Ο Παναθηναϊκός στα μέσα της περασμένης σεζόν βρέθηκε χωρίς οποιαδήποτε προοπτική διάκρισης εξαιτίας του πλήρως ανεπαρκούς, Αντρέα Στραματσόνι. Πάρα ταύτα, ο Ουζουνίδης τροποποίησε τα δεδομένα και ως ενός ορίου διόρθωσε πολλά. Κι αντί με την έλευση της τρέχουσας μεταγραφικής περιόδου να υπάρξει μία νέα καλύτερη αρχή, όλα γυρνάνε πίσω… Γράφει ο Απόστολος Μιχαηλίδης.

Παρακολουθώ και συμμετέχω όντας δημοσιογράφος στην ενημέρωση της μεταγραφολογίας που υπάρχει διάχυτη σε ό,τι αφορά το πράσινο “στρατόπεδο”.

Όμως, προσωπικά δεν δύναμαι να “χαϊδέψω αυτιά” και να διηγούμαι εύηχες ιστορίες, καθώς δεν είμαι ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (Δανός λογοτέχνης & συγγραφέας παραμυθιών).

Η αλήθεια είναι πως το καράβι μπάζει ολούθε. Δεν με ενδιαφέρει τι γίνεται σε αυτά τα φιλικά προετοιμασίας, τα οποία δεν έχουν κανέναν απολύτως σκοπό, πέραν κάποιων δοκιμών, οι οποίες δεν κρίνονται και ασφαλείς, ειδικά τόσο νωρίς. Η ουσία είναι πως αποχώρησαν απ’ τον σύλλογο παίχτες σαν τον Μάρκους Μπεργκ, τον Σεμπάστιαν Λέτο, τον Βίκτωρα Κλωναρίδη κλπ. Ενώ λοιπόν μετά απείρων κόπων και βασάνων, η ομάδα είχε διέλθει της αφετηρίας ενός καλύτερου μέλλοντος και βάδιζε με προορισμό ένα ομορφότερο αύριο, εν τούτοις επήλθε με πεντακάθαρη ευθύνη της διοίκησης μία πλήρης αποδυνάμωση του έμψυχου υλικού, κατά κύριο λόγο σε παίκτες-κλειδιά.

Αντ’ αυτών των γεγονότων κατά συνέπεια, επιχειρούν τώρα οι ιθύνοντες της ομάδας να αντιστρέψουν το κλίμα που έχει δημιουργηθεί, όμως τίνι τρόπω αλήθεια φίλες και φίλοι; Φέρνοντας επί παραδείγματι τον Λουτσιάνο Νέβες; Διαβάζοντας τα διθυραμβικά δημοσιεύματα για τον εν λόγω ποδοσφαιριστή αισθάνεσαι πως είναι κάτι ανάμεσα σε Πελέ και Μαραντόνα. Δεν λέω πως είναι κακός ποδοσφαιριστής, όμως αυτός, όπως και οι υπόλοιποι που εισήλθαν στο τριφύλλι, σύμφωνα με την αξία τους, αλλά και την αξία των αποχωρησάντων, δεν είναι δυνατόν να βελτιώσουν τα πράγματα ή έστω να τα κρατήσουν σε μία παρόμοια ρότα, παρά μόνο να τα χειροτερεύσουν. Ας σταματήσουν κάποτε λοιπόν πλείστοι όσοι εξαιτίας των νούμερων τηλεθέασης, των πωλήσεων η των κλικς (ανάλογα το μέσο) να ρίχνουν “σανό” στους φιλάθλους της ομάδας, διότι δεν είναι πρόβατα.

Ας περάσουμε στην ουσία όμως: Ο Παναθηναϊκός έχασε πολλά και απέκτησε ελάχιστα, άρα ως εκ τούτου οι (ρεαλιστικοί) στόχοι θα είναι μηδαμινοί. Το πρωτάθλημα θεωρητικά για άλλη μία φορά το έχει χάσει πριν καν ξεκινήσει, όσο για το θέμα της Ευρώπης δεν μπαίνω καν στο κόπο να το αναλύσω περισσότερο και απομένει μήπως με χίλιους δύο συνεπαγόμενους παράγοντες τα φέρει έτσι η τύχη και κάνει καμιά πορεία στο Κύπελλο…

Με συγχωρείτε όμως, αλλά εγώ δεν επιθυμώ αυτόν τον Παναθηναϊκό. Μία ομάδα που εν συναρτήσει με τη λογική αυτής της χώρας είναι κάθε πέρυσι και καλύτερα.

Δεν νοείται ένας σύλλογος με την ιστορία των πρασίνων να μην διεκδικεί με αξιώσεις όλους τους τίτλους στην Ελλάδα, αλλά παράλληλα να κάνει και κάποια πορεία στην Ευρώπη.

Αν σας έχει λείψει κι εσάς το ασπρόμαυρο πανό του Champions League στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας (η σε όποια άλλη έδρα του τριφυλλιού, καθώς η Λ.Α έχει κριθεί ακατάλληλη για αγώνες Champions League), τότε οφείλετε να γνωρίζετε πως με τέτοιο ρόστερ δεν πάει πουθενά. Όμως, το χειρότερο είναι πως ακόμα και όταν κάτι πάει να συμβεί αργά, αλλά σταθερά, κάποιοι επιλέγουν να “γκρεμίσουν” τα πάντα.

Για μένα το καθοριστικό “έγκλημα” που διαπράχτηκε ήταν πως άφησαν τον Μάρκους Μπεργκ να αποχωρήσει και καλά έκανε ο άνθρωπος, αφού του χρωστούσαν τόσα λεφτά. Με “καβούρια” στη τσέπη δεν μπορείς να έχεις προοπτικές εξέλιξεις.

Η αλλάζετε ή φεύγετε ή βουλιάζουμε.

Σίγουρα, δεν ήταν ευχάριστα τα όσα είπα και το γνωρίζω, όμως επαναλαμβάνω πως σέβομαι απ’ το πρώτο ως το τελευταίο άνθρωπο που με παρακολουθεί και με διαβάζει και οφείλω να εκφράζω την γνώμη μου όπως την πιστεύω. Λανθασμένα θέλετε; Σε ορισμένα σημεία, ίσως. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν επιθυμώ να λαμβάνω κλικς και λάικς, τα οποία δεν αντανακλούν την αλήθεια της άποψής μου.

 

Βρείτε τον συντάκτη στο facebook: Apostolhs Adiorthwtos