• Thursday, August 22, 2019

Εμμονές, λάθη και πλέον με την πλάτη στον τοίχο

Το δεύτερο παιχνίδι στην Βιτόρια για την φάση των «8» της Euroleague ολοκληρώθηκε με τον Παναθηναϊκό να ηττάται με 82-78 από την Λαμποράλ Κούτσα. Η συγκεκριμένη ήταν η δεύτερη σερί ήττα των «πράσινων» κόντρα στους Βάσκους και ο Δημήτρης Δημόπουλος αναλύει τι ακριβώς έφταιξε και ήρθε αυτό το αποτέλεσμα.

Ο Παναθηναϊκός την περασμένη Τετάρτη (13/4) έδωσε το πρώτο παιχνίδι του κόντρα στην Λαμποράλ Κούτσα. Οι Βάσκοι ήταν καλύτεροι, με αποτέλεσμα να πάρουν την νίκη και να κάνουν αυτομάτως το 1-0 στην σειρά. Επόμενο ματς των δύο ομάδων θα γινόταν και πάλι στη Βιτόρια και συγκεκριμένα την Παρασκευή 15/4. Σ’ εκείνο το παιχνίδι το τριφύλλι ήθελε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα απέναντι στους Ισπανούς. Έτσι, επιθυμώντας το «break» θα έβαζε γερές βάσεις για να ξεκινήσει την αντεπίθεση μιας ανατροπής και παράλληλα πρόκρισης στο Final 4.

Βάση του παιχνιδιού όμως η ιστορία δεν κύλησε έτσι όπως ήθελε ο Παναθηναϊκός, με αποτέλεσμα οι «πράσινοι» να ηττηθούν με 82-78 και πλέον βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο όσον αφορά τη συνέχεια. Τα περιθώρια έχουν στενέψει ακόμα περισσότερο για την ομάδα του Σάσα Τζόρτζεβιτς, όπου αν θέλει να βρεθεί στο Final 4, οφείλει να βγάλει από το λεξιλόγιό της, την λέξη «ήττα». Το 2-0 κατά σου είναι δύσκολο και μάλιστα σε τέτοιο επίπεδο να το κάνεις 3-2 και να περάσεις. Ωστόσο του Παναθηναϊκού δεν του φταίει κανείς που έφτασε σ’ αυτή την κατάσταση, παρά μόνο ο ίδιος του ο εαυτός.

Το τριφύλλι μπήκε δυνατά στο ματς και έδειξε ότι μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στον αποδεκατισμένο (έλειπαν τρεις παίχτες) αντίπαλο. Κυρίως με επιθέσεις από το ζωγραφιστό προσπαθούσε να βάλει καλάθια κι έχοντας βγάλει εκτός κλίματος τον Γιάννη Μπουρούση, από τις καταπληκτικές άμυνες του Ογκνιέν Κούζμιτς όλα κυλούσαν ρολόι. Το μόνο στοιχείο που κρατούσε ουσιαστικά τους γηπεδούχους μέσα στο παιχνίδι ήταν τα εύκολα λάθη του Παναθηναϊκού (συνολικά στο ημίχρονο είχε επτά) και φυσικά τα δολοφονικά σουτ τριών πόντων. Το παιχνίδι πήγαινε καλά για τον Παναθηναϊκό και το 38-36 που ήταν και σκορ ημιχρόνου, είναι ικανό να μας το μαρτυρήσει αυτό.

Η κατάσταση όμως έμελε να αλλάξει και αυτό διότι στο τριφύλλι επικρατούν κάποια δεδομένα, τα οποία βλάπτουν την ομάδα. Πριν αναφέρουμε τα συγκεκριμένα γεγονότα που κάνουν κακό στο σύλλογο, να πω ότι ο Παναθηναϊκός είχε την ατυχία να στερηθεί τον καλύτερο ψηλό του (Κούζμιτς) λόγω των τριών φάουλ του από το πρώτο ημίχρονο. Από εκεί και πέρα στο συγκεκριμένο παιχνίδι, ο Σάσα Τζόρτζεβιτς έδειξε να κάνει «μπασκετικά εγκλήματα». Κουράστηκα προσωπικά να βλέπω την εμμονή που έχει με τον Σάσα Πάβλοβιτς. Όταν έμπαινε ο Μαυροβούνιος μέσα στο παρκέ η ομάδα έπαιζε με παίχτη λιγότερο. Για πολλοστή φορά φέτος κάκιστη εμφάνιση από τον Πάβλοβιτς, ο οποίος ήταν ασυνεπής τόσο στην επίθεση με μόλις τρεις πόντους όσο και στην άμυνα. Στα αμυντικά του καθήκοντα, όπου είχε τον Μπέρτανς για προσωπικό αντίπαλο, δεν τα πήγε καθόλου καλά. Ο Πάβλοβιτς δεν μπορούσε να τον ακολουθήσει σε ταχύτητα και τα προβλήματα… άπειρα.

Δεν μπορώ, λοιπόν, να καταλάβω γιατί ο «Σάλε» αρνείται επιδεικτικά να χωρέσει στο rotation της ομάδας τον Γιάνκοβιτς. Μια εμμονή που επιτέλους πρέπει να την αφήσει στην άκρη ο Σέρβος τεχνικός. Όπως φυσικά το τεράστιο κεφάλαιο «Νίκος Παππάς». Ένας παίχτης που θεωρώ ότι λείπει σε κάθε παιχνίδι του Παναθηναϊκού κι ο «Σάλε» τον έχει θέσει εκτός ομάδας. Μπορεί να μην είναι και το καλύτερο παιδί σαν χαρακτήρας και να έχει έρθει σε σύγκρουση με αρκετούς προπονητές αλλά θεωρώ ότι για το καλό της ομάδας μια κοινή συνισταμένη θα βρισκόταν αν υπήρχε καλή θέληση.

Από εκεί και πέρα ο Τζόρτζεβιτς προχώρησε και σε άλλες λανθασμένες επιλογές. Ο Μαρκίζ Χέινς ήταν εξαιρετικός και αν θέλετε εξαιρετικός ήταν και στο προηγούμενο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων. Οι λύσεις που έδινε ο Αμερικανός ήταν πολύ σημαντικές και μάλιστα σκόραρε και σε κρίσιμα σημεία του ματς. Γιατί, όμως έπαιξε μόνο 13 λεπτά κι όχι παραπάνω; Όταν ένας παίχτης είναι σε καλή μέρα και δείχνει ότι μπορεί να βοηθήσει τότε πρέπει να παίζει. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε ποτέ. Από τα λάθη που πιστώνω εγώ προσωπικά στον Σέρβο τεχνικό είναι φυσικά και το λάθος διάβασμα στα σουτ τριών πόντων των Βάσκων.

Η συγκεκριμένη ομάδα έχει τη φιλοσοφία πέρα από το να τρέχει στο ανοιχτό γήπεδο, να σε «σφυροκοπάει» και με άπειρα τρίποντα. Σπανίως θα προτιμήσει τις διεισδύσεις για μπάσιμο. Αντίθετα θα επιλέξει να δημιουργήσει καταστάσεις για ελεύθερα σουτ. Μάλιστα όταν τελειώνει και ο χρόνος επίθεσης της και έχει μπλοκάρει επιθετικά, τότε είναι 110% σίγουρο ότι οι παίχτες της από οποιαδήποτε απόσταση θα σουτάρουν. Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, να τους δίνεις τη δυνατότητα να δουν το καλάθι γιατί τότε θα σε εκτελέσουν εν ψυχρώ. Όπως κι έγινε δηλαδή με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Άνταμς που μέσα στους 24 πόντους πιστώνεται πολύ κρίσιμα τρίποντα.

Όμως ακόμα και με αυτά τα λάθη, ακόμα και με το γεγονός ότι η εικόνα του Γουίλιαμς ήταν σχετικά αρνητική, πράγμα λογικό γιατί άλλο play off Euroleague και άλλο NBDL, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάει το ματς στην παράταση. Αυτό το χρωστάει αρχικά στον συγκλονιστικό Διαμαντίδη, ο οποίος όχι μόνο πέτυχε 17 πόντους αλλά έστειλε και το ματς στην παράταση με καθοριστικό τρίποντο. Ενώ από εκεί και έπειτα για να πάει το ματς στο έξτρα πεντάλεπτο βοήθησε και ο Καλάθης με κλέψιμο για σεμινάριο στην τελευταία φάση. Το 73-73 και με τον «on fire» Διαμαντίδη, ουσιαστικά όχι μόνο έσωσε τον Παναθηναϊκό από τον πνιγμό αλλά του έδωσε κι ελπίδες ώστε να ανατρέψει πλήρως τα δεδομένα.

Κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ, διότι ειλικρινά απορώ αν υπήρξε πλάνο παράτασης. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παρκέ και οι πρώτες δύο αρχικές του επιθέσεις ήταν δύο τρίποντα του Νικ Καλάθη. Στο πρώτο ήταν ελεύθερος και είναι από τα σουτ που οφείλεις να τα πάρεις. Το δεύτερο όμως το θεωρώ «τραβηγμένο από τα μαλλιά». Από εκεί και μετά η Λαμποράλ Κούτσα των λίγων επιλογών έδινε την μπάλα στον Μπουρούση, ο οποίος νικούσε τον Ραντούλιτσα και έβαζε καλάθια. Είπαμε ο Κούζμιτς που ήταν εξαιρετικός δυστυχώς αποχώρησε νωρίς-νωρίς με τρία φάουλ, ενώ μέχρι την παράταση είχε φτάσει τα τέσσερα. Οι γηπεδούχοι σκόραραν, ενώ αντίθετα ο Παναθηναϊκός συνέχιζε τα λάθη και τις τραβηγμένες επιθέσεις, όπως η σύγκρουση του Διαμαντίδη με τον Γουίλιαμς αλλά και η επίθεση με fade-away σουτ του Φελντέιν που πήγε σίδερο. Παρ’ όλα αυτά ο Παναθηναϊκός διεκδικούσε ακόμα το ματς και στην τελευταία επίθεση η μπάλα πάει στον Ραντούλιτσα για να γίνει το άστοχο σουτ και ουσιαστικά να τελειώσουν τα πάντα.

Αρκετοί θα θεωρήσουν σωστή την επιλογή του «Σάλε» να δώσει εντολή πάσας της μπάλας προς τον Ραντούλιτσα για να πάει το ματς σε πιθανή νέα παράταση. Προσωπικά όμως θεωρώ ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πας για να κλέψεις το ματς και εκτελείς τρίποντο, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Ο Παναθηναϊκός φάνηκε να μην έχει πλάνο στην παράταση, έχασε το παιχνίδι και μάλιστα όλο αυτό μου δημιούργησε μια νέα απορία. Γιατί στην παράταση όλοι οι παίχτες που αγωνίστηκαν πήραν προσπάθεια για σουτ πλην ενός, του Δημήτρη Διαμαντίδη δηλαδή; Δεν ήταν ο πιο ζεστός παίχτης ο «3D»;  Δεν είχε τις περισσότερες πιθανότητες ευστοχίας;

Πλέον ο Παναθηναϊκός έχασε σε δεύτερο σερί παιχνίδι και το 2-0 ή 0-2 αν θέλετε είναι γεγονός. Το ότι βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο είναι επίσης γνωστό. Ωστόσο το πιο σημαντικό ματς απ’ όλα είναι το τρίτο. Αν ο «Σάλε» κόψει τις εμμονές που έχει και ο Παναθηναϊκός αφυπνιστεί και σταματήσει τα παιδικά λάθη, τότε με δεδομένο ότι θα γίνει το 1-2, όσο δύσκολο κι αν ακούγεται όλα μπορούν να συμβούν. Τα κεφάλια κάτω και δουλειά για κάτι που θα αποτελεί και ένα μίνι θαύμα. Και ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Για τον Μήτσο ρε γαμώτο, για τον Μήτσο!

Βρείτε τον συντάκτη: FacebookTwitterInstagram

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.