Ε όχι με το καλημέρα… όχι

    Ένας το λιγότερο «μίζερος» και αφελής Παναθηναϊκός έδειξε εντελώς ανέτοιμος από την πρεμιέρα με το μόνο θετικό και συνάμα φωτεινό σημείου του να είναι ο Καρλίτος. Γράφει ο Αλέξανδρος Αηδόνης.

    Με το αριστερό μπήκε λοιπόν ο Παναθηναϊκό στο φετινό πρωτάθλημα όταν ακύρωσε το εξαιρετικό του πρώτο ημίχρονο (από το 15΄ και μετά) καταρρέοντας στην κυριολεξία στο δεύτερο. Για 30 λεπτά οι «πράσινοι» έπαιζαν ωραίο ποδόσφαιρο δημιουργώντας αρκετές φάσεις με κύριο εκφραστή τον Καρλίτος. Θα έλεγε κανείς βλέποντας την απόδοση της ομάδας στο πρώτο ημίχρονο πως είναι θέμα χρόνου να σκοράρει στο δεύτερο και έτσι να φύγει ένα βάρος από τους ώμους των παιχτών, να λυθούν τα πόδια τους βρε παιδί μου…

    Αλλά έλα καλύτερα που είναι να μασάς παρά να μιλάς. Στο δεύτερο 45 λεπτό κατέβηκε στο γήπεδο {;} μια εντελώς διαφορετική ομάδα παίζοντας άθλιο ποδόσφαιρο με τον Αγιούμπ για μια ακόμα φορά να είναι εκτός κλίματος αγώνα και με επιτομή όλων αυτών ο Παναθηναϊκός να μην μπορέσει να κάνει ούτε μίση ευκαιρία… που λόγος για γκολ.

    Σίγουρα είναι ακόμα αρχή η ομάδα χτίζεται αλλά φέτος έγιναν μεταγραφές με στόχο η ομάδα να είναι καλύτερη από πέρυσι. Το έχουμε τονίσει πολλάκις φέτος υπάρχουν απαιτήσεις και καθόλου υπομονή και χρόνος. Αυτό το παιχνίδι δεν ήταν απλά τρεις βαθμοί, άλλωστε έχεις χάσει εκεί μέσα έχοντας πολύ καλύτερες ομάδες από την φετινή και επιμένω το θέμα δεν ήταν αυτό. Είναι τα όσα έχουν προηγηθεί όλα αυτά τα χρόνια, είναι το αίσθημα ότι μετά από δυο χρόνια που δεν ήξερες αν θα είσαι μέσα στην πεντάδα ότι επιτέλους χτίστηκε κάτι καλό, κάτι που θα σε βάλει στο προσκήνιο ξανά. Υπομονή δεν υπάρχει άλλη και χθες η ομάδα μας στέρησε το δικαίωμα έστω και να «παραμυθιαστούμε» (που φτάσαμε). Οκ ξέρουμε δεν θα πάρουμε το πρωτάθλημα, όχι όμως και με το καλημέρα τέτοιο ξενέρωμα, αλλά τι είχες… Παναθηναϊκέ τι είχα πάντα.

    Εντάξει ξέρουμε ότι μόλις μπει και ο Βιγιαφάνιες μαζί με τον Αϊτόρ και τον  Σένκεφελντ δεδομένα θα είναι αλλίως. Αλλά μέχρι τότε πρέπει να βρεις τον τρόπο να παίρνεις τους βαθμούς. Για παράδειγμα, την αλλαγή του Κουρμπέλη ακόμα δεν μπορώ να την καταλάβω. Δεν μπορώ να εξηγήσω τι είχε στο κεφάλι του ο Πογιάτος βγάζοντας τον Κουρπέλη και βάζοντας τον Αλεξανδρόπουλο και μάλιστα όχι ως εξάρι αλλά ως οχτάρι φέρνοντας τον Άγιουμπ αμυντικό χαφ. Μόλις έγινε αυτή η αλλαγή η ομάδα κόπηκε στα δύο δεν υπήρχε καμία συνοχή στην μετάβαση του παιχνιδιού με τον Αγιούμπ πέραν από δυο όμορφες μπαλιές να είναι αρνητικός και να ήταν αυτός που πρέπει να βγει πρώτος και όχι να παίζει όλο το ματς.

    Επιπλέον, ο Καρλίτος φώναζε σε όλο το παιχνίδι πως πρέπει να παίζει μέσα στην περιοχή και όχι στα άκρα. Εκεί είναι η θέση του, εκεί αποδίδει εκεί και θα σκοράρει. Όταν με τον ΠΑΟΚ ο Πογιάτος τράβηξε τον Μακέντα στα αριστερά ο Παναθηναϊκός λειτουργούσε καλύτερα, άλλωστε και όταν ο Μακέντα έπαιζε στην Γιουνάιντετ σε πιο περιφερειακό ρόλο ήταν, παρόλο αυτά ο Καρλίτος έμεινε για 70 λεπτά στα αριστερά. Επίσης το να περάσεις τον Ζαγαρίτη στο 86΄ δεν έχει λογική. Τι να κάνει δηλαδή;

    Η ουσία είναι ότι η ομάδα έχασε με το καλημέρα και ο Πογιάτος στην διαχείριση του αγώνα έκανε λάθη, όπως αποδείχθηκε. Τώρα αυτό που μένει είναι να μπουν και οι τελευταίοι σε κανονικούς ρυθμούς ώστε και ο Πογιάτος να έχει περισσότερες λύσεις. Είναι δεδομένο πως θα αλλάξει η εικόνα της ομάδας όταν μπουν και οι υπόλοιποι το θέμα είναι μέχρι τότε τι κάνεις. Πλέον ακολουθεί διακοπή και ο Πογιάτος θα έχει χρόνο να διορθώσει τα κακώς κείμενα της πρεμιέρας γιατί… οι βαθμοί χάνονται και δεν γυρίζουν πίσω.

    Υ.Γ 1. Ο Παναθηναϊκός δεν αντιμετωπίζεται σαν μεγάλη ομάδα και αυτό φάνηκε όταν ο Σιδηρόπουλος (δεν) σφύριξε αδιάφορα στο πέναλτι που δεν δόθηκε στον Καρλίτος.

    Υ.Γ 2. Ας περαστεί επιτελούς αριστερά ο Μακέντα και ο Καρλίτος να παίξει στην περιοχή χθες κιόλας.

    sofa offers
    Loading...
    Translate »