Την περίοδο 2009-2010, ο Παναθηναϊκός είχε τις αξιώσεις για να φτάσει ψηλά στην Ευρώπη μετά από την περίοδο 2002-2003 στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αλλά δεν την αξιοποίησε όπως θα έπρεπε. Ο Απόστολος Μπουραντώνης ανοίγει το χρονοντούλαπο της ιστορίας και θυμίζει τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία με τη Σταντάρ Λιέγης.

Ο Παναθηναϊκός της συγκεκριμένης περιόδου έπαιζε πολύ όμορφο και παραγωγικό ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα να σκορπά τα χαμόγελα στην εξέδρα του σε κάθε του εμφάνιση. Η πορεία του στο Πρωτάθλημα ήταν αρκετά καλή, ενώ το ίδιο ίσχυε και για το Κύπελλο. Όμως, εκείνη την περίοδο, οι ”πράσινοι” είχαν έντονο και το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον, διότι αν αναλογιστεί κανείς τα παιχνίδια που είχαν δώσει πριν από αυτό με τη Σταντάρ Λιέγης, τότε φαινόταν πως η ομάδα είχε τα φόντα να φτάσει ψηλά και να γεμίσει ακόμη περισσότερο την ήδη γεμάτη ευρωπαϊκή ιστορία του. Ο Παναθηναϊκός προερχόταν από την πρόκριση ως δεύτερος σε έναν όμιλο που απαρτιζόταν από Γαλατασαράι, Ντιναμό Βουκουρεστίου και Στουρμ Γκράτς, αλλά και από τη μεγαλειώδη πρόκριση στη φάση των 32 απέναντι στη Ρόμα. Έτσι, λοιπόν, οι ”πράσινοι” έψαχναν τον τρόπο να προσπεράσουν επιτυχώς και το εμπόδιο της Σταντάρ Λιέγης και να φτάσουν στην προημιτελική φάση του νεοσύστατου, τότε, Γιουρόπα Λιγκ. Η Σταντάρ Λιέγης, από την πλευρά της, τερμάτισε τρίτη στον όμιλό της στο Τσάμπιονς Λιγκ με αντιπάλους την Άρσεναλ, τον Ολυμπιακό και την Αλκμάαρ, ενώ στη φάση των 32 απέκλεισε τη Σάλτσμπουργκ. Έτσι, ο Παναθηναϊκός θα έπρεπε να ήταν ευχαριστημένος από τη συγκεκριμένη κλήρωση, διότι η Σταντάρ του έτυχε ανάμεσα σε πολύ πιο δύσκολες ομάδες που ήταν υποψήφιες.

Η ώρα για το μεγάλο παιχνίδι είχε φτάσει και στο ΟΑΚΑ δεν έπεφτε καρφίτσα, διότι υπήρχαν βλέψεις για νέα ευρωπαϊκή εδραίωση. Άλλος ένας λόγος που ο Παναθηναϊκός περίμενε πολλά από το παιχνίδι του με τη Σταντάρ, είναι διότι πάνω-κάτω γνώριζε τη νοοτροπία του παιχνιδιού της, εφόσον λίγους μήνες πριν είχε αγωνιστεί ξανά στην Ελλάδα για τα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό στο Τσάμπιονς Λιγκ. Το ματς, όμως, ξεκινά με τους χειρότερους οιωνούς για τους γηπεδούχους, διότι μένουν πίσω στο σκορ. Στο 8′, ο Ντιουμερσί Μποκανί επιλέγει να σεντράρει από τα αριστερά, με το Βιτσέλ να παίρνει την κεφαλιά και να κάνει το 0-1. Ο Παναθηναϊκός ήθελε να ανατρέψει την κατάσταση με το σκορ να είναι εναντίον του, αλλά οκτώ λεπτά αργότερα, τα πράγματα έγιναν πολύ πιο δύσκολα για τους γηπεδούχους. Ο Ντεφούρ βρίσκει με ωραία πάσα το Γιοβάνοβιτς, ο οποίος προλαβαίνει τον Γκαλίνοβιτς, κατά την έξοδό του και έκανε το 0-2, το οποίο έστελνε με το ένα πόδι τη Σταντάρ Λιέγης στα προημιτελικά. Από τότε και μέχρι να τελειώσει το πρώτο 45λεπτο, οι γηπεδούχοι δεν έκαναν κάποια ιδιαίτερη φάση, για να απειλήσουν τους φιλοξενούμενους. Αυτό είχε ως επακόλουθο να λήξει το ημίχρονο, με το σκορ στο 0-2, το οποίο είχε εισάγει για τα καλά νέα δεδομένα στο παιχνίδι κι έκανε τη ζυγαριά να γέρνει υπέρ των φιλοξενούμενων.

Οι δύο ομάδες υπολόγιζαν τα πλάνα τους για το δεύτερο ημίχρονο κατά τη διάρκεια της ανάπαυλας. Ο Παναθηναϊκός ήθελε να κάνει μια ριζική ανανέωση στην αγωνιστική εικόνα του, ώστε να μπει ξανά στο παιχνίδι της πρόκρισης, ενώ η Σταντάρ ήταν ήδη βολεμένη με το αποτέλεσμα, που σκοπός της ήταν να αποφύγει τη χαλάρωση, ώστε να μην επιτρέψει στους γηπεδούχους να το εκμεταλλευτούν. Οι γηπεδούχοι αποφάσισαν να κάνουν δύο αλλαγές, βάζοντας τον Καραγκούνη στη θέση του Νίνη και το Σαλπιγγίδη στη θέση του Λέτο. Το δεύτερο μέρος ξεκίνησε με τον ιδανικότερο τρόπο για τον Παναθηναϊκό, διότι κατάφερε να βρει το δρόμο προς τα αντίπαλα δίχτυα. Αναλυτικότερα, οι ”πράσινοι” κέρδισαν στα πρώτα λεπτά ένα φάουλ σε καλή θέση. Λίγο μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο, ο Γιώργος Καραγκούνης ανέλαβε την εκτέλεση αυτής της στατικής φάσης, βρίσκοντας με μπαλιά ακριβείας το Λουκά Βύντρα, ο οποίος με κεφαλιά έγραψε το 1-2 και ζέστανε το σχετικά παγωμένο κλίμα που επικρατούσε στην Καλογρέζα. Έκτοτε, η ομάδα του Νίκου Νιόπλια ξύπνησε και έψαχνε διαρκώς τις ευκαιρίες για να φτάσει στην ισοφάριση, δίχως, όμως, να τα καταφέρει. Αντιθέτως, πραγματοποιήθηκε το άκρως απευκτέο ενδεχόμενο για τον Παναθηναϊκό, διότι στο 74′, σε μια κόντρα της Σταντάρ Λιέγης, ο Γιοβάνοβιτς τροφοδότησε τον αμαρκάριστο Ιγκόρ Ντε Καμάργκο, ο οποίος με σχετική άνεση πλάσαρε τον Γκαλίνοβιτς για να διαμορφώσει το 1-3, δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη Σταντάρ Λιέγης, η οποία έφυγε με ένα τεράστιο διπλό από το ΟΑΚΑ, καθώς αυτό ήταν το τελικό αποτέλεσμα στην αναμέτρηση.

Το τελευταίο σφύριγμα ακούγεται από τη σφυρίχτρα του Σκωτσέζου διαιτητή, Κρεγκ Τόμσον, και ο Παναθηναϊκός βρέθηκε με το ενάμιση πόδι εκτός ευρωπαϊκών υποχρεώσεων για το υπόλοιπο της σεζόν. Για την ιστορία, στον επαναληπτικό αγώνα στη Λιέγη, η Σταντάρ κέρδισε με 1-0 τον Παναθηναϊκό, έχοντας ως δράστη της τον Μποκανί, με αποτέλεσμα η ομάδα του Νιόπλια να αποχαιρετίσει το Γιουρόπα Λιγκ και την ευκαιρία για νέα ανάδειξη. Από εκεί και πέρα, η Σταντάρ τα βρήκε σκούρα στην επόμενη φάση από έναν παίκτη γνώριμο στον Παναθηναϊκό. Αναλυτικότερα, η πορεία της σταμάτησε στα προημιτελικά από το Αμβούργο με συνολικό σκορ 5-2 (2-1 στο Αμβούργο, 1-3 στη Λιέγη). Από τις 5 φορές που σκόραρε το Αμβούργο, δράστης στις 3 από αυτές ήταν ο Μλάντεν Πέτριτς, που πήρε την ομάδα του από το χέρι και την οδήγησε στην ημιτελική φάση του Γιουρόπα Λιγκ.

Κλείνοντας το άρθρο, ο Παναθηναϊκός μπορεί να μην τα κατάφερε απέναντι στη Σταντάρ Λιέγης, αλλά η πορεία του εκείνη τη χρονιά ήταν αρκετά καλή. Μάλιστα, ήταν η τελευταία καλή ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας, διότι έκτοτε μένει εκτός συνέχειας από πολύ πιο νωρίς. Από την επόμενη σεζόν, (όσο νωρίς κι αν είναι) ο Παναθηναϊκός θα προσπαθήσει να αλλάξει αυτή τη στατιστική και να επαναλάβει τις καλές ευρωπαϊκές πορείες του.

Η ενδεκάδα του Παναθηναϊκού:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Νιόπλιας): Γκαλίνοβιτς, Βύντρα, Καντέ, Σαριέγκι, Δάρλας, Σιμάο, Ζιλμπέρτο, Νίνης (46′ Καραγκούνης), Ρουκάβινα (71′ Χριστοδουλόπουλος), Λέτο (46′ Σαλπιγγίδης), Σισέ