O «εξάστερος»  oλοκλήρωσε 7 προσθήκες στο ρόστερ του και φαντάζει ως ο πιο πλήρης Παναθηναϊκός των τελευταίων ετών. Έχει δυναμώσει σε κάθε θέση από το ”1” ως το ”5”, έχει «μπαλώσει» τα κενά και το έργο του Πασκουάλ για τη φετινή δομή της ομάδας φαίνεται να είναι αρκετά προσεγμένο με…ταπεινές, αλλά σωστές κινήσεις. Γράφει ο Μάριος Καρίνος.

Μπορεί η…βόμβα που αρκετοί περίμεναν να μην…έσκασε ποτέ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ομάδα αποδυναμώθηκε. Οι προσθήκες που έγιναν είναι κατόπιν αρκετής μελέτης του Πασκουάλ και των συναδέλφων του, με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο να τον στηρίζει έμπρακτα σε αυτή την προσπάθεια της «πράσινης» δομής για τη νέα σεζόν.

Μετά και την προσθήκη του πρώην «ερυθρόλευκου» Ματ Λοτζέσκι, ο Παναθηναϊκός έχει ήδη αναπτύξει ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη φιλοσοφία του. Την πληθώρα που έχει στον πάγκο, που μπορεί να πάρει αρκετές βοήθειες από εκεί και να…απλώσει αρκετά το «ροτέισον» σε μία δύσκολη σεζόν που ακολουθεί.

Το σημαντικότερο όλων, όμως, στον φετινό Παναθηναϊκό, είναι η διαφορετικότητα από το περυσινό του πρόσωπο. Δεν θα βασίζεται κατά κύριο λόγο στις προσωπικές ενέργειες και τις εξάρσεις συγκεκριμένων παιχτών του και θα ξεχάσει το…run and gun, όντας πιο συγκροτημένος, με περισσότερα συστήματα στο παιχνίδι του. Έτσι τουλάχιστον…προδίδουν οι μέχρι τώρα προσθήκες, που θα δούμε αναλυτικά πως θα βοηθήσουν τους «πράσινους» στο φετινό…μαραθώνιο.

Αναλυτικά οι φετινές προσθήκες:

Λούκας Λεκαβίτσιους:

Επιτέλους, θα πάρει τις απαραίτητες ανάσες ο Καλάθης που…τράβηξε κουπί σχεδόν μόνος του την περασμένη χρονιά στο «1». Είναι μία προσθήκη που ήθελε απεγνωσμένα ο Παναθηναϊκός, έναν καθαρό ”άσσο”. O νεαρός Λιθουανός θα βοηθήσει αρκετά στον οργανωτικό τομέα και σίγουρα θα…πετάει φωτιές με αθλητικούς παίχτες δίπλα του, όντας ένας αρκετά γρήγορος πλέι μέικερ με έφεση στην ασίστ και στα ντράιβ. Χρειαζόταν και τον…Λιθουανό του ο Παναθηναϊκός, έναν αρκετά εξελίξιμο παίχτη που  λειτουργεί κυρίως εγκεφαλικά και υπό τις οδηγίες του κόουτς Πασκουάλ μπορεί να ξεχωρίσει.

Μάρκους Ντένμον:

Ένα τεράστιο βήμα στην καριέρα του, ένας γκαρντ που ίσως να μην είναι ο αντί-Τζέϊμς, αλλά θα προσφέρει με τον δικό του τρόπο. Ο 27χρονος Αμερικανός, λοιπόν, είναι ένας εξαιρετικός (σποτ-απ) σουτέρ κυρίως όταν παίρνει την έξτρα πάσα ή την πάσα στην αδύνατη πλευρά. Αρκετά ώριμος στο παιχνίδι του, ζυγίζει σωστά τις επιλογές του όταν παίρνει την μπάλα και συνήθως δεν σουτάρει σε πρώτο χρόνο, πράγμα που τον βοηθάει να ευστοχήσει. Ο Μάρκους Ντένμον όντας πολύ καλός σε αυτόν τον τομέα θα αποτελέσει ίσως και τον αστάθμητο παράγοντα στον φετινό Παναθηναϊκό, καθώς ο Πασκουάλ ξέρει πολύ καλά να δημιουργεί συστήματα που η μπάλα καταλήγει σε ελεύθερο παίχτη.

Θανάσης Αντετοκούνμπο:

Ίσως αυτό που έλειπε στη θέση ”3”. Εξαιρετικός αμυντικός και τρομερά αθλητικός παίχτης. Τον χαρακτηρίζουν το πάθος και η ενέργεια που βγάζει μέσα στο παρκέ και «κουμπώνει» τέλεια με τον Ρίβερς σε αυτή τη θέση, διότι είναι δύο τελείως διαφορετικοί παίχτες. Μπορεί ο Έλληνας διεθνής να μην είναι καλός μακρυά απ’το καλάθι, αλλά η αθλητικότητα του και τα πολύ καλά «κοψίματα» του απ την «base line», σε συνδιασμό με τους καλούς πασέρ που έχει το «τριφύλλι» τον καθιστούν αρκετά χρήσιμο επιθετικά. Στην άλλη άκρη του παρκέ δεν τίθεται θέμα συζήτησης. Τρομερές επιστροφές στο αμυντικό «τρανζίσιον», φοβερός στο ένας με έναν και με έφεση στις τάπες και τα κλεψίματα. Το θέαμα, σε συνδιασμό με την ουσία που θα προσφέρει και στους δύο τομείς, σίγουρα θα αρέσει στους φίλους του «τριφυλλιού».

Ζακ Όγκαστ:

Είπε ”όχι” στον μαγικό κόσμο του NBA και επέλεξε Παναθηναϊκό. Κάτι θα ήξερε. Σε εξαιρετική ηλικία μπορεί να αποτελέσει το μέλλον του «εξάστερου», καθώς οι επιδόσεις του τόσο στο Τουρκικό Πρωτάθλημα, όσο και στο Summer League ήταν απίθανες δείχνοντας τρομερά στοιχεία. Διακρίνεται από την αθλητικότητα του και την ευελιξία του, παρά το μεγάλο κορμί του. Είναι πολύ καλός αμυντικός κυρίως ψηλά, έχει έφεση στα επιθετικά ριμπάουντ, ανταποκρίνεται καλά στο «pick and roll» και συνηθίζει να πηγαίνει σε καταστάσεις «low post», κάτι που αρέσει στον κόουτς Πασκουάλ. Επιπλέον, τα «alley oop» καρφώματα είναι το…ατού του και ενδέχεται να δούμε τρομερές φάσεις με Καλάθη-Ογκαστ στην 5αδα. Πάντως, ο 24χρονος σέντερ είναι αρκετά εξελίξιμος και είναι ένα…στοίχημα γι’ αυτόν και για την ομάδα η φετινή επίδοση του στο κορυφαίο Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ίαν Βουγιούκας:

Λίγο πολύ όλοι τον ξέρουμε από την παρελθοντική θητεία του στην ομάδα, την «λαμπρή» εποχή Ομπράντοβιτς. Ένας βαρύς σέντερ που είναι απαραίτητος μετά την αποχώρηση του Γιάννη Μπουρούση. Η εμπειρία του είναι απαραίτητη για την ομάδα και για τα…αποδυτήρια. Αγωνιστικά, η λογική λέει ότι θα χρησιμοποιείται ως 3ος σέντερ και είναι μία πολύ καλή λύση για τον πάγκο, ώστε να δίνει απαραίτητες ανάσες. Στο λίγο χρονικό διάστημα που θα αγωνίζεται μπορεί να κάνει την…βρώμικη και αθόρυβη δουλειά, καθώς ποτέ δεν ήταν ο παίχτης που ξεχώριζε, αλλά βοηθούσε χωρίς να τραβάει τα βλέμματα.

Ντίνος Μήτογλου:

Αφού ο Φώτσης αποτέλεσε παρελθόν, ο 21χρονος Έλληνας διεθνής ήταν η καλύτερη λύση στην γραμμή των ψηλών, διότι έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με τον «μπάτμαν». Στην άμυνα ίσως να μην ξεχωρίζει, είναι φιλότιμος στις μονομαχίες κάτω απ’το καλάθι και στα ριμπάουντ, αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η ικανότητα του περιφερειακά. Έχει πολύ καλό τρίποντο, είναι περισσότερο…περιφερειακός ψηλός (όπως ήταν και ο Φώτσης) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αρκετά σχήματα, καθώς παρότι είναι 2,10 δεν είναι βαρύς. Άλλος ένας νεαρός εξελίξιμος Έλληνας παίχτης λοιπόν στο φετινό ρόστερ του Παναθηναϊκού, που δείχνει τη διάθεση του να θέσει γερές βάσεις για το μέλλον.

Ματ Λοτζέσκι:

Αφού αφέθηκε ελεύθερος και δεν υπολογιζόταν απο τον Ολυμπιακό, ο Τσάβι Πασκουάλ τον επέλεξε ως τον τελευταίο…εκλεκτό για την «πράσινη» φετινή ενίσχυση. Με αυτή την κίνηση ο Παναθηναϊκός είναι υπερπλήρης ειδικά στη θέση «3», μαζί με τους Ρίβερς και Θανάση, που όπως είπαμε είναι διαφορετικού στιλ παίχτες. Ο Λοτζέσκι μπορεί να μην είναι ο παίχτης που θα μπει και θα αλλάξει το παιχνίδι, η θα πάρει την μπάλα όταν…καίει, αλλά τα τρομερά ποσοστά του στο τρίποντο (43%) τον καθιστούν σημαντικό παράγοντα στο ροτέισον της ομάδας. Επιπλέον είναι ένας φύση «δολοφόνος», ιδίως όταν βρει ρυθμό, ενώ διαθέτει και πολύ καλά ντράιβ, όταν βρίσκει μπροστά του σφιχτές-περιφερειακά- άμυνες. Η ομάδα, λοιπόν, φαίνεται να βρήκε τον…κίλερ που έψαχνε στο πρόσωπο του πρώην «ερυθρόλευκου» Αμερικανού με το Βελγικό διαβατήριο.