Το τριφύλλι ξεκίνησε με απώλειες 2 βαθμών τις εγχώριες υποχρεώσεις του απέναντι στον Πλατανιά. Ρόλο έπαιξε ενδεχομένως στο ψυχολογικό τομέα το παιχνίδι απέναντι στην Μπιλμπάο. Σκόραρε ο Αντρές Τσάβες δείχνοντας από νωρίς τις διαθέσεις του, ενώ λόγος οφείλει να γίνει για το γεγονός της έλλειψης ασθενοφόρου όπως καταγγέλουν οι άνθρωποι των πρασίνων. Γράφει ο Απόστολος Μιχαηλίδης.

Το παιχνίδι δεν χρήζει και ιδιαιτέρων αναλύσεων νομίζω. Ο Λουτσιάνο στο 72ο λεπτό βρήκε με έξοχη μπαλιά τον Τσάβες βγάζοντας τον τετ α τετ και το νέο απόκτημα της ομάδας του Ουζουνίδη, στην πρώτη του μόλις επίσημη συμμετοχή, ξεκίνησε να δικαιώνει βάζοντας τον Παναθηναϊκό μπροστά στο σκορ.

Στο 78ο λεπτό η άμυνα του τριφυλλιού “ξέχασε” τον Κοροβέση κι εκείνος κατόπιν σέντρας που δέχτηκε δεν δυσκολεύτηκε να ισοφαρίσει δίνοντας εν τέλει έναν ιδιαίτερα πολύτιμο βαθμό στην ομάδα του στην κούρσα του πρωταθλήματος.

Το ότι δεν έχασε ο Παναθηναϊκός υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, πιθανώς αποτελεί ευτύχημα, αφού έπειτα απ’ την ανατροπή της Μπιλμπάο εντός 7 λεπτών και την ισοφάριση του Πλατανιά, 12 λεπτά άνευ καθυστερήσεων προ της λήξης του αγώνος, ίσως να άγχωσε ως ενός σημείου τους παίκτες, διότι 2/2 στις ανατροπές μέσα σε λίγες μέρες θα ήταν υπέρ του δέοντος “ασήκωτο” τόσο για τον φίλαθλο κόσμο, όσο και για τους ποδοσφαιριστές.

Παρόλο αυτά, όταν προηγείσαι λίγα λεπτά πριν την λήξη της αναμέτρησης με τον Πλατανιά και δεν μπορείς να διαχειριστείς το αποτέλεσμα, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου εν πολλοίς και όχι για πρωτάθλημα δεν μπορεί να χαρακτηρίζεσαι ικανός, αλλά ούτε για θέση που οδηγεί στην Ευρώπη.

Ασφαλώς ίσως κάποιοι πιθανολογείται ότι μπορεί να “έτυχε”, λόγω μερικών ατυχιών η μιας κακής βραδιάς, όμως αν κάτσουμε και αναλογιστούμε εδώ και καιρό την ροή των γεγονότων στις τάξεις του τριφυλλιού, θα διαπιστώσουμε πως οι “ατυχίες” είναι πολλές, οπότε μία “σύμπτωση” που συμβαίνει πάνω από 2 φορές, παύει να είναι σύμπτωση, ωστόσο παρομοίως κατ’ εμέ υφίσταται και με το θέμα της ατυχίας.

Για την ξεφτίλα γενικότερα του Ελληνικού πρωταθλήματος, τι να πεις παραπάνω;

Με συγχωρείτε που αναφέρομαι κατ’ αυτό τον τρόπο, αλλά πώς να χαρακτηρίσεις αλήθεια το γεγονός που ένας ποδοσφαιριστής (εν προκειμένω ο Μολέντο) χρειάστηκε να διακομιστεί στο πλησιέστερο νοσοκομείο και δεν υπήρχε ασθενοφόρο;

Ο θηριώδης αμυντικός που χτύπησε κατά την διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου τον αγκώνα του χρειαζόταν σύμφωνα με τους γιατρούς την επί τόπου προσέλευσή του σε κάποιο νοσοκομείο, αλλά ουδείς υπήρχε για να γίνει η μεταφορά άμεσα τουλάχιστον, η οποία τελικώς πραγματοποιήθηκε μισή ώρα μετά.

Κι αν ήταν κάτι πιο σοβαρό, τι θα γινότανε αλήθεια φίλες και φίλοι; Δεν νοείται να θες να λέγεσαι Ευρωπαϊκό κράτος και να θες να ξεκινάς ένα πρωτάθλημα χωρίς τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας σε όλους τους τομείς…

Όπως αντιλαμβάνεστε, κυριότερος τομέας “ασφαλείας” απ’ την υγεία, δεν μπορεί να υπάρχει, άρα οποιαδήποτε περαιτέρω ανάλυση του συγκεκριμένου θέματος δεν νομίζω ότι έχει και κάποιο νόημα. Ντροπή και μόνο ντροπή γι’ αυτό που συνέβη και οι ιθύνοντες αυτού του υποβαθμισμένου πρωταθλήματος, ας φροντίσουν τουλάχιστον για τα βασικά…

Κατά τα άλλα, να ευχηθούμε ο Παναθηναϊκός να ξυπνήσει ταχέως απ’ τον “λήθαργο” που έχει πέσει, διότι προς το παρόν υπάρχει μία ανακολουθία λεγομένων και έργων.

Τουτέστιν, στην θεωρία όλοι πρώτοι και ακατάσχετη φλυαρία, όμως όταν έρχεται η ώρα των “αποδείξεων” επί του αγωνιστικού χώρου, εκεί υπάρχει πρόβλημα προς το παρόν…

 

Βρείτε τον συντάκτη στο facebook: Apostolhs Adiorthwtos