Ο Νικ Καλάθης χθες (6/12) είχε την ονομαστική του εορτή και ο Δημήτρης Δημόπουλος μέσω του Prasinoforos.gr αποφασίζει για πρώτη φορά να παραθέσει κάποια πράγματα που στόχο έχουν να υμνήσουν εκείνον τον παίκτη που δεν ξέρει να σουτάρει και που δεν αξίζει τα λεφτά του.

Στην καρδιά μου, στο μυαλό μου και γενικότερα, αρχηγός του Παναθηναϊκού είναι ο Νικ Καλάθης και υπαρχηγός ο Τζέιμς Γκιστ. Ο Νίκος Παππάς ακολουθεί και κουμπώνει θα έλεγα σ’ αυτούς τους δύο. Είναι ουσιαστικά οι τρεις πυλώνες του σημερινού μπασκετικού Παναθηναϊκού. Οι παίκτες που ο Τσάβι Πασκουάλ ξέρει ότι μπορεί να τον ξελασπώσουν στα δύσκολα. Μάλιστα φέτος το έχουν κάνει και οι τρεις σε εκατέρωθεν ματς. Έχουν πάρει την ομάδα από το χεράκι και την έχουν οδηγήσει σε πολύτιμες νίκες. Ωστόσο ο επίσημος αρχηγός της ομάδας τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ο Ίαν Βουγιούκας.

Με τον Ίαν δεν έχω απολύτως τίποτα. Η γνώμη μου γι’ αυτόν τον παίκτη είναι ξεκάθαρη. Μιλάμε για έναν center, ο οποίος μπορεί να προσφέρει στην ομάδα συγκεκριμένα αγωνιστικά λεπτά. Έχει πολλές αδυναμίες αλλά ο Παναθηναϊκός όταν τον έχει στο παρκέ, οφείλει να του περνάει την μπάλα στο low post και να του ανοίγει χώρους για να μπορέσει να γυρίσει στο καλάθι και να τελειώσει τη φάση. Είναι ένας παίκτης των 5-10 ποιοτικών λεπτών και όχι για παραπάνω. Σίγουρα ο Ίαν μπορεί να γνωρίζει την ομάδα, μπορεί να πήρε Euroleague μ’ αυτή αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός αρχηγού.

Στον Παναθηναϊκό η συγκεκριμένη λέξη έχει αποκτήσει πλέον τεράστια αξία. Είναι κάτι ξεχωριστό. Αρκεί κανείς να θυμηθεί ότι το άτυπο περιβραχιόνιο το φόρεσαν στο παρελθόν οι Φραγκίσκος Αλβέρτης και Δημήτρης Διαμαντίδης. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε περισσότερο τι σημαίνουν οι δύο αυτοί παίκτες για το σύλλογο. Έτσι, λοιπόν, με βάση αυτά τα στοιχεία, ο μοναδικός που θα μπορούσε να πάρει το περιβραχιόνιο και να ηγηθεί της ομάδας ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι έως ότου σταματήσει ή φύγει από το σύλλογο, ο Νικ Καλάθης. Ο Νικ που αξίζει να σημειωθεί πως ήταν αρχηγός της ομάδας αλλά του αφαιρέθηκε το περιβραχιόνιο και παράλληλα φαίνεται πως θίχτηκε και ο εγωισμός του.

Ο Καλάθης είναι ένας από τους πιο παρεξηγημένους παίκτες που έχουν φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ακούγεται πολύ υπερβολικό αλλά δεν είναι. Αυτό το παιδί όλα αυτά τα χρόνια που είναι στην ομάδα έχει ακούσει πάρα πολλά αρνητικά σχόλια. Νομίζω από όλους μας. Ας μην το παίζουμε έξυπνοι αυτή τη στιγμή και ας λέμε το κλασσικό «Σας τα έλεγα εγώ». Όλοι κατά καιρούς έχουμε πει κάτι κακό για τον Καλάθη. Όμως ο Νικ φέτος ειδικότερα έχει βαλθεί να διαψεύσει τους πάντες και να τους δώσει να καταλάβουν ότι είναι ίσως ο κορυφαίος guard της Ευρώπης. Ένας απόλυτα ολοκληρωμένος παίκτης που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο.

Στην καλή του μέρα επιθετικά, ο Νικ είναι ασταμάτητος. Τα δυνατά σημεία αυτού του παίκτη ήταν η άμυνα, τα γρήγορα πόδια και το μυαλό του. Επιθετικά ήταν καθαρά παίκτης ψυχολογίας. Εύκολα αν έπαιζες με το μυαλό του και έχανε δύο-τρία σουτ μπορούσε να τελειώσει τη βραδιά με πολύ κατώτερα ποσοστά από εκείνα που μπορεί. Άπειρες φορές έχει γίνει αυτό. Ωστόσο όσο βιώνεις καταστάσεις σαν παίκτης, οφείλεις να τις αντιμετωπίζεις και αναλόγως. Οφείλεις να προσαρμόζεσαι στην εποχή και να προχωράς παρακάτω με μοναδικό στόχο να γίνεσαι εσύ ο ίδιος καλύτερος. Ο Καλάθης το ήξερε αυτό και ήξερε πολύ καλά πως αν δεν δουλέψει πάνω σε κάποια πράγματα, τότε θα μείνει στάσιμος και σίγουρα πολλές φορές θα είναι εύκολα αναλώσιμος από τους αντιπάλους.

Ο Νικ, λοιπόν, κάθισε κάτω, δούλεψε πάνω στο σουτ, στις βολές και γενικότερα στο επιθετικό κομμάτι και πλέον μπορούμε να πούμε ότι παρουσιάζει τρομακτική βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Μπορεί να σας ακουστεί παράξενο αλλά δεν είναι. Η καλύτερη χρονιά του Νικ στον Παναθηναϊκό ήταν τη σεζόν 2010-11, όταν τότε ο Ζοτς ήξερε τα κουμπιά του και μπορούσε να τον καθοδηγήσει σωστά. Πλέον εκείνη η χρονιά ανήκει στο παρελθόν και ο Καλάθης έχει γίνει τρομακτικά καλύτερος επειδή δούλεψε μόνος του κι όχι επειδή είχε κάποιον να τον καθοδηγεί στη διάρκεια του ματς. Πέρασε ουσιαστικά από το ένα στάδιο στο άλλο, εξελίχθηκε!

Βέβαια μέσα στη δουλειά που είναι και το κύριο συστατικό της επιτυχίας, ο Καλάθης φαίνεται βάση γεγονότων, ότι ενεργοποιήθηκε και απέκτησε ακόμα ένα κίνητρο να παίξει καλά από το καλοκαίρι και την προετοιμασία κιόλας. Η ιστορία με τα ξενύχτια ή αν θέλετε τα νυχτοπερπατήματα των παικτών στο συγκεκριμένο σύλλογο τραβάει καιρό τώρα. Τα έχουμε πει και τα έχουμε αναλύσει αυτά όμως. Παίκτες είναι και μια φορά θα βγουν να διασκεδάσουν. Δεν είναι έγκλημα. Ωστόσο η ΚΑΕ Παναθηναϊκός, τότε στη Μόσχα έκρινε άσχημη τη συμπεριφορά ορισμένων παικτών και αποφάσισε να τους τιμωρήσει. Σίγουρα εκείνη ξέρει καλύτερα τι γίνεται στην ομάδα. Έτσι, αποφάσισε μέσα στις τιμωρίες να πάρει και το περιβραχιόνιο από το Νικ Καλάθη και να το δώσει στον Ίαν Βουγιούκα.

Τη συγκεκριμένη τιμωρία δεν μπορώ να την κρίνω προσωπικά. Σε τέτοια θέματα είναι καλό να παίρνει θέση μόνο η διοίκηση και ο προπονητής της ομάδας. Όλοι οι υπόλοιποι καλύτερα να μένουν έξω. Ωστόσο ο Νικ φαίνεται πως από εκείνη την απόφαση και μετά έχει πάρει προσωπικά κάποια πράγματα και θέλει να αποδείξει σε όλους ότι είναι το απόλυτο αφεντικό της ομάδας. Είναι ο παίκτης που ξεκινάνε τα πάντα στον Παναθηναϊκό. Φυσικά και δεν έχει άδικο αν το πιστεύει κάτι τέτοιο. Όταν ο Παναθηναϊκός έχει σε εξαιρετική μέρα τον Έλληνα guard, τότε δεν έχει να φοβάται τίποτα. Πλέον ο Καλάθης δεν παίζει μόνο «σκυλίσιες άμυνες», δεν μοιράζει υπέροχα το παιχνίδι (ασίστ) αλλά έχει την ευχέρεια να σκοράρει είτε από το high post είτε έξω από την γραμμή των 6,75.

Δεν είναι τυχαίο ούτε το βραβείο του καλύτερου παίκτη για το μήνα Νοέμβριο που πήρε από την Euroleague, ούτε ότι στα περισσότερα ματς έχει double-double. Ο Καλάθης πλέον φαίνεται πιο ώριμος από ποτέ να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό σ’ ένα Final 4 που τόσο ανάγκη έχει η ομάδα. Φαίνεται αποφασισμένος ακόμα κι αν δεν είναι ο αρχηγός, να βγει μπροστά και να ηγηθεί. Γυαλίζει το μάτι του και μάλιστα με την Εφές στην Πόλη άγγιξε και το triple-double. Παρά ένα ριμπάουντ δεν το πραγματοποίησε. Κάνει με λίγα λόγια απίστευτα πράγματα και χωρίς αυτόν ο Παναθηναϊκός θα ήταν άλλη ομάδα.

Ουσιαστικά ο Πασκουάλ έχασε τον Μάικ Τζέιμς και πολλά από το ατομικό του παιχνίδι αλλά κέρδισε φέτος έναν ανανεωμένο Καλάθη που σε συνολική προσφορά στην ομάδα μπορεί να καταφέρει πολλά περισσότερα απ’ ότι ο Τζέιμς. Βλέπουμε πλέον πολλές συνεργασίες με το Γκιστ, πολλές φορές πιο ορθολογικές επιθέσεις και όταν πρέπει και εκτέλεση του ίδιου απ’ οπουδήποτε. Είναι δεδομένο ότι ο Νικ από τότε που έχασε την αρχηγεία σίγουρα θα πειράχθηκε μέσα του και θα απέκτησε έξτρα κίνητρο να γίνει καλύτερος. Αυτό φυσικά είναι και κέρδος της διοίκησης διότι πλέον παίρνει το 110% του παίκτη σε κάθε ματς.

Τέλος, ότι κι αν γίνει με τον Νικ, ακόμα κι αν δεν πάρει ξανά το άτυπο περιβραχιόνιο, δεν θα πάψει τη φετινή τουλάχιστον χρονιά να είναι ο παίκτης-κλειδί και ο παίκτης-ηγέτης που θα αναλάβει να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στο Βελιγράδι. Η χρονιά είναι μεγάλη, όμως ο Καλάθης αισθάνεται και είναι έτοιμος. Continue mate!