Τα γεγονότα γύρω από το ελληνικό ποδόσφαιρο τρέχουν και το ανησυχητικό της υπόθεσης είναι ότι τίποτα δεν είναι θετικό. Συνηθίσαμε να ακούμε για εξυγιάνσεις και καθαρές διαιτησίες από ανθρώπους που στην παρούσα φάση έχουν μπερδέψει το συγκεκριμένο όρο με την αντεκδίκηση. Έτσι, το μόνο που καταφέρνουν είναι να προχωρούν στα ίδια σφάλματα. Γράφει στο Prasinoforos.gr, ο Δημήτρης Δημόπουλος.

Κακόμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο πόσα δεινά ακόμα μπορείς να αντέξεις; Μια ερώτηση στην οποία όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου δεν έχω βρει μια πειστική απάντηση. Μια απάντηση που να δικαιολογεί όλο αυτό το χάος που επικρατεί στη χώρα μας και στο ποδόσφαιρό μας. Από τη μια επικρατεί το συναίσθημα της απαξίωσης σε σημείο που δεν θες να ξανά ασχοληθείς ποτέ με το αντικείμενο και από την άλλη κάθε φορά με όλα όσα αντικρίζεις λες την εξής φράση: «Δεν γίνεται να δω κάτι χειρότερο, δεν μπορεί να υπάρχει κάτι χειρότερο». Το σημερινό άρθρο δεν έχει σχέση αποκλειστικά με τον Παναθηναϊκό αλλά και με το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ένα ποδόσφαιρο που αντί να κοσμεί τη χώρα μας, με όλα όσα γίνονται την ευτελίζει στα μάτια όλων των σοβαρών ανθρώπων.

Ίσως αναρωτηθείτε τι είναι όλα αυτά. Δεν θα σας κουράσω και θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Με αφορμή, λοιπόν, τον τελικό κυπέλλου Ελλάδος αλλά και τον ημιτελικό αυτού συν ορισμένα άλλα γεγονότα θα τοποθετηθώ και θα απαντήσω με επιχειρήματα ότι η κατάσταση στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει. Ενώ παράλληλα το ίδιο το ποδόσφαιρο και να μην θέλει θα αντέξει τα δεινά που θα του κρούσουν την πόρτα, καθώς οι παράγοντες που το διοικούν είναι κάτι περισσότερο από ανίκανοι. Από το καλοκαίρι κιόλας ακούγαμε συνεχώς για την εξυγίανση στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ ήθελαν να καταπολεμήσουν τον Ολυμπιακό. Έναν σύλλογο που αρχικά με τον Σωκράτη Κόκκαλη κι έπειτα με τον Βαγγέλη Μαρινάκη έλεγχε τα πάντα γύρω από το ελληνικό ποδόσφαιρο κι έτσι μπορούσε όποτε χρειαζόταν βοήθεια να την έχει και να κατακτήσει τίτλους.

Ωστόσο αυτό δεν ήταν σωστό και δίκαιο για τους υπόλοιπους, οι οποίοι αποφάσισαν να ενωθούν και να μπορέσουν με τον τρόπο τους να χτυπήσουν τον Βαγγέλη Μαρινάκη και την ομάδα του. Δεν ήταν λίγες οι φορές που είδαμε τον Γιάννη Αλαφούζο μαζί με τον Ιβάν Σαββίδη αλλά και τον Ιβάν Σαββίδη μαζί με τον Δημήτρη Μελισσανίδη και δεν ήταν λίγες οι φορές που και οι τρεις μαζί προσπάθησαν να πολεμήσουν το κακό. Ωστόσο η πορεία δείχνει άλλα και κακά τα ψέματα δεν πρέπει να γελιόμαστε. Οπότε καλό θα είναι να μιλάμε με ορισμένες αλήθειες. Ο Ολυμπιακός φέτος μπορεί να πανηγύρισε τον τίτλο στην Ελλάδα, ωστόσο φαίνεται ήδη ότι η δύναμη που διέθετε, έχει αρχίσει να σβήνει. Κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσιολογικό γιατί όλα σ’ αυτή τη ζωή κάνουν τον κύκλο τους. Όμως μετά το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει την ίδια εξουσία που είχε κάποτε, ποια είναι τα νέα δεδομένα στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε καθαρή και δίκαιη διαιτησία, σωστές αποφάσεις για όλες τις ομάδες και εκτός αγωνιστικού χώρου (από την αρμόδια αρχή δηλαδή) και γενικότερα ίση αντιμετώπιση. Με λίγα λόγια η εξυγίανση που ζητούσαν όλοι από το καλοκαίρι αλλά και από τα προηγούμενα χρόνια ήρθε με την πτώση του Ολυμπιακού ή όχι; Η απάντηση δυστυχώς είναι αρνητική και πλέον το ελληνικό ποδόσφαιρο μπαίνει στα ίδια μονοπάτια αλλά με διαφορετικούς οδηγούς. Είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψουμε ότι θα γίνει πραγματική εξυγίανση; Κακά τα ψέματα όλοι θέλουν να φάνε από την πίτα. Κανείς δεν επιθυμεί να μείνει αφάγωτος. Μάλιστα αν καταφέρουν να φάνε έστω και λίγο και δουν ότι μπορούν να επεκταθούν περισσότερο, τότε θα το επιδιώξουν με κάθε κόστος. Κι αυτό ακριβώς γίνεται και στο ελληνικό ποδόσφαιρο, με τον ισχυρό να κάνει κουμάντο και να κινεί τα νήματα και τον ανίσχυρο απλά να φωνάζει για την αδικία αλλά να μην τον παίρνει κανείς στα σοβαρά.

Όπως φαίνεται τα δεδομένα έχουν αλλάξει μετά τον ημιτελικό κυπέλλου, μετά τον τελικό κυπέλλου αλλά και τις επεκτάσεις και τα λεφτά που ρίχνει ο Σαββίδης. Είναι απλό ότι δεν γίνεται ένας τέτοιος άνθρωπος να κάνει τόσα πολλά σε επενδύσεις, να στηρίζει την κυβέρνηση με δηλώσεις του και να μην κυριαρχήσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι δεδομένο ότι ήρθε για να μείνει και είναι δεδομένο ότι έφθασε η δική του ώρα. Το θέμα είναι ότι ο Σαββίδης σιγά-σιγά έχει αρχίσει να κερδίζει την εξουσία και να βαδίζει στα ίδια μονοπάτια που κάποτε ήταν ο Ολυμπιακός. Τελευταίο παράδειγμα ο τελικός κυπέλλου Ελλάδος. Ένας τελικός που δεν έπρεπε να ξεκινήσει ποτέ λόγω των σοβαρών επεισοδίων (από θαύμα δεν θρηνήσαμε άνθρωπο) και που στην πορεία κρίθηκε με πεντακάθαρο offside που δεν δόθηκε ποτέ. Όμως παρ’ όλα αυτά τα συμβάντα, ο Ιβάν Σαββίδης αποθέωσε τον κόσμο του ΠΑΟΚ, την αστυνομία και γενικότερα χάρηκε δεόντως την κατάκτηση ενός τροπαίου που υπό άλλες συνθήκες ίσως να μην έπαιρνε ποτέ. Φυσικά το ίδιο έκανε λίγο νωρίτερα -μετά το τέλος της αναμέτρησης- και ο Βλάνταν Ίβιτς, όταν «ύμνησε» τους οπαδούς του ΠΑΟΚ που ήρθαν για τον αγώνα γιορτή σύμφωνα με τη δική τους πραγματικότητα.

Τελικά, κύριε Ιβάν θέλατε εξυγίανση όπως λέγατε ή αντεκδίκηση; Μήπως μπερδέψατε τους δύο όρους; Προσωπικά πιστεύω ότι επειδή ξέρετε πολύ καλά τι κάνετε (χαζός δεν είστε) όλο αυτό είναι ένα καλοστημένο κόλπο με σκοπό την παραλαβή των ηνίων του ελληνικού ποδοσφαίρου από τον Ολυμπιακό που τόσα χρόνια κρατούσε καλά στα χέρια του. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως τα δεδομένα είναι δύο: 1) Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν θα πάει μπροστά αλλά θα παραμείνει στάσιμο και 2) Ο ανίσχυρος από πρόεδρο Παναθηναϊκός θα συνεχίσει να είναι κομπάρσος των ισχυρών.

Υ.Γ Κατά τα άλλα όλα κυλούν ομαλά…

Leave a Reply

Your email address will not be published.