Μια ανιστόρητη απόφαση που αφήνει βουβή τη Λεωφόρο στο «αντίο» της. Η απόρριψη της έφεσης του Παναθηναϊκού για το ματς με τον ΠΑΟΚ και η οργή για τους ανίδεους της γραφειοκρατίας.
Του Αριστοτέλη Παπαδόπουλου.
Είναι να απορεί κανείς με την «κανονικότητα» που προσπαθούν να μας επιβάλλουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Η τελευταία παράσταση στην ιστορική Λεωφόρο, ενός γηπέδου που αναπνέει ιστορία σε κάθε σπιθαμή του χόρτου του, θα δοθεί μπροστά σε άδειες κερκίδες. Γιατί; Γιατί η ΔΕΑΒ αποφάσισε να εξαντλήσει την αυστηρότητά της, απορρίπτοντας την έφεση του Παναθηναϊκού για το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.
Συγχαρητήρια, κύριοι. Πετύχατε το ακατόρθωτο, να μετατρέψετε έναν αποχαιρετισμό σε κηδεία.
Η Τυπολατρία πάνω από την Κοινή Λογική
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι επιτροπές σε τούτη τη χώρα λειτουργούν με τόση ευελιξία όσο έχει και ένα μαρμάρινο αγάλμα. Η ΔΕΑΒ, «βολεμένη» κρύφτηκε, πίσω από το γράμμα ενός νόμου που συχνά μοιάζει να γράφτηκε στο πόδι, αγνόησε επιδεικτικά το timing και την ιστορικότητα της στιγμής.
Ανίκανοι και ανιστόρητοι γραφειοκράτες αποφάσισαν να επιδείξουν επαγγελματισμό στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του «Απόστολος Νικολαΐδης». Σε ένα παιχνίδι που μόνο ως τυχαίο παιχνίδι πρωταθλήματος μπορεί να χαρακτηριστεί .Μιλάμε για το «αντίο» της ομάδας στο σπίτι της, μιλάμε για την τελευταία ευκαιρία γενεών ανθρώπων να αποχαιρετήσει τα τσιμέντα που μεγάλωσε, τις κερκίδες που χαμογέλασε και έκλαψε και που βίωσε ανεξίτηλα συναισθήματα.
Αλλά όχι, η «ασφάλεια» και η «τήρηση των κανονισμών» έπρεπε να θριαμβεύσουν πάνω στο συναίσθημα. Λες και μερικές χιλιάδες οπαδοί στις κερκίδες θα κατέστρεφαν το οικοδόμημα του αθλητισμού περισσότερο από ό,τι το καταστρέφει η εικόνα των βουβών, γυμνών κερκίδων σε ένα ματς-γιορτή.
Δύο Μέτρα και Δύο Σταθμά;
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς σε αυτή τη χώρα η δικαιοσύνη (αθλητική και μη) εξαντλεί την αυστηρότητα της επιλεκτικά. Έχουμε δει επεισόδια να περνάνε στα «μαλακά», φωτοβολίδες να βαφτίζονται «διακοσμητικά στοιχεία» και εισβολές να αντιμετωπίζονται με χάδια. Όταν όμως πρόκειται για μια απόφαση που απαιτεί στοιχειώδη ενσυναίσθηση και κατανόηση της ιδιαιτερότητας της στιγμής, η ΔΕΑΒ φοράει την τήβεννο της αμείλικτης τιμωρού.
Δικαστές και νομοθέτες τούτου του τόπου αγνοούν μάλλον το ρόλο της τιμωρίας σε μια έννομη κοινωνία, ότι δηλαδή μια τιμωρία πρέπει να σωφρονίζει, όχι να εκδικείται και στην προκειμένη περίπτωση εκδικείται την ίδια την ιστορία.
Το «Κλουβί» που Φοβούνται
Ίσως, τελικά, να τους βολεύει η ησυχία. Η Λεωφόρος γεμάτη είναι ένα καζάνι που βράζει, μια έδρα που τρομάζει. Χωρίς κόσμο, το παιχνίδι γίνεται μια αποστειρωμένη τηλεοπτική παραγωγή, χωρίς παλμό, χωρίς την «αλητεία» του αυθεντικού ποδοσφαίρου.
Η απόφαση να απορριφθεί η έφεση δεν είναι απλώς μια αθλητική ποινή. Είναι μια πολιτισμική αστοχία. Είναι η απόδειξη ότι αυτοί που διοικούν το ποδόσφαιρο δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε γήπεδο ως οπαδοί. Δεν καταλαβαίνουν ότι η Λεωφόρος δεν είναι απλώς ντουβάρια, αλλά είναι οι αναμνήσεις του παππού, οι φωνές του πατέρα και τα όνειρα του γιου.
Ο Επίλογος
Την Κυριακή, οι παίκτες του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ θα ακούνε τις οδηγίες των προπονητών τους και τον ήχο της μπάλας. Θα είναι μια θλιβερή παρέλαση σε ένα άδειο σκηνικό. Η ΔΕΑΒ μπορεί να κοιμάται ήσυχη ότι ο νόμος εφαρμόστηκε, η τάξη αποκαταστάθηκε και η ψυχή του ποδοσφαίρου δέχτηκε άλλη μια μαχαιριά.
Καλή διασκέδαση με τη σιωπή σας, κύριοι. Η ιστορία όμως δεν γράφεται με κλειστές πόρτες, αλλά με ανοιχτές καρδιές.
Ο Αριστοτέλης Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος και αρθρογράφος του Prasinoforos.gr από το 2022. Απόφοιτος Επικοινωνίας και Ψηφιακών Μέσων, ασχολείται ενεργά με την αθλητική δημοσιογραφία, καλύπτοντας όλες τις πτυχές του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου. Με συνέπεια και ενημερωτική προσέγγιση, αρθρογραφεί για το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, καθώς και για τα ερασιτεχνικά τμήματα του «τριφυλλιού».
By Αριστοτέλης Παπαδόπουλος
15/05/2026
