• Friday, December 14, 2018

Η αυλαία ενός θρύλου πέφτει και το αύριο είναι δύσκολο!

Ο Δημήτρης Δημόπουλος ίσως γράφει το πιο λυπηρό άρθρο στην δημοσιογραφική του πορεία μέχρι τώρα, όμως νιώθει την ανάγκη να το κάνει. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης την ερχόμενη Δευτέρα θα δώσει την τελευταία του παράσταση στο ΟΑΚΑ μπροστά στο πράσινο κοινό και το «ευχαριστώ» είναι πολύ ελάχιστο, ενώ η επόμενη μέρα… δύσκολη.

Το Ελληνικό μπάσκετ έχει βγάλει άπειρους παίχτες που έχουμε θαυμάσει και απολαύσει στα παρκέ. Στις 6 Μαΐου του 1980 και συγκεκριμένα στην Καστοριά γεννήθηκε ακόμα ένας θρύλους του ελληνικού μπάσκετ. Ένας παίχτης που στην πορεία έμελλε να γίνει ο πιο ολοκληρωμένος μπασκετμπολίστας στην Ευρώπη. Σας ακούγεται υπερβολικό; Κι όμως δεν είναι, καθώς ο Δημήτρης Διαμαντίδης έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο και το κυριότερο είναι ότι τα έκανε εξαιρετικά καλά. Ένα διαμάντι του Ελληνικού μπάσκετ που πίσω του εκτός από τις επιτυχίες που έχει γράψει, αφήνει και μια παρακαταθήκη για όλα τα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο άθλημα. Ένας άνθρωπος που αποτελεί το έναυσμα πολλών ανερχόμενων ταλέντων να αγαπήσουν το μπάσκετ και να στραφούν σ’ αυτό.

Ακόμα μια τεράστια επιτυχία, όπου μόνο παίχτες-θρύλοι σαν τον Διαμαντίδη είναι ικανοί να προσφέρουν στη χώρα τους. Ο «3D» αποφάσισε να περάσει ολόκληρη την καριέρα του στην Ελλάδα και συγκεκριμένα το μεγαλύτερο διάστημά της σε μόλις μόνο μια ομάδα. Όπως αποδείχθηκε στην πορεία των χρόνων, η επιλογή αυτή ήταν απόλυτα σωστή για τον ίδιο και δικαιώθηκε πλήρως. Άλλωστε δεν είχε και λόγο να φύγει από μια ομάδα που κάθε χρόνο είχε επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η πρόκληση του NBA δεν τον… έλκυσε ποτέ για διάφορους λόγους και έτσι η επιλογή της παραμονής του ήταν μονόδρομος. Το μπάσκετ ο Διαμαντίδης το ξεκίνησε το 1994 και μέχρι το 1999 έμεινε στην Καστοριά. Από εκεί επόμενος σταθμός του ήταν ο Ηρακλής στην Θεσσαλονίκη για να μετακομίσει στα 24 του στον Παναθηναϊκό. Σίγουρα αυτό που θα λάμβανε χώρα στην πορεία των χρόνων ήταν βγαλμένο από σενάριο ταινίας.

Το 2004, λοιπόν, ο Διαμαντίδης μετακόμισε στην Αθήνα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Μιας ομάδας με τρία ευρωπαϊκά τρόπαια και τίτλους στην Ελλάδα. Σίγουρα το βήμα ήξερε ότι ήταν μεγάλο και ταυτόχρονα όφειλε να ανταποκριθεί κι αυτός στις απαιτήσεις του συλλόγου. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού όταν ήρθε στο τριφύλλι δεν ήταν ο παίχτης που είναι σήμερα και ούτε ήρθε σαν το μεγάλο όνομα. Ωστόσο αυτό το παιδί κάτω από τις οδηγίες του τεράστιου Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά και της σκληρής προπόνησης που έκανε, εξελίχθηκε και έγινε θρύλος του Παναθηναϊκού. Δεν ήταν ένας παίχτης που θα βασιζόταν στα αθλητικά του προσόντα και πάνω σε αυτά θα μεγαλουργούσε. Ήταν πάντα ένας παίχτης, ο οποίος μέσω της δουλειάς θα εξελισσόταν και αυτήν την πρόοδο θα την έδειχνε μέσα στο παρκέ. Άσσος στο pick and roll, φοβερός στα αμυντικά του καθήκοντα και με την πορεία των χρόνων βελτίωσε και το σουτ του. Έδωσε πολλά στον Παναθηναϊκό αλλά παράλληλα πήρε κι αρκετά, γι’ αυτό στην πορεία έγινε και η οικογένειά του. Ήταν ένας παίχτης-ηγέτης όπου ουκ ολίγες φορές βγήκε μπροστά στα δύσκολα με μοναδικό στόχο να πάρει το παιχνίδι. Ήταν ένα παιδί που μέσα από το παιχνίδι του (έπαιζε πολύ με το μυαλό) έκανε παιχταράδες αρκετούς σέντερ και αυτό το έχει διδάξει η ίδια η ιστορία. Χωρίς τον Διαμαντίδη θα μιλούσαμε γι’ αυτούς διαφορετικά. Η επιτυχία για εκείνον δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα και για να φτάσει εδώ που είναι σήμερα χρειάστηκαν πολλές θυσίες και αρκετή δουλειά.

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης με τον Παναθηναϊκό μετράει 3 κατακτήσεις Ευρωλίγκας (Αθήνα, Βερολίνο, Βαρκελώνη), 9 κατακτήσεις πρωταθλημάτων Ελλάδος (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014) και 10 κυπέλλων Ελλάδος (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016). Όσο για τους ατομικούς τίτλους εκεί οι διακρίσεις είναι πάρα πολλές. Ήταν ένα παιδί που πήγε μπροστά γιατί ποτέ στην καριέρα του δεν σταμάτησε να δουλεύει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι όταν δεν υπήρχαν αγωνιστικές υποχρεώσεις, εκείνος πήγαινε στο γυμναστήριο και προπονούταν με κάποιον τεχνικό ή μόνος του. Από εκεί και πέρα σαν χαρακτήρας ήταν και είναι αρκετά μετριόφρον και αυτό φαίνεται από αρκετές δηλώσεις που έχει κάνει στο παρελθόν. Στόχος του επίσης δεν ήταν ποτέ η ατομική επιτυχία αλλά η ομάδα και γι’ αυτό πάλευε πάντα μέσα στο γήπεδο. Με λίγα λόγια ήταν τεράστιος! Οι στιγμές που θα θυμόμαστε όλοι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού θα είναι πολλές και καλές. Σίγουρα μέσα σ’ αυτή την πορεία των 12 χρόνων είχε και κακές στιγμές, στιγμές δύσκολες που τον έριξαν ψυχολογικά. Όμως ήξερε ότι για να πετύχει κάποιος πρέπει να παλέψει και να σηκωθεί ακόμα πιο δυνατός μέσα από μια δυσκολία. Και αυτό έκανε τόσα χρόνια ο Μητσάρας.

Ήταν το άλφα και το ωμέγα του Παναθηναϊκού και η σκυτάλη του αρχηγού παραδόθηκε από τον Φραγκίσκο Αλβέρτη σε εκείνον το 2009. Από τότε μέχρι και σήμερα όπου είναι αρχηγός της μεγαλύτερης ομάδας στην Ελλάδα, ο Διαμαντίδης μπορούμε να πούμε ότι κράτησε επάξια το ρόλο του. Οι παραστάσεις που έδινε μέσα στα παρκέ έκαναν ολόκληρο τον υγιή κόσμο να τον θαυμάσει και να νιώσει τυχερός που τον είδε να παίζει. Κάθε παράσταση και μια μαγική ασίστ, ένα μαγικό σουτ, μια μαγική ενέργεια σε κρίσιμα σημεία του παιχνιδιού. Μπροστάρης πάντα και έτοιμος για να οδηγήσει ακόμα και με τρικυμία, γιατί αυτό οφείλει να κάνει ένας πραγματικός αρχηγός. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης μέσω της πορείας του στο μπάσκετ κατάφερε να κερδίσει τον σεβασμό του περισσότερου κόσμου (Ελλάδα, εξωτερικό). Όμως είχε έναν αντίπαλο που δεν μπορούσε και δεν γινόταν να τον κερδίσει, τον χρόνο. Ο Διαμαντίδης μεγάλωνε μαζί με την φανέλα του Παναθηναϊκού, με τη διαφορά όμως ότι οι παίχτες (ακόμα και οι θρύλοι) έρχονται και φεύγουν, ενώ η ομάδα θα μείνει για πάντα εκεί. Πλέον φτάσαμε στο τέλος και η αυλαία θα πέσει την Δευτέρα 30/5 στο ΟΑΚΑ. Εκεί όπου ο Δημήτρης Διαμαντίδης θα δώσει και την τελευταία του παράσταση μπροστά στους φιλάθλους του Παναθηναϊκού που τόσο πολύ τον αγάπησαν και τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια.

Σίγουρα μιλάμε για την απόλυτη αποθέωση, καθώς το παιχνίδι μπορεί να είναι σημαντικό και το τριφύλλι να θέλει πάση θυσία τη νίκη, ωστόσο οι οπαδοί της ομάδας θα γεμίσουν το ΟΑΚΑ για το τελευταίο ραντεβού με τον θρύλο τους. Είκοσι χιλιάδες και ίσως λίγος περισσότερος κόσμος θα αποθεώσει και πάλι τον αρχηγό, θα τον ευχαριστήσει για μια ακόμα φορά για την προσφορά του στο τριφύλλι και θα στηρίξει την ομάδα για να πάρει τη νίκη που θα της δώσει τη δυνατότητα διεκδίκησης του νταμπλ. Εγώ προσωπικά μπορεί να είμαι αρκετά φορτισμένος στην σκέψη και μόνο του τι επρόκειτο να γίνει σε δύο μέρες από σήμερα, ωστόσο θεωρώ πέρα για πέρα σωστή την επιλογή του αρχηγού. Την θεωρώ σωστή γιατί ένας παίχτης σαν τον Διαμαντίδη, οφείλει να φεύγει με το κεφάλι ψηλά και αυτό θα κάνει και ο Μήτσος. Επιπλέον θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για τα 12 υπέροχα χρόνια που ήταν στην ομάδα και του εύχομαι να είναι υγιής μαζί με την οικογένειά του. Τέλος, όσον αφορά τον Παναθηναϊκό και την επόμενη μέρα, σίγουρα θα είναι δύσκολη αλλά οι μεγάλες ομάδες όπως κι οι «πράσινοι», οφείλουν να κοιτάνε μπροστά.

Βρείτε τον συντάκτη: FacebookTwitterInstagram

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1995. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στη Μυτιλήνη στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας. Από μικρό παιδί του άρεσε το ποδόσφαιρο κι αγάπησε μια ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και με την αθλητική δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα που αγαπάει πολύ αλλά που παράλληλα το θεωρεί και χόμπι. Εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο cleverbet.eu, arxondasbet.com και στο postgame.gr. Πλέον βρίσκεται στη συντακτική ομάδα του prasinoforos.gr, ενός site που κάνει τα πάντα για την ενημέρωση σας γύρω από τον Παναθηναϊκό.