Επτά ήττες παραπάνω και μόλις 36 πόντους παθητικό

Ο Παναθηναϊκός επικράτησε πριν από λίγη ώρα στο ΟΑΚΑ της Μακάμπι Τελ Αβίβ με 81-63, επιβάλλοντας τον ρυθμό του από το πρώτο δεκάλεπτο και παρά το γεγονός ότι το έκανε… μόνος του ντέρμπι, έφτασε τελικώς σε μία εύκολη επικράτηση κόντρα στην ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Παναθηναϊκός και Μακάμπι, είναι οι δύο ομάδες που βρίσκονται χαμηλά στην βαθμολογία της Euroleague, όμως με βάση το άθροισμα τους σε συνολικούς πόντους που βάζουν και δέχονται, το ρεκόρ που έχουν στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, μπορούμε να πούμε εκ τους ασφαλούς ότι τους αδικεί. Και πολύ περισσότερο τον Παναθηναϊκό.

Συγκεκριμένα, οι «πράσινοι» μετρούν 17 ήττες σε 27 παιχνίδι έως τώρα, με το +- τους να αντιστοιχεί σε -36. Αν λάβουμε υπόψη, τα αντίστοιχα +- των ομάδων, όπου ρεαλιστικά οι πρωταθλητές Ελλάδος, μπορούν να κυνηγήσουν και να προσπεράσουν μέχρι το τέλος της σεζόν, το αποτέλεσμα που βγάζομε είναι πως δεν έχουν καμιά θέση δίπλα σε αυτές τις ομάδες. Πόσο μάλλον από κάτω τους.

Οι ομάδες έκτος δεκάδας και τα ρεκόρ τους:

Βαλένθια 14-14 (-11)

Βίλερμπαν 12-16 (-70)

Ολυμπιακός 12-16 (-66)

Μακάμπι 11-16 (-11)

Άλμπα Βερολίνου 10-18 (-136)

Ερυθρός Αστέρας 7-21 (-153)

Χίμκι 3-24 (-331)

Όπως βλέπουμε μόνο η Μακάμπι μετράει άθροισμα μικρότερο του Παναθηναϊκού, έχοντας μία νίκη παραπάνω και η Βαλένθια η οποία μετράει τέσσερις.

Ο «Εξάστερος» λοιπόν, αναμφισβήτητα αδικεί τον εαυτό του. Βρίσκεται σε ένα μικρό γκρουπ ομάδων, με τις οποίες μοιράζεται τον τίτλο του μη διεκδικητή 8άδας, ενώ άνετα, βάσει της εικόνας που παρουσιάζει γενικότερα στα παιχνίδια του, είναι καλύτερος από όλες. Και αν υπήρχαν αμφιβολίες για την αν το «τριφύλλι» είναι καλύτερο από την ομάδα του Τελ Αβίβ, ο συμπατριώτης τους στον «πράσινο» πάγκο, φρόντισε σήμερα για αυτό.

Όμως αυτό ήδη πάνω κάτω το γνωρίζαμε. Ο Παναθηναϊκός αδικεί τον εαυτό του σχεδόν σε κάθε παιχνίδι, είτε παίζει με τον τελευταίο είτε με τον πρώτο. Παραλίγο να το ξανακάνει απόψε στην τρίτη περίοδο, ενώ το έχει κάνει και με τα μεγαθήρια της διοργάνωσης (βλ. τα δύο παιχνίδια με Μπαρτσελόνα όπως και με Ρεάλ).

Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες για το ρεκόρ που θα είχε η ομάδα και τι θα είχε πετύχει διαφορετικά, αν είχε απλώς μία προσθήκη στον άσσο, γιατί αυτό είναι μια πονεμένη ιστορία, που πονάει ακόμη περισσότερο όταν την επαναλαμβάνουμε. Και δεν χρειάζεται να μπούμε όταν γνωρίζουμε από το καλοκαίρι τους στόχους, το μπάτζετ και το πιθανό ρόστερ το οποίο ολοκληρώθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα.

Αυτό όμως που δεν γνωρίζαμε, είναι το πως ακριβώς αποτυπώνεται σε αριθμούς η προσπάθεια των παικτών του Όντεντ Κάτας (και στην αρχή της χρονιάς του Γιώργου Βόβορα), σε μια μεταβατική περίοδο για τον Παναθηναϊκό. Κοιτάζοντας την βαθμολογία και την θέση του «τριφυλλιού» σίγουρα δεν είναι αυτό που θέλουμε βλέπουμε, κοιτάζοντας όμως την γενικότερη εικόνα της ομάδας και αυτό που παρουσιάζει παιχνίδι με παιχνίδι, σίγουρα μας αφήνει με μεγάλες ελπίδες και πιθανότητες για κάτι καλύτερο από τις επόμενες χρονιές.