Τα λόγια πλέον ανούσια. Να πούμε τι ακριβώς; Κάθε προσδοκία με αυτή την ομάδα υπό τις υπάρχουσες καταστάσεις πέφτει στο κενό. Το χειρότερο δεν είναι το 0-0. Είναι ότι στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας χτες το απόγευμα θα νόμιζες ότι αναμετριόντουσαν δύο Λεβαδειακοί, αλλά Παναθηναϊκός μέσα εκεί δεν υπήρχε. Γράφει ο Απόστολος Μιχαηλίδης!

Θα προσπαθήσω να αποφύγω τα πολλά λόγια, καθώς αισθάνομαι πως πλέον έχει φτάσει σε ένα οριακό τέλμα, το όλο φετινό εγχείρημα του τριφυλλιού που πραγματικά δεν είναι εύκολο να βρεις τις κατάλληλες λέξεις για να εκφράσεις αυτό που συμβαίνει.

Αποκλείστηκε απ’ την Ευρώπη αντιμετωπίζοντας την Μπιλμπάο. Αντιλαμβανόμενοι το γεγονός της διαφοράς δυναμικότητας των δύο ομάδων και της προσπάθειας που υπήρξε σε αμφοτέρους τους αγώνες, η πλειοψηφία των οπαδών του Παναθηναϊκού χειροκρότησε το σύνολο του Ουζουνίδη.

Αλλά, εδώ οι καταστάσεις είναι “φρικτές” πλέον. Σε ένα πρωτάθλημα, όπου οι πράσινοι ξεκινούσαν με -2 λόγω τιμωρίας, έχουν 2 ισοπαλίες με Πλατανιά και Λεβαδειακό αντίστοιχα. Είπαμε και με τον Πλατανιά πως ήταν το πρώτο εγχώριο επίσημο ματς, υπήρχε η κούραση απ’ την μεγάλη προσπάθεια του εντός έδρας αγώνα με την Μπιλμπάο (2-3), το ένα, το άλλο, το παράλλο, οκέι, το “κατάπιαμε”.

Τώρα, τι έγινε πάλι; Ποιος φταίει για την λευκή ισοπαλία; Η κούραση; Το χορτάρι; Το ότι οι άλλοι παίκτες τους φέρανε αντίσταση υπέρ του δέοντος; Ο καιρός; Η πολιτική κατάσταση της χώρας; Δεν παρακολούθησα ζωντανά το παιχνίδι, αλλά αυτό που διαπίστωσα απ’ τις φάσεις είναι πραγματικά σχεδόν ανείπωτο, αφού αν υπήρχε ομάδα που να δικαιούταν την νίκη, αυτή ήταν ο Λεβαδειακός.

Ναι, ξέρω, έφταιγε η αποβολή του Ευαγγέλου στο 49ο λεπτό της αναμέτρησης με δεύτερη κίτρινη κάρτα, καθώς το τριφύλλι έμεινε με παίχτη λιγότερο, αποσυντονίστηκε και τα υπόλοιπα, δηλαδή η πίεση του συνόλου της ομάδας της Λιβαδειάς ήρθε ως φυσικό επακόλουθο.

Στο πρώτο ημίχρονο που δεν έγινε μία φάση της προκοπής μπροστά απ’ την εστία των φιλοξενούμενων, τι ευθυνόταν; Λοιπόν, ένα λάθος για να το διορθώσεις, οφείλεις πρώτα να το παραδεχτείς. Οι συνεχείς δικαιολογίες απλά δεν τροποποιούν τίποτα.

Το τριφύλλι έκανε τραγικά λάθη στην μεταγραφική περίοδο, αφού πούλησε το μεγάλο αστέρι του, τον Μάρκους Μπεργκ, αλλά και παίκτες “κλειδιά” σαν τον Λέτο και έφερε ως αντικαταστάσες ανεπαρκείς (όπως φαίνεται) μονάδες, παρουσιάζοντας τους για “τεράστιους” παίκτες, προκειμένου να παρασύρουν τον κόσμο.

Αλλά το ψέμα έχει “κοντά ποδάρια”. Όλα πια είναι λίαν φανερά στον αγωνιστικό χώρο. Δεν τραβάει ρε παιδί μου αυτή η ομάδα, καθώς δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα, αλλά νοιώθεις πως δεν έχει ποδοσφαιρικό εγωισμό, αφού “παραιτείται” με το παραμικρό στραβό που θα υπάρξει.

Διότι ναι, είσαι Παναθηναϊκός και δεν έχει καμία λογική ακόμα και με παίκτη λιγότερο να σε σφυροκοπάει ο Λεβαδειακός χάνοντας την μία ευκαιρία πίσω απ’ την άλλη μέσα στην έδρα της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Ολοκληρώνω λέγοντας πως οι υπεύθυνοι που βλέπετε ότι το “καράβι” δεν τραβάει, οφείλετε δείχνοντας επιτέλους στον τόσο ταλαιπωρημένο κόσμο των πρασίνων, τον ελάχιστο σεβασμό να αποχωρήσετε. Σεβαστή η όποια προσπάθειά σας, αλλά η αλήθεια είναι πως όσοι με τις κινήσεις σας φτάσατε την πλέον ιστορική ομάδα των Αθηνών σε αυτές τις καταστάσεις, δεν έχει νόημα, ΑΠΟΧΩΡΗΣΤΕ και αφήστε την δυνατότητα σε κάποιους άλλους να αναλάβουν τα “ηνία” του συλλόγου.

 

Βρείτε τον συντάκτη στο facebook: Apostolhs Adiorthwtos