• Wednesday, August 15, 2018

Γκιστ είσαι παλικάρι και αξίζεις πολλά μπράβο!

Ξέρετε ορισμένες φορές η ζωή ενός αθλητή περνάει από διάφορα στάδια και σίγουρα δεν είναι πάντα απλή. Η αθλητική ζωή του Τζέιμς Γκιστ όλοι πάνω κάτω γνωρίζουμε πόσα εμπόδια είχε, κυρίως λόγω του χαρακτήρα του. Όμως από τότε που ήρθε στον Παναθηναϊκό, δέθηκε, έγινε επαγγελματίας και παρά τα ατοπήματά του έχει δείξει ότι αγαπάει, στηρίζει και βοηθάει την ομάδα. Γράφει στο Prasinoforos.gr, ο Δημήτρης Δημόπουλος.

Για μένα το συγκεκριμένο άρθρο είναι περισσότερο ένας έπαινος προς τον Τζέιμς Γκιστ παρά ένα απλό κείμενο, το οποίο εκφράζει τη σκέψη μου. Είναι κάτι περισσότερο από σπουδαία η συνεισφορά του Αμερικανού forward όλο αυτό τον καιρό που είναι τραυματίας κι ας μην φαίνεται. Ο Τζέιμς Γκιστ ήρθε στον Παναθηναϊκό από μια ανταλλαγή, η οποία για πολλούς είναι η κορυφαία των τελευταίων χρόνων. Μετράει στη χώρα μας και στην ομάδα συνολικά τέσσερα χρόνια και τώρα βαδίζει τον πέμπτο του (από το 2012 δηλαδή). Αρχικά η συγκεκριμένη κίνηση χαρακτηρίστηκε ως ρίσκο αλλά η απάντηση δόθηκε μέσα στο παρκέ. Μάλιστα η αποθέωση από τότε δεν έχει σταματήσει να υπάρχει από τον κόσμο.

Γενικότερα ο Γκιστ όλα αυτά τα χρόνια έχει προσφέρει άπειρα στον Παναθηναϊκό και παρά τα δύο σοβαρά του λάθη δεν νομίζω να του κρατάει κανείς κακία. Είναι ένας παίχτης ομάδας με όλη την έννοια της λέξης. Δίνει και τη ψυχή του για τον Παναθηναϊκό και τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι από τα καλύτερα power forward στην Ευρώπη. Το γιατί είναι; Πολύ απλά διότι είναι αλτικός και από εκεί και πέρα βγάζει ενέργεια σε άμυνα και επίθεση, μπορεί να παίξει τρομερές άμυνες αλλά και να σκοράρει με πλάτη ή με πρόσωπο στο καλάθι. Τέλος, είναι καταπληκτικός όταν η ομάδα πάει σε switch defence (άμυνα με αλλαγή προσωπικών μαρκαρισμάτων), καθώς μπορεί με την ταχύτητα που διαθέτει να μαρκάρει πολύ εύκολα μέχρι και τα αντίπαλα guard. Σίγουρα μιλάμε για λίρα εκατό και για έναν παίχτη που με ύψος 2,07 ανεβαίνει και στο «5».

Φέτος ο Παναθηναϊκός στήριζε πολλά πάνω του αλλά η χρονιά για εκείνον ήταν άτυχη. Συγκεκριμένα στις 16 Νοεμβρίου, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε στην Μαδρίτη την Ρεάλ σ’ ένα ματς όπου ο Αμερικανός forward έπεσε «θύμα» των διαφημιστικών που βρίσκονται στο σημείο των βολών. Είναι ξεκάθαρο ότι το συγκεκριμένο σημείο, λόγω των διαφημιστικών που υπάρχουν είναι πολύ επικίνδυνο για τους παίχτες και μάλιστα ο σοβαρός τραυματισμός του Γκιστ δεν είναι ο μοναδικός. «Θύματα» έχουν πέσει απ’ αυτό ακριβώς και οι Χίκμαν και Χάκετ. Μάλιστα στο NBA κανένα παρκέ δεν διαθέτει σ’ εκείνο το σημείο διαφημίσεις όπως εδώ στην Ευρώπη. Ο τραυματισμός του Τζέιμς Γκιστ αποδείχθηκε σοβαρός και ο Αμερικανός μπήκε στο χειρουργείο με αποτέλεσμα να τον στερηθεί για αρκετό καιρό ο Παναθηναϊκός. Η απώλεια αυτή ήταν τεράστια και κανένας παίχτης δεν μπορούσε να τον αντικαταστήσει. Προσωπικά πιστεύω ότι αν οι «πράσινοι» διέθεταν έναν κανονικό αθλητικό center, τότε ο Σίνγκλετον στο «4» που είναι και η θέση του θα μπορούσε να καλύψει περισσότερο το κενό του Γκιστ.

Αγωνιστικά, λοιπόν, ήταν δεδομένο ότι ο Γκιστ δεν θα μπορούσε να βοηθήσει καθόλου την ομάδα. Όμως για μια ακόμα φορά ο ίδιος δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. Όντας χαμογελαστός και δυνατός, ακόμα και με τις πατερίτσες ήταν δίπλα στην ομάδα. Από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ (πρώτο για την Euroleague και πρώτο χωρίς εκείνον), ο Γκιστ βρέθηκε στον πάγκο της ομάδας για να ωθήσει τους συμπαίχτες του στην νίκη. Από τότε και μετά ο Αμερικανός forward του τριφυλλιού είναι σε κάθε ματς εκεί στη γωνιά του πάγκου και ζει με το δικό του τρόπο το ματς. Μάλιστα δεν είναι λίγες οι φορές που δίνει οδηγίες, χειροκροτεί, εμψυχώνει με φωνές και παλαμάκια. Γενικότερα ακόμα και τραυματίας βρήκε τον τρόπο να σταθεί δίπλα στην ομάδα, η οποία όντας πλέον και παλιός, τον χρειάζεται. Ο Γκιστ γι’ αυτό και μόνο είναι παλικάρι και αξίζει πολλά μπράβο, διότι κι αν δεν ερχόταν στο γήπεδο μετά τον τραυματισμό του, κανείς δεν θα του έλεγε τίποτα.

Η συγκεκριμένη ενέργεια του Τζέιμς Γκιστ, λοιπόν, αποδεικνύει ότι ο Παναθηναϊκός μπορεί αγωνιστικά να μην έχει βρει την απαραίτητη χημεία ακόμα, ωστόσο στα αποδυτήρια είναι μια οικογένεια και λειτουργεί αρμονικά. Ο Γκιστ δεν είχε κάποιο σκοπό και δεν θα κέρδιζε κάτι παραπάνω από τους υπόλοιπους με το να πηγαίνει με τις πατερίτσες στο γήπεδο. Αυτό που ήθελε ήταν να βοηθήσει τους συμπαίχτες του και συνεπώς την ομάδα. Έτσι, ο κόσμος το αναγνωρίζει αυτό και κάθε φορά που βλέπει τον Γκιστ στο ΟΑΚΑ του προσφέρει ένα ζεστό χειροκρότημα και μια ακόμα πιο ζεστή αποθέωση.

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1995. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στη Μυτιλήνη στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας. Από μικρό παιδί του άρεσε το ποδόσφαιρο κι αγάπησε μια ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και με την αθλητική δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα που αγαπάει πολύ αλλά που παράλληλα το θεωρεί και χόμπι. Εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο cleverbet.eu, arxondasbet.com και στο postgame.gr. Πλέον βρίσκεται στη συντακτική ομάδα του prasinoforos.gr, ενός site που κάνει τα πάντα για την ενημέρωση σας γύρω από τον Παναθηναϊκό.