Η μαγική χρονιά από την καλύτερη ομάδα της Ευρώπης!

Ο Δημήτρης Δημόπουλος θυμάται την καταπληκτική σεζόν 2008/09 για τον μπασκετικό Παναθηναϊκό του Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Μια χρονιά, στην οποία οι «πράσινοι» σάρωσαν κυριολεκτικά όποιον τίτλο βρήκαν μπροστά τους, έχοντας παράλληλα ένα μαγικό ρόστερ γεμάτο επιλογές και αστέρια.

Αναμφισβήτητα τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός στο μπάσκετ έχει προσφέρει στον κόσμο του πολλές συγκινήσεις. Από την ημέρα που οι αδερφοί Γιαννακόπουλοι ανέλαβαν το τιμόνι της ομάδας, ο σύλλογος όλο και περισσότερο μεγάλωνε. Ώσπου οι επιτυχίες έστρεφαν όλο και περισσότερους οπαδούς της ομάδας στο συγκεκριμένο άθλημα, με αποτέλεσμα το τριφύλλι να διαθέτει το δικό του μπασκετικό κοινό, με ανθρώπους που δεν βλέπουν απλά και μόνο το άθλημα αλλά παράλληλα το γνωρίζουν κιόλας. Σε αυτό βοήθησε πάρα πολύ και ο προπονητής-θρύλος αυτής της ομάδας, ο Σέρβος Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο Σέρβος τεχνικός ήρθε στον Παναθηναϊκό το 1999 κι έκατσε στον πράσινο πάγκο μέχρι το 2012. Έπειτα αποφάσισε να φύγει και να δοκιμάσει την τύχη του στην Τουρκία. Μέσα σ’ αυτά τα 13 χρόνια παρουσίας του στο τριφύλλι κατάφερε να μας χαρίσει αξέχαστες στιγμές και πολλούς φυσικά τίτλους.

Εγώ προσωπικά γράφοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα ήθελα να σας πάω σε μια αγωνιστική σεζόν. Μια σεζόν όπου ο Παναθηναϊκός ήταν με διαφορά η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη και κανείς από τους αντιπάλους του δεν μπορούσε να του στερήσει τους στόχους του. Ποιοι ήταν αυτοί; Πρωτάθλημα Ελλάδος, Κύπελλο Ελλάδος, Ευρωλίγκα. Η σεζόν 2008/09 χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο επιτυχημένες αγωνιστικές περιόδους στην ιστορία του Παναθηναϊκού, καθώς ο σύλλογος κατάφερε να κατακτήσει όλους τους εγχώριους τίτλους και φυσικά να πάρει και την Ευρωλίγκα. Με λίγα λόγια το τριφύλλι εκείνη την περίοδο έκανε triple crown, γράφοντας με χρυσά γράμματα μια τεράστια ιστορία.

Ο Παναθηναϊκός τη σεζόν 2008/09 ήταν ίσως η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη βάση ρόστερ. Πολλές επιλογές με τεράστιο βάθος πάγκου και φυσικά μεγάλα αστέρια. Η περιφέρειά του ήταν αξιοζήλευτη, ενώ και οι θέσεις των ψηλών δεν στερούνταν σε ποιότητα, κλάση και εμπειρία παράλληλα. Μαγικό σύνολο και πολύ μεγάλες περγαμηνές καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Μια γεύση από εκείνο το ρόστερ ήταν οι Διαμαντίδης, Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Πέκοβιτς, Μπατίστ, Νίκολας, Φώτσης, Τσαρτσαρής, Περπέρογλου και Χατζηβρέττας. Σαφώς ήταν ένα ρόστερ που τρόμαζε, το οποίο καθοδηγούνταν από τους Ζέλικο Ομπράντοβιτς και Δημήτρη Ιτούδη.

Πρώτος στόχος του Παναθηναϊκού ήταν η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος. Οι «πράσινοι» ήταν κάτι παραπάνω από δεδομένο ότι θα έφταναν στον τελικό και παράλληλα ήξεραν ποια ομάδα θα αντιμετώπιζαν σε αυτόν. Όπως ακριβώς τα είχαν στο μυαλό τους έτσι κι έγινε. Την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2009, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε στο «Κλειστό του Ελληνικού» τον Ολυμπιακό. Ο συγκεκριμένος αγώνας ήταν αμφίρροπος και η έννοια ντέρμπι ταίριαζε «γάντι» για το παιχνίδι. Κι όντως βάση των δεκαλέπτων (16-13, 32-30, 53-53, 80-70) ο αγώνας εξελίχθηκε σε ντέρμπι. Όμως σ’ εκείνο το ματς μίλησε η κλάση του Δημήτρη Διαμαντίδη. Ο άλλοτε αρχηγός του Παναθηναϊκού με τρία συνεχόμενα τρίποντα (16 πόντοι συνολικά) σε κομβικό σημείο, κατάφερε να πάρει τους «πράσινους» από το χέρι και να τους οδηγήσει στην κορυφή. Μάλιστα ο ίδιος αναδείχθηκε στο τέλος και MVP του τελικού.

Ο πρώτος -βάση χρονικής σειράς στόχος- είχε επιτευχθεί με τον Παναθηναϊκό να προσανατολίζεται στην δύσκολη συνέχεια σε μια χρονιά με αρκετή πίεση, λόγω του ρόστερ του συλλόγου. Ξέρετε όταν οι δυνατότητες είναι πολλές και η ομάδα μπορεί να φτάσει ψηλά, τότε ο κόσμος περιμένει από την ομάδα σίγουρα να πράξει τα αναμενόμενα επιβεβαιώνοντας το μέσα στο γήπεδο. Δεύτερος χρονικά στόχος ήταν η Ευρωλίγκα, καθώς τελείωνε νωρίτερα από το πρωτάθλημα. Εκεί ο Παναθηναϊκός κληρώθηκε στον όμιλό του με Μπαρτσελόνα, Σιένα, Πρόκομ, Ζαλγκίρις Κάουνας και Νανσί. Αυτή η πρώτη φάση για το τριφύλλι δεν πήγε και τόσο καλά, καθώς η ομάδα του Ζοτς πέρασε στο Top-16 ως τρίτη με 7 νίκες και 3 ήττες σε 10 αγωνιστικές. Από εκεί και πέρα στο Top-16 τα πράγματα ήταν καλύτερα. Με Παρτιζάν, Μάλαγα και Λοττομάτικα Ρόμα, οι «πράσινοι» πέρασαν στην πρώτη θέση και προκρίθηκαν στα play off της διοργάνωσης.

Αντίπαλός τους ήταν η Σιένα σε μια σειρά αγώνων εντός και εκτός έδρας. Όποιος από τους δύο συλλόγους συμπλήρωνε τις 3 νίκες θα έπαιρνε το εισιτήριο για το Final 4 του Βερολίνου. Ο Παναθηναϊκός με πλεονέκτημα έδρας (όντας πρώτος στον όμιλό του δηλαδή) κατάφερε με 3-1 συνολικό σκορ (90-85, 79-84, 72-53, 91-84) να βρεθεί στο Final 4 του Βερολίνου μαζί με Ολυμπιακό, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Μπαρτσελόνα. Πλέον ο δρόμος για το πέμπτο αστέρι ήταν πολύ κοντά και η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς ταξίδεψε στην Γερμανία με μοναδικό στόχο την κατάκτηση του τροπαίου. Η αποστολή μόνο εύκολη δεν ήταν, ωστόσο τα αστέρια του ρόστερ του τριφυλλιού σε τέτοια ματς… φτιαχνόντουσαν και αποδείκνυαν το ταλέντο τους!

Ο ημιτελικός του Βερολίνου για τον Παναθηναϊκό ήταν ελληνική υπόθεση. Απέναντι του για μια ακόμα φορά εκείνη τη χρονιά ο Ολυμπιακός, ο οποίος μάλιστα σε παραδόσεις σε Final 4 κέρδιζε τον Παναθηναϊκό. Το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν μεγάλο και οι δύο ομάδες απέδειξαν την τρομερή ποιότητα τους. Με τον Πέκοβιτς αρχικά μπροστάρη αλλά και τον Σπανούλη, οι οποίοι στο πρώτο ημίχρονο ξεχώρισαν, ο Παναθηναϊκός είχε ένα σταθερό προβάδισμα. Στο δεύτερο ημίχρονο και συγκεκριμένα στο τρίτο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός πέρασε μπροστά στο σκορ, δείχνοντας ότι μπορεί να κάνει τη ζημιά, ωστόσο ήταν η σειρά του μεγάλου Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να αναλάβει δράση και με σημαντικούς πόντους να φέρει το τριφύλλι στους 6 με 7 πόντους μπροστά. Το φινάλε ωστόσο ήταν μεγάλο, καθώς ο Ολυμπιακός πλησίασε και το ματς κρίθηκε στο άστοχο σουτ του Μπουρούση. Έτσι, ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό κερδίζοντας με 84-82 τον «αιώνιο αντίπαλό» του. Μάλιστα άρχισε να φτιάχνει και την αρνητική παράδοση που είχε απέναντι στους «ερυθρόλευκους» σε Final 4.

Στον τελικό ο Παναθηναϊκός βρήκε μπροστά του την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Μια επανάληψη του τελικού της Αθήνας του 2007 με μερικούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Σ’ εκείνο το παιχνίδι ο Παναθηναϊκός προχώρησε σ’ ένα μαγικό πρώτο ημίχρονο. Ίσως ήταν και το καλύτερο πρώτο ημίχρονο ευρωπαϊκής ομάδας σε τελικό Final 4. Απίθανα πράγματα από τους παίχτες των «πράσινων», οι οποίοι στην κυριολεξία έκαναν… πάρτι στο παρκέ. Ο Μεσίνα δεν μπορούσε να αφυπνίσει την ομάδα του με αποτέλεσμα το τριφύλλι να προηγείται στο ημίχρονο με 20 πόντους. Όλοι σαφώς περίμεναν αντίδραση από τους Ρώσους, καθώς μιλάμε για μια μεγάλη ομολογουμένως ομάδα. Πράγματι ο ρυθμός δεν συνεχίστηκε σε τέτοια επίπεδα για τον Παναθηναϊκό και το παιχνίδι έγινε ντέρμπι, καθώς η ΤΣΣΚΑ Μόσχας «ψαλίδισε» σε μεγάλο βαθμό την διαφορά. Ωστόσο ο Παναθηναϊκός βρήκε τις λύσεις, όπως το τεράστιας σημασίας τρίποντο του Περπέρογλου στο τέταρτο δεκάλεπτο και έμεινε μπροστά στο σκορ. Η τελευταία επίθεση άνηκε στους Ρώσους, όντας πίσω στο σκορ για δύο πόντους. Ο Σισκάουσκας πήγε για τρίποντο, με την μπάλα έπειτα από το σουτ του να μην βρίσκει στόχο (βοήθησε και η καταπληκτική άμυνα του Νίκολας) και ο Παναθηναϊκός πανηγύρισε την κατάκτηση της Ευρωλίγκα για πέμπτη φορά στην ιστορία του, νικώντας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 73-71.

Δύο από τους τρεις στόχους της ομάδας είχαν επιτευχθεί και πλέον έμενε μόνο η κατάκτηση του πρωταθλήματος, όπου επίσης δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο Παναθηναϊκός εκείνη την περίοδο είχε τερματίσει δεύτερος στην βαθμολογία, κάτω από τον Ολυμπιακό. Αυτό σήμαινε πως οι «πράσινοι» θα έπαιζαν με μειονέκτημα έδρας και θα έπρεπε να κάνουν υποχρεωτικά ένα «break» για να κατακτήσουν και τον τελευταίο τίτλο. Ο Παναθηναϊκός ήταν αποφασισμένος να φτάσει στο triple crown και από το πρώτο κιόλας ματς έθεσε γερές βάσεις για να πάρει το πρωτάθλημα. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς με πολύ καλή εμφάνιση, κατάφερε να κερδίσει μέσα στο «Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας» με 67-69 και να προηγηθεί στη σειρά. Το δεύτερο παιχνίδι γινόταν στο ΟΑΚΑ και εκεί ο Παναθηναϊκός ήθελε τη νίκη για να βάλει γερά θεμέλια για την κατάκτηση του τίτλου. Η νίκη ήρθε κι σ’ εκείνο το ματς με εμφατικό μάλιστα τρόπο. Ο Παναθηναϊκός όντας πολύ καλύτερος από τον αντίπαλό του κατάφερε να επικρατήσει με 91-64 και να κάνει το 2-0 στη σειρά. Το όνειρο του triple crown ήταν μια νίκη μακριά από το να πραγματοποιηθεί. Στη συνέχεια η σειρά οδηγήθηκε και πάλι στο ΣΕΦ, όπου εκεί ο Ολυμπιακός κατάφερε να μειώσει σε 2-1, καθώς κέρδισε με 74-70 τον Παναθηναϊκό σ’ ένα παιχνίδι που είχε αγχωτικό φινάλε μετά το τρίποντο του Σάρας από πολύ μακριά (σχεδόν από το ύψος του κέντρου). Η αυλαία έκλεισε στο ΟΑΚΑ όταν κι έγινε το 3-1 με τον Παναθηναϊκό να κερδίζει 94-81 τον Ολυμπιακό και να ολοκληρώνει μια μαγική χρονιά, καθώς πραγματοποίησε το triple crown.

Η συγκεκριμένη χρονιά είχε σαφώς δυσκολίες και δεν ήταν όλα ρόδινα. Ο Παναθηναϊκός είχε και τις κακές του στιγμές, όμως το ρόστερ και οι προπονητές ήταν τόσο ποιοτικοί και μετρ του αθλήματος, με αποτέλεσμα να καταφέρουν να φτάσουν τον Παναθηναϊκό σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ιστορίας του. Μια χρονιά που όλοι μας θα θυμόμαστε τόσο γι’ αυτές τις επιτυχίες (τρία τρόπαια) αλλά και για την ανακοίνωση της αποχώρησης του τεράστιου Φραγκίσκου Αλβέρτη (εμβληματικός αρχηγός) από την ενεργό δράση, όπου σίγουρα ήταν ένα θλιβερό γεγονός. Η σκυτάλη δόθηκε στη συνέχεια στον Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος φέτος ανακοίνωσε κι επίσημα την απόσυρσή του από τα παρκέ.

Βρείτε τον συντάκτη: FacebookTwitterInstagram

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.
Loading...