Υποψήφιοι μνηστήρες για την “καρέκλα” του Αλαφούζου έχουν ακουστεί πάρα πολλοί. Εν τέλει όμως, καμία απ’ τις προσπάθειες για να αλλάξει “χέρια” ο Παναθηναϊκός δεν φαίνεται να έχει θετική κατάληξη. Με έναν ανεπαρκέστατο πρόεδρο, το τριφύλλι συνεχίζει να πορεύεται ελπίζοντας πως κάτι θα αλλάξει επιτέλους, αλλά…. Γράφει ο Απόστολος Μιχαηλίδης.

Κατά καιρούς έχουν ακουστεί πάρα πολλά ονόματα και οι ελπίδες συνεχώς φουντώνουν για τους φιλάθλους των πρασίνων πως επιτέλους κάτι θα διαφοροποιηθεί, όμως στο τέλος όλοι γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές βλέποντας τον Αλαφούζο να παραμένει στην θέση του προέδρου.

Ας σταματήσουν κάποτε να διαδίδονται συνεχώς φήμες, οι οποίες αποδεικνύονται αναληθείς, διότι αυτό αποκλειστικά βλάπτει την ομάδα και τον κόσμο της.

Σε ενδεχόμενη περίπτωση που υπάρξει έμπρακτο ενδιαφέρον από κάποιον ισχυρό άντρα, ώστε να λάβει τα ηνία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, τότε και μόνο καλό θα είναι να υπάρξει αναφορά σε τούτο το ζήτημα.

Απ’ την πλευρά του επίσης και ο Γιάννης Αλαφούζος φρόνιμο θα είναι να σταματήσει τα λόγια, τις μεγαλόπνοες υποσχέσεις φροντίζοντας τα λεγόμενά του να τα δείχνει επί του πρακτέου. Κοινώς, το χέρι στην τσέπη άμεσα χωρίς να πιάνει “καβούρια”.

Ήδη οι πράσινοι με το “καλημέρα” της νέας αγωνιστικής περιόδου είναι εκτός Ευρώπης, τελευταίοι στο πρωτάθλημα με πολλά προβλήματα και 2-3 καλοί παίκτες που έχουν έρθει δεν αρκούνε, κυρίως όταν το περασμένο καλοκαίρι αποχώρησε ο σπουδαίος Μάρκους Μπεργκ (και άλλοι ασφαλώς), ο οποίος αποτελούσε κινητήριο μοχλό στην επιθετική γραμμή και ήταν από μόνος του μία “ανελέητη μηχανή παραγωγής” γκολ.

Οπότε, ας ολοκληρωθεί επιτέλους η παράνοια των υποσχέσεων σε όλους τους τομείς.

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης κάνοντας υπερπροσπάθεια όλο αυτό τον καιρό κρατάει ακόμα τον σύλλογο σε μία αξιοπρεπή θέση, όμως αν δεν διαφοροποιηθούν κάποιες καταστάσεις, τότε δεν ξέρω για πόσο θα δύναται να το πράττει αυτό.

Το κυριότερο όλων είναι η ψυχολογική φθορά στην αναζήτηση μιας καλύτερης μέρας που εναγωνίως αναζητούν άπαντες στο πράσινο “στρατόπεδο” και δεν έρχεται ποτέ.

Στην προκειμένη των περιπτώσεων ο Τζιανλιν Γουάνγκ κατέθεσε την δική του πρόταση, αφήνοντας την δέσμευση πως θα ανεβάζει το μπάτζετ της ομάδας στα 30 εκατομμύρια ευρώ περίπου κι έπειτα ο Αλαφούζος την αποδέχτηκε, όμως με φαιδρές δικαιολογίες, η δουλειά για ακόμα μία φορά χάλασε.

Τέρμα τα λόγια, τέρμα η άσκοπη χρήση υποσχέσεων που δεν εξυπηρετούν κανέναν, πέραν συγκεκριμένων συμφερόντων. Το ότι θα ειπωθεί ή θα γραφτεί, οφείλει να είναι εξακριβωμένο, καθώς την ίδια ώρα που όλα αυτά τα σενάρια κατά καιρούς βλέπουν το φως της δημοσιότητας, εκεί έξω υπάρχει ένας καταβαραθρωμένος κόσμος που αναμένει να συμβεί κάτι θετικό, χωρίς να αναιρεθεί την τελευταία στιγμή, κυρίως όταν αυτή η κατάσταση συμβαίνει για ιδιαίτερα ευρύ χρονικό διάστημα. Οπότε, αν υπάρχει κάτι, σαφώς και το αναμένουμε, αλλά να υπάρχει όντως, αφού πια τα παραμύθια αλά Άντερσεν έχουν κουράσει τωόντι το λαό της ομάδας.

 

Βρείτε τον συντάκτη στο facebook: Apostolhs Adiorthwtos