• Thursday, August 22, 2019

Ένας σύλλογος… μπάχαλο που παραπαίει συνεχώς

Ο Δημήτρης Δημόπουλος αποφασίζει στο παρακάτω άρθρο να αναφέρει δύο λόγια, έστω και σκληρά με τα οποία ουσιαστικά αποτυπώνεται και η φετινή κατάσταση στον Παναθηναϊκό. Μια ομάδα που δεν είναι ικανή να υποστηρίξει τους στόχους της και που «βουλιάζει» στην μιζέρια κάθε χρόνο.

Το ημερολόγιο γράφει 7 Νοεμβρίου 2016 και η ιστορία γράφει τα εξής: «Τελευταία ευρωπαϊκή νίκη του Παναθηναϊκού σε όμιλο ήταν αυτή κόντρα στην Μάριμπορ στις 22 Νοεμβρίου 2012 με γκολ-πέναλτι του Βιτόλο για το Europa League. Τελευταία νίκη της ομάδας εκτός έδρας στην Ευρώπη ήταν στις 25 Φεβρουαρίου 2010 κόντρα στην Ρόμα με 2-3 στο «Stadio Olimpico» επίσης για το Europa League. Τελευταία συμμετοχή σε ομίλους του Champions League ήταν την αγωνιστική σεζόν 2010/11, όταν και οι «πράσινοι» τερμάτισαν στην τελευταία θέση με δύο βαθμούς. Τελευταίο πρωτάθλημα που πανηγύρισε ο κόσμος του τριφυλλιού, ήταν τη σεζόν 2009/10, δηλαδή πριν έξι ολόκληρα χρόνια. Τέλος, το τελευταίο κύπελλο Ελλάδος της ομάδας ήρθε την αγωνιστική σεζόν 2013/14 με προπονητή τον Γιάννη Αναστασίου».

Αν δούμε την πορεία του Παναθηναϊκού όπως καταγράφεται στο παραπάνω κείμενο θα καταλάβουμε πολύ εύκολα ότι ο συγκεκριμένος σύλλογος μικραίνει χρόνο με τον χρόνο. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού έχουν μπει σ’ ένα τρυπάκι που λέει το εξής: «Κάθε χρόνο η ομάδα πάει για πρωτάθλημα και όταν στραβώσει κάτι, τότε φταίει η διαιτησία». Είναι σαν τα παραμύθια που λέμε στα μικρά παιδιά για να κοιμηθούν το βράδυ χωρίς να μας ταλαιπωρήσουν. Έτσι συμβαίνει και στον Παναθηναϊκό. Τελειώνει μια χρονιά άσχημα και όταν ξεκινάει μια νέα, τότε ο σύλλογος πηγαίνει για πρωτάθλημα. Ο κόσμος κοιμάται ήσυχος για λίγο καιρό και έπειτα στην διάρκεια της χρονιάς αρχίζουν τα προβλήματα.

Χωρίς να θέλω να κρυφτώ ή κάτι τέτοιο, σε αυτό φταίμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι που γράφουμε και λέμε διάφορα κατά καιρούς. Δυστυχώς ή ευτυχώς η δουλειά μας είναι να ενημερώνουμε τον κόσμο και από εκεί και πέρα να διαμορφώνουμε σωστές απόψεις. Η πλειοψηφία των δημοσιογράφων όμως δεν κάνει κάτι τέτοιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο κόσμος να γεμίζει ανούσιες ελπίδες στην αρχή της χρονιάς και στην πορεία της επειδή ομάδα δεν υπάρχει, βλέπει να γκρεμίζονται βίαια όλα του τα όνειρα. Όπως είναι λογικό, τότε έρχεται και η αντίδραση. Μια αντίδραση που είναι άσχημη και παράλληλα οι ευθύνες στοχεύουν μόνο σε μια κατεύθυνση: «Την ομάδα (παίχτες, προπονητή) και τον πρόεδρο».

Ο Παναθηναϊκός υποπίπτει σ’ αυτό το λάθος αρκετές χρονιές τώρα, με αποτέλεσμα οι στόχοι του να χάνονται από τον Νοέμβριο μήνα. Είναι τραγικό να μιλάμε για ομάδα μεγέθους Παναθηναϊκού και να λέμε μετά από μια ήττα σε ντέρμπι: «Χάθηκε το πρωτάθλημα». Στη ζωή μου έχω μάθει προσωπικά να χτυπάω τα προβλήματα που προκύπτουν στη ρίζα τους, γιατί μόνο τότε θα λυθούν. Αυτό οφείλει επιτέλους να κάνει και ο Παναθηναϊκός. Στήριξη σε σωστούς ανθρώπους, σωστό πρότζεκτ στις μεταγραφές και φυσικά δουλειά στις ακαδημίες για παραγωγή νέων παιχτών. Ο Παναθηναϊκός ήταν πάντα μια ομάδα που στηριζόταν στα ταλέντα της. Τώρα; Πάνε κι αυτά, χάνονται μέσα στο γενικό τσαλάκωμα της εικόνας του συλλόγου. Σταματώντας τις γενικές κουβέντες θα ήθελα να προχωρήσω και σε χειροπιαστές αποδείξεις που αποδεικνύουν ότι και φέτος ο Παναθηναϊκός έκανε λάθη.

Αντρέα Στραματσόνι: Ο μάνατζερ που έγινε προπονητής

%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%84%cf%83%cf%8c%ce%bd%ce%b9

Πάντα σε μια ομάδα, ο καβαλάρης της είναι ο προπονητής της. Ο Ιταλός ήρθε πέρυσι στον Παναθηναϊκό για να βάλει σε μια σωστή σειρά την ομάδα. Όποιος ήξερε πέντε πράγματα για τη… γούνα του, προφανώς δεν μπορούσε να αμελήσει βασικά στοιχεία που τον απομάκρυναν από την Ιταλία και την Serie A. Ποια είναι αυτά;

Αρχικά όλες οι ομάδες που είχε αναλάβει ο Στραματσόνι, αντιμετώπιζαν προβλήματα στο θέμα με τους μυϊκούς τραυματισμούς. Οι παίχτες έβγαζαν προβλήματα θλάσεων κυρίως και ο Ιταλός δεν άλλαζε κάτι στο τιμ του ή τον τρόπο δουλειάς του. Από εκεί και πέρα, ο Στραματσόνι είχε καθαρό πρόβλημα στην διαχείριση των παιχνιδιών. Πάντα διάβαζε σωστά τα ματς και στην πορεία τα έχανε και πετούσε στα σκουπίδια το καλό κοουτσάρισμα.

Από τα καλά που είχε ο συγκεκριμένος προπονητής ήταν ότι έφερνε παίχτες που είχαν ικανότητες και μπορούσαν να βοηθήσουν. Ουσιαστικά ο Ιταλός είναι περισσότερο μάνατζερ παρά προπονητής. Στον Παναθηναϊκό έχει φέρει μια ντουζίνα παίχτες και ουσιαστικά δεν έχει καταφέρει τίποτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότι το τριφύλλι με τον Στραματσόνι έχει πάρει μόλις ένα ντέρμπι (3-0 με την ΑΕΚ στην Λεωφόρο). Σίγουρα δεν ήθελε προπονητή ο Παναθηναϊκός;

Πρόχειρες κινήσεις με τεράστιο ρίσκο

%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ad%cf%82

Συνεχίζοντας πάμε να ρίξουμε και μια ματιά στον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδας φέτος. Αν δούμε λίγο σφαιρικά την περίπτωση, χωρίς καμία αμφιβολία θα καταλάβουμε ότι οι κινήσεις που έγιναν συμπεριελάμβαναν αρκετή δόση ρίσκου και ήταν πιο πολύ τσαπατσοδουλειά. Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε με έναν ουσιαστικό στόχο και στην ουσία τον πέτυχε. Επανήλθε στην Ευρώπη. Από εκεί και πέρα πλάνο μακροχρόνιο δεν υπήρχε σε καμία περίπτωση.

Καταρχάς εξαιτίας του παραπάνω στόχου, η προετοιμασία που έγινε ήταν εντελώς χαλαρή με αποτέλεσμα οι παίχτες να μην βγάζουν το 90λεπτο χωρίς να κουραστούν. Από εκεί και πέρα βάζοντας κάτω έναν-έναν τους παίχτες, ποιος δεν έχει επιβαρυμένο ιατρικό παρελθόν; Σίγουρα η πλειοψηφία μένει ανεξεταστέα. Τα παραδείγματα είναι πολλά όπως εκείνο των Σάμπα, Ιβανόφ Χουλτ, Λεντέσμα, Ιμπάρμπο, Μπουμάλ και Γουακάσο. Αν καθίσουμε να μετρήσουμε όλους τους τραυματισμούς του τριφυλλιού έως και σήμερα θα χάσουμε το μέτρημα και θα διαπιστώσουμε ότι είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται. Αυτό σημαίνει πως η ομάδα στηρίχθηκε σε καλούς μεν παίχτες, οι οποίοι δε έχουν ιατρικό ιστορικό. Άρα το ρίσκο είναι μεγάλο. Συνεπώς οι «πράσινοι» δεν έχουν ποτέ πλήρης ρόστερ.

Τέλος, ο σχεδιασμός ήταν πρόχειρος υπό την έννοια του ότι δεν αποκτήθηκαν ποδοσφαιριστές σε βασικές θέσεις. Σε θέσεις δηλαδή που ο σύλλογος πόναγε. Με τον Λεντέσμα 35 χρονών και ουσιαστικά μόνο με τον Λουντ αλλαγή στα χαφ, ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ένα εξάρι κι έναν κόφτη. Όμως προτιμήθηκαν να αποκτηθούν μεσοεπιθετικοί για να έχει η ομάδα πιο εύκολα το γκολ. Κάτι τέτοιο σε κρίσιμα ματς δεν το είδαμε πλην μιας εξαίρεσης (Λιέγη).

Επιπλέον έχουν γίνει και άλλα δύο λάθη. Η ομάδα έμεινε 1,5 ουσιαστικά αριστερό μπακ. Ο Χουχούμης υπολογίστηκε ξαφνικά, λόγω περιορισμένων λύσεων και ο Χουλτ δεν είναι αριστερός μπακ. Απλά γύρισε στη συγκεκριμένη θέση γιατί είχε τραυματισμούς. Αμυντικός χαφ έπαιζε ή αριστερός εξτρέμ! Έγκλημα επιπλέον μπορούμε να θεωρήσουμε το γεγονός ότι στον Παναθηναϊκό ανήκουν έξι τερματοφύλακες (δύο δανεικοί) και ουσιαστικά δεν έχει ανταγωνισμό ο Στιλ. Ο προπονητής με τη διοίκηση όμως δεν φρόντισαν ούτε γι’ αυτό το καλοκαίρι.

Στο έλεος τους οι… ξεχασμένες ακαδημίες

%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%af%ce%b5%cf%82

Οι ακαδημίες ενός συλλόγου είναι το μέλλον, το όραμα και η επένδυση ενός συλλόγου. Μια ομάδα δουλεύοντας με τις ακαδημίες της, έχει τη δυνατότητα να παράξει παίχτες, οι οποίοι μελλοντικά θα την βοηθήσουν και θα της δώσουν τίτλους. Τουλάχιστον αυτό το ποδόσφαιρο έχω μάθει εγώ αυτά τα χρόνια. Πίστευα ότι αυτό το στοιχείο στον Παναθηναϊκό δεν θα αλλάξει. Κι όμως διαψεύστηκα!

Ο Αντρέα Στραματσόνι δεν δίνει βάση καθόλου στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Ακαδημίες που κάποτε ερχόντουσαν μεγάλα clubs ανά την Ευρώπη για να τις δουν και να κάνουν σκάουτινγκ. Πλέον οι ακαδημίες του Παναθηναϊκού είναι στο έλεος τους και ο σύλλογος έχει καταστρέψει μόνος του μια πηγή βοήθειας. Αναγκαστικά στηρίζεται στις μεταγραφές, οι οποίες αν δεν του βγουν, υπάρχει πρόβλημα.

Πάλι φτάσαμε στο αδιέξοδο

%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ad%ce%be%ce%bf%ce%b4%ce%bf

Έτσι, συνήθως όταν ένα πρόβλημα υπάρχει και δεν κάνει κανείς τίποτα για να το λύσει, τότε αυτό επιστρέφει πιο δυνατό και σε «σκοτώνει» ακόμα περισσότερο. Φτάσαμε να βλέπουμε τον Παναθηναϊκό στο «Καραϊσκάκης» να διασύρεται από το ημίχρονο χωρίς καν να μπορεί να απαντήσει και φτάσαμε πάλι να αναζητούμε λύσεις από Νοέμβριο μήνα, διότι δύο από τους τρεις στόχους έπαψαν να υφίστανται.

Χωρίς να θέλω να κουράσω παραπάνω, δεν νομίζετε ότι είναι παράλογο τόσο να φύγει όσο και να μείνει ο Στραματσόνι αυτή τη στιγμή; Και είναι παράλογο γιατί δεν πρόκειται να αλλάξει φέτος κάτι δραματικά. Επιπλέον δεν είναι εφιαλτικό να συμβαίνει κάθε χρόνο το ίδιο; Εκτός στόχων από πολύ νωρίς, μόνο που… φέτος Παναθηναϊκέ ταπεινώθηκες από τον χειρότερο Ολυμπιακό των τελευταίων ετών.

Υ.Γ Ο καθένας μας ας κάνει την αυτοκριτική του, μαζί και η ομάδα. Έπειτα βλέπουμε τι θα γίνει, διότι ο σύλλογος μικραίνει επικίνδυνα!

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1995. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στη Μυτιλήνη στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας. Από μικρό παιδί του άρεσε το ποδόσφαιρο κι αγάπησε μια ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και με την αθλητική δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα που αγαπάει πολύ αλλά που παράλληλα το θεωρεί και χόμπι. Εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο cleverbet.eu, arxondasbet.com και στο postgame.gr. Πλέον βρίσκεται στη συντακτική ομάδα του prasinoforos.gr, ενός site που κάνει τα πάντα για την ενημέρωση σας γύρω από τον Παναθηναϊκό.