Η κλήρωση με τη Μπιλμπάο σίγουρα ήταν η χειρότερη δυνατή, αλλά αποτελέι μία ευκαιρία για το τρτιφύλλι να…αποζημιώσει τον κόσμο του για τις απανωτές αποτυχίες στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια και να αποδείξει τι εστί…Panathinaikos. Γράφει ο Μάριος Καρίνος.

Οι περισσότεροι δίνουν βάση στην ατυχία του τριφυλλιού, αναφερόμενοι στο γκολ της Μπράγκα στο 122’ ή της Μίντιλαντ στο 93’, που δεν επέτρεψε στους πράσινους να πάρουν μια θέση στο γκρουπ των ισχυρών. Ας δούμε όμως τα πράγματα απο μία…άλλη όψη. Ο Παναθηναϊκός τα τελευταία χρόνια αποτελεί…σάκο του μποξ στην Ευρώπη, καθώς δεν έχει καταφέρει, όχι μόνο να κάνει το παραπάνω βήμα, αλλά και να παρουσιάσει ένα αξιοπρεπή πρόσωπο. Αυτό το ξέρει ο κόσμος, ελπίζοντας σε βατές κληρώσεις ώστε η ομάδα να μπει στους ομίλους και…φτου κι απ την αρχή. Το τριφύλλι πηγαίνει στους ομίλους χωρίς να καταφέρει το παραμικρό, χειροτερεύοντας μάλιστα την εικόνα του.
Παράδειγμα μπορεί να αποτελέσει η περυσινή χρονιά, όπου ο Παναθηναϊκός έπειτα απο εύκολους αντιπάλους, μπήκε στους ομίλους και έκανε μία…τρύπα στο νερό. Συγκέντρωσε μόλις ένα βαθμό, απογοητεύοντας τους πάντες και μαικραίνοντας ακόμα περισσότερο το πρόσωπο του συλλόγου στα Ευρωπαϊκά δρώμενα. Η φετινή χρονιά λοιπόν, είναι μια ευκαιρία να θυμηθεί ο κόσμος τον παλιό καλό Παναθηναϊκό, δίχως να τον ενδιαφέρει καμία κλήρωση. To τριφύλλι έχει…χρέος κάποια στιγμή να αποζημιώσει τον κόσμο του για όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Αυτή η ευκαιρία, ίσως έχει έρθει, με το σύνολο του Μαρίνου Ουζουυνίδη να είναι πολλά υποσχόμενο. Σίγουρα κανείς δεν ζήτησε απο το υπάρχον ρόστερ να γίνει κάποια…υπέρβαση, αλλά όσο βλέπουμε την προσπάθεια που καταβάλλεται, ελπίζουμε στο καλύτερο.
Ίσως ήρθε η ώρα λοιπόν, να θυμηθούν οι πράσινοι τον…παλιό καλό τους εαυτό, κάνοντας μία…νέα αρχή με την πρόκριση έναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο. Κακή κλήρωση δεν είναι, με τέτοιες ομάδες οφείλει να παίζει ο Παναθηναϊκός και σίγουρα αποτελεί ένα σκληρό τεστ ώστε να δούμε τις δυνατότητες της ομάδας και αν μπορεί να…υπερβεί τα όρια της.