• Monday, May 20, 2019

Ας αφήσουμε τον Ζοτς και ας δούμε την επόμενη μέρα!

Ο Δημήτρης Δημόπουλος μετά από μια τραγική εμφάνιση στην Πόλη αλλά και τις αντιδράσεις του κόσμου της ομάδας προς τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αποφασίζει να γράψει ένα άρθρο, το οποίο αναφέρει που πραγματικά πρέπει να κάνει focus ο Παναθηναϊκός. Κανένας Ομπράντοβιτς δεν φταίει για τη χθεσινή εικόνα, όσα φταίνε βρίσκονται μέσα στην ομάδα και πρέπει να λυθούν καλώς ή κακώς.

Μετά από μια ήττα, η οποία έρχεται με διαφορά 21 πόντων και συνεπώς κατεβασμένα τα χέρια, σίγουρα όλος ο κόσμος του Παναθηναϊκού προβληματίζεται, στεναχωριέται κι όλα τα συναφή. Μια ομάδα του μεγέθους του τριφυλλιού είναι δεδομένο ότι δεν δικαιολογείται να χάνει σε ματς ζωής ή θανάτου με τόσο μεγάλες διαφορές. Η συγκεκριμένη ήττα μπαίνει στις μαύρες μέρες αυτής της τεράστιας ομάδας, η οποία έχει χαρίσει στον κόσμο της αμέτρητες χαρές στο παρελθόν. Όμως πλέον υπάρχει παρόν και για έναν τέτοιο σύλλογο και μέλλον. Αυτό οφείλει να κοιτάξει πλέον ο Παναθηναϊκός αν θέλει να πάει μπροστά και να πετύχει πράγματα. Θεωρώ ότι η ίδια η ΚΑΕ αυτό θα κάνει, καθώς κάθε καλοκαίρι δεν αφήνει αβοήθητη την ομάδα και προσπαθεί να βρει τη χρυσή τομή για να ξεκινήσει να χτίζει τα θεμέλια μιας νέας αυτοκρατορίας.

Χθες ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στην Πόλη για να παίξει ένα από τα πιο σημαντικά ματς της χρονιάς, καθώς με διπλό (ψάχνει ακόμα ένα μεγάλο διπλό η ομάδα) θα έμπαινε γερά στη μάχη για την τετράδα. Δυστυχώς η διοργάνωση είναι δομημένη έτσι ώστε μια ομάδα που επιθυμεί να μπει στην πρώτη τετράδα, τότε θα πρέπει να έχει την έδρα της ως φρούριο (να μην περνάει κανείς) και να κάνει αντίστοιχα μεγάλα διπλά. Το ΟΑΚΑ ναι μεν είναι φρούριο αλλά τα μεγάλα διπλά αγνοούνται ακόμα. Μάλιστα, ο Παναθηναϊκός γνώρισε κόντρα στην Φενέρ όπως ανέφερα βαριά ήττα και το μόνο που ενδιέφερε τον κόσμο της ομάδας ήταν οι αντιδράσεις του Ομπράντοβιτς, οι οποίες ήταν -όπως υποστηρίζουν- αδικαιολόγητες. Καλό θα είναι να αφήσουμε τον Σέρβο προπονητή ήσυχο και να δούμε τι πραγματικά έφταιξε και η ομάδα δεν μπορεί να φέρει μεγάλο διπλό και συνεπώς γνώρισε ήττα 21 πόντων. Ο Ζοτς αποτελεί παρελθόν και μόνο ο σεβασμός οφείλει να υπάρχει πλέον. Τα υπόλοιπα (μνημόσυνα, αποθέωση κτλπ) είναι να ‘χουμε να λέμε.

Η ήττα από την Φενέρ σε τόσο μεγάλο βαθμό μόνο τυχαία δεν είναι και γι’ αυτό έχουν παίξει ρόλο ένα σωρό παράγοντες. Αρχικά ο κυριότερος είναι τα συνεχόμενα παιχνίδια και το μικρό ροτέισον που υπάρχει. Η φετινή χρονιά είναι από μόνη της πολύ απαιτητική και στον Παναθηναϊκό βλέπουμε για τα περισσότερα ματς να ενεργοποιούνται 7-8 παίχτες. Δυστυχώς δουλειά έτσι δεν γίνεται. Έχοντας η ομάδα πριν απαιτητικά παιχνίδια με Εφές, Ολυμπιακό ήταν αδύνατον με τόσο μικρό ροτέισον να βγάλει εξίσου την ίδια ενέργεια και στην Τουρκία. Ο Παναθηναϊκός παρουσιάστηκε άτολμος, απαθής, κουρασμένος γενικά κι έγινε έρμαιο των ορέξεων του Ντουβεριόγλου και του Βέσελι κυρίως που μαζί πέτυχαν 26 πόντους (13+13). Ο Τσάβι Πασκουάλ έχει… ξεχάσει τον Νίκο Παππά, ο οποίος αδυνατώ να πιστέψω ότι δεν χωράει στο ροτέισον (συνεχίζει να παίζει ο αρνητικός Φελντέιν) και από εκεί και πέρα δεν δίνει ευκαιρίες ούτε στον Μποχωρίδη αλλά ούτε και στον Χαραλαμπόπουλο. Αρκετοί θα μου πείτε ότι δεν κάνουν οι δύο τελευταίοι. Η απάντηση είναι απλή και ακούει στο εξής όνομα: Αχμέτ Ντουβεριόγλου. Από… νερουλάς της Εφές και φέτος της Φενέρ, έγινε ο παίχτης-κλειδί με την απουσία του Έκπε Ούντο. Από εκεί και πέρα το ροτέισον μικραίνει ακόμα περισσότερο, όταν ο Νίκολς δεν μπορεί να βοηθήσει καθόλου, για ένα σωρό λόγους που δεν πιστώνονται μόνο στον Αμερικανό και έπειτα από τον τραγικό φέτος Γιάννη Μπουρούση.

Από εκεί και πέρα είναι φανερό ότι σε δύο θέσεις η ομάδα πονάει φανερά αλλά όπως ανέφερα στο ματς με την Εφές, η ομάδα δεν θα αντέξει άλλες αλλαγές στο ρόστερ της. Ήδη ψάχνεται με τον Τζεντίλε ακόμα αλλά και με τον Γκάμπριελ, ο οποίος παίζει με εκλάμψεις. Οι «πράσινοι» έχουν πρόβλημα στη θέση του point guard. Αρχικά η ομάδα πίσω από τον Νικ Καλάθη δεν έχει δεύτερο καθαρό χειριστή της μπάλας (ο Τζέιμς είναι combo guard) και αυτό έχει ως συνέπεια όλο το βάρος να πέφτει πάνω στον αρχηγό του Παναθηναϊκού. Αν η αντίπαλη ομάδα καταφέρει και βγάλει μακριά από τον καλό του εαυτό τον Καλάθη, τότε ο Παναθηναϊκός έχει προβλήματα και πάει σε μπάσκετ χωρίς λογική. Το είδαμε και χθες όταν ο Τζέιμς έπαιρνε μόνος του τις προσπάθειες αλλά το είδαμε και στο ΣΕΦ στην Euroleague, όταν με δύο παίχτες (Ρίβερς-Τζέιμς) προσπάθησε το τριφύλλι να κερδίσει σχεδόν μια ομάδα. Μ’ αυτές τις λογικές σίγουρα δεν έρχονται πάντα επιτυχίες στο σύγχρονο μπάσκετ. Ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός και χθες, έχοντας κακό τον Καλάθη (ίσως είναι ντεφορμέ) βασίστηκε στις προσπάθειες του Σίνγκλετον και στις εμπνεύσεις του Τζέιμς. Οι υπόλοιποι ήταν απών για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Με λίγα λόγια, ο Παναθηναϊκός σε τέτοιο επίπεδο και με ομάδες όπως η Φενέρ είναι αδύνατον με έναν-δύο παίχτες και «street basketball» να πάρει μεγάλα διπλά και να βγει στην πρώτη τετράδα. Σίγουρα η ομάδα έχει δομηθεί και για να παίζει αυτού του είδους το μπάσκετ. Ωστόσο κακά τα ψέματα χωρίς σετ παιχνίδι και χωρίς έξυπνες επιθέσεις δεν γίνεται να πάρεις τόσο απαιτητικά παιχνίδια. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι η ομάδα δεν πρέπει να μονοπωλεί ένα από τα δύο στυλ μπάσκετ. Έχει τη δυνατότητα να πάει σε οργανωμένο μπάσκετ και έχει και τη δυνατότητα να τρέξει το γήπεδο και να πάει σε «street basketball».

Από εκεί πέρα, η δεύτερη θέση που πονάει φανερά ο Παναθηναϊκός είναι εκείνη του center. Το έχω πει αρκετό καιρό πριν και το λέω και τώρα διότι το πρόβλημα είναι φανερό. Ο Γιάννης Μπουρούσης το καλοκαίρι δεν ήταν άσχημη επιλογή, καθώς η ομάδα πήγε και πήρε τον καλύτερο ευρωπαίο center. Όμως ο Έλληνας άσος σε σύγκριση με πέρυσι, φέτος δείχνει σημάδια παλαίμαχου παίχτη. Πολύ κακός και γενικότερα με εξαίρεση δύο παιχνίδια δεν έχει βοηθήσει την ομάδα. Έπειτα ο Παναθηναϊκός δεν πληγώνεται μόνο από την κάκιστη χρονιά του Μπουρούση αλλά και από το γεγονός ότι δεν έχει δεύτερο πεντάρι, το οποίο να είναι αλτικό. Ο Σίνγκλετον είναι power forward και όχι center. Συνεπώς ο Παναθηναϊκός έχει να δει αλτικό center από την εποχή Λάσμε. Είμαι σίγουρος όμως ότι ο Πασκουάλ περιμένει την επιστροφή Γκιστ για να ανέβει στο «5» ο Αμερικανός και να λύσει κάπως το συγκεκριμένο πρόβλημα. Βέβαια και ο Γκιστ θέλει χρόνο μέχρι να βρει τα πατήματά του, διότι η απουσία του ήταν αρκετά μεγάλη και δεν μπορεί να παίξει όπως έπαιζε με την πρώτη του εμφάνιση. Έτσι, ο Παναθηναϊκός με κακό Μπουρούση χάνει πολύ στο post-up game, καθώς δεν υπάρχει ούτε ο Γκιστ και συνεπώς η μπάλα δεν μπορεί να περάσει με αξιώσεις στο ζωγραφιστό.

Αυτό το παρατηρήσαμε και χθες σε μεγάλο βαθμό και ίσως ως ένα βαθμό ευθύνεται και ο Πασκουάλ. Δηλαδή η Φενέρ έχασε πριν το παιχνίδι τον Έκπε Ούντο και θεωρητικά η απώλεια αυτή ήταν μεγάλη. Ωστόσο ο Ισπανός τεχνικός δεν βρήκε παιχνίδι μέσα από το ζωγραφιστό, καθώς ούτε τα guard (Καλάθης, Τζέιμς, Φελντέιν) επιχειρούσαν διεισδύσεις και ούτε ο Μπουρούσης τροφοδοτήθηκε σωστά με αποτέλεσμα όσες φορές έπαιρνε την μπάλα με double team δύο-τριών παιχτών να τελειώνει η ιστορία. Ίσως στο συγκεκριμένο ματς να ταίριαζε γάντι ο Νίκος Παππάς και αυτό το λέω διότι στις διεισδύσεις μέσα στη ρακέτα είναι μετρ του είδους και μπορεί να βρει ρυθμό μέσα απ’ αυτό, όμως ο Πασκουάλ προτίμησε να τον κρατήσει για ένα ακόμα ματς στον πάγκο. Επιπλέον το ματς χάθηκε και από τα mismatch που είχε η Φενέρ. Λάθος του Πασκουάλ να βάλει στο «3» και κόντρα στον Ντάτομε τον Τζεντίλε. Δεν βγαίνει αυτό το μαρκάρισμα με τον Ιταλό forward του Παναθηναϊκού να δυσκολεύεται αμυντικά σε δυνατά κορμιά, όπως αυτό του συμπατριώτη του. Επιπλέον στην αρχή του ματς είδα τον Γκάμπριελ να είναι πάνω στον Βέσελι. Πραγματικά δεν ξέρω αν πίστεψαν στον Παναθηναϊκό ότι αυτό το μαρκάρισμα θα βγει. Έτσι, η Φενέρ από την αρχή του παιχνιδιού κιόλας απέκτησε διπλάσια ριμπάουντ. Τέλος, ο Παναθηναϊκός με τον Καλάθη δεν διάβασε ένα καθαρό mismatch που είχε απέναντι στον Ντίξον με αποτέλεσμα ο Έλληνας guard να μην προσπαθήσει να πάει με πλάτη κοντά στο καλάθι τον Ντίξον για να του δημιουργήσει προβλήματα. Έτσι, όλα αυτά συν την αστοχία από μακριά οδήγησαν τον Παναθηναϊκό σε μια βαριά ήττα που τον προσγειώνει απότομα στην πραγματικότητα.

Πλέον είναι δεδομένο ότι ο Τσάβι Πασκουάλ οφείλει να σκεφτεί ορισμένα πράγματα περισσότερο, καθώς η ήττα προήλθε από την κούραση, το μικρό ροτέισον και το κακό κοουτσάρισμα. Μια ήττα με διπλό κακό, καθώς στην ισοβαθμία πλέον οι «πράσινοι» είναι πιο κάτω από την Φενέρ λόγω της διαφοράς που κάλυψαν οι Τούρκοι. Η ομάδα έχει μονάδες και χωρίς να έρθει η απόλυτη καταστροφολογία (κριτική κάνουμε εμείς) οφείλει να συνεχίσει το δύσκολο έργο της. Μπορεί να λύσει τα προβλήματά της και να βγει δυνατότερη απ’ αυτή τη βαριά ήττα.

Υ.Γ Ας αφήσουμε, λοιπόν, τον Ζοτς να κάνει τη δουλειά του στην ομάδα που διάλεξε και ας κοιτάξουμε την επόμενη μέρα που είναι κρίσιμη. Με σωστή διαχείριση όλα αλλάζουν.

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1995. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στη Μυτιλήνη στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας. Από μικρό παιδί του άρεσε το ποδόσφαιρο κι αγάπησε μια ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και με την αθλητική δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα που αγαπάει πολύ αλλά που παράλληλα το θεωρεί και χόμπι. Εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο cleverbet.eu, arxondasbet.com και στο postgame.gr. Πλέον βρίσκεται στη συντακτική ομάδα του prasinoforos.gr, ενός site που κάνει τα πάντα για την ενημέρωση σας γύρω από τον Παναθηναϊκό.