• Thursday, November 22, 2018

Ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε

Μετά και το στραβοπάτημα με τον ΠΑΟΚ, ο Απόστολος Μπουραντώνης διαπιστώνει πως τα συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα δεν οφείλονται μόνο στη συνεχή κακοτυχία και προσπαθεί να αναλογιστεί τι φταίει και το σύνολο του Στραματσόνι δεν μπορεί να δέσει αρμονικά.

Σίγουρα, από την αρχή της χρονιάς η ομάδα ήταν επηρεασμένη από το γεγονός πως δεν αγωνιζόταν στην Ευρώπη, λόγω του πρόωρου αποκλεισμού από την Καμπάλα τον περασμένο Αύγουστο. Όπως και να ‘χει, όμως, μετά την κάθε δυσκολία, η ομάδα πρέπει να την προσπερνά και να πηγαίνει παρακάτω. Στην προκειμένη περίπτωση ο Παναθηναϊκός δεν το έκανε, ή τουλάχιστον δεν το έκανε όπως θα έπρεπε. Η αλήθεια είναι πως έχει συνηθίσει να αγωνίζεται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και η απουσία από αυτές είναι όντως ανεπιθύμητες. Όμως, από τη στιγμή που έγινε δεν είναι ώρα για δάκρυα, τη στιγμή, μάλιστα, που εκκρεμούσαν σημαντικές αναμετρήσεις για το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδος.

Κάτι άλλο που επηρέασε ήταν σίγουρα η αποχώρηση του Γιάννη Αναστασίου από την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού. Ο Αντρέα Στραματσόνι ήρθε σε δύσκολο χρονικά σημείο να αναλάβει την ομάδα, με αποτέλεσμα να την έχει βρει σε μια μέτρια κατάσταση και να προσπαθεί μέχρι ένα σημείο να διορθώσει τα όποια της λάθη. Στα πρώτα άσχημα αποτελέσματα που έφερε, πολλοί αποφάσισαν να δώσουν στον Ιταλό τεχνικό μια δεύτερη ευκαιρία μέχρι να δέσει με την ομάδα εντελώς. Στη συνέχεια, όμως, οι μέτριες πορείες συνεχίζονταν, με σκοπό να επικρατεί σιγά σιγά απογοήτευση στο μεγαλύτερο μέρος των φίλων του Παναθηναϊκού. Πολλοί, μάλιστα, ζητούν την αποχώρηση του Ιταλού τεχνικού, παρά την εμπιστοσύνη που του δείχνει ο Γιάννης Αλαφούζος.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι σαφώς οι παίκτες που δεν έπεισαν. Με λίγα λόγια, ο Παναθηναϊκός δε διαχειρίστηκε εντελώς σωστά το υλικό του και κάποιοι παίκτες δε βγήκαν αυτό που πολλοί περίμεναν. Μια καλή μεταγραφή ήταν αυτή του Λέτο, αλλά και ο Αργεντινός χρειάζεται κάποιο χρόνο για να γίνει αυτό που ήταν. Οι εμφανίσεις του μέρα με τη μέρα βελτιώνονται, αλλά ακόμα υπάρχουν περιθώρια για ακόμα καλύτερες εμφανίσεις. Από εκεί και πέρα, όμως, κάποιοι παίκτες συνεχίζουν να απογοητεύουν και κάποιοι άλλοι πολύ απλά δεν έπεισαν ποτέ, με αποτέλεσμα να μη δένουν με την υπόλοιπη ομάδα και να δημιουργείται μια ανομοιομορφία και μια αναμπουμπούλα στο όλο σχήμα του συλλόγου.

Σε αυτό το σημείο θα περάσουμε σε κάποια παράπονα που έχουν οι φίλοι των ”πράσινων”, λόγω κάποιων αποτελεσμάτων που δεν ήρθαν όπως ακριβώς περίμεναν ή όπως ακριβώς ήθελαν. Αναμφίβολα, το μεγάλο παράπονο πολλών είναι το γεγονός πως τη φετινή περίοδο ο Παναθηναϊκός δεν έχει κερδίσει κανένα ντέρμπι (αν θέλετε μη μετρήσετε τον αγώνα με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο) από τα επτά που έχει παίξει (έξι αγωνιστικά).

Συγκεκριμένα, εκτός έδρας ο Παναθηναϊκός έχει γνωρίσει τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες. Αυτό και μόνο δείχνει την αδυναμία που έχει ο φετινός Παναθηναϊκός να διαχειριστεί τα δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια. Το γεγονός πως το συνολικό σκορ από τη συγκομιδή της ομάδας σε αυτές τις τρεις αναμετρήσεις είναι 2-7 είναι τουλάχιστον ανησυχητικό, καθώς αποτυπώνει χαρακτηριστικά κάποια αμυντικά και επιθετικά κενά, αλλά και κάποιους λανθασμένους υπολογισμούς ή κινήσεις από πλευράς Στραματσόνι.

Τώρα, σε ότι έχει σχέση με τα εντός έδρας ντέρμπι, η ισοπαλία έχει την τιμητική της. Μάλιστα, και στις δύο ισοπαλίες με τον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε, αλλά δε φάνηκε ικανός να διαχειριστεί το προβάδισμά του, με αποτέλεσμα να ισοφαριστεί. Με την ΑΕΚ, η ομάδα δεν ήταν παραγωγική και έτσι έμεινε στη λευκή ισοπαλία. Τώρα, σε ότι αφορά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, που δεν έγινε ποτέ, τα συμπεράσματα δικά σας. Ο παρονομαστής, όμως, είναι, ότι από τη Λεωφόρο, που κάποτε ήταν το όπλο του Παναθηναϊκού και το φόβητρο των αντιπάλων του, οι αντίπαλες ομάδες καταλήγουν να φεύγουν με βαθμό στο τσουβάλι τους, κάτι που σίγουρα δημιουργεί άγχος και προβληματισμό.

Ένα επίσης κακό κεφάλαιο στο φετινό Παναθηναϊκό είναι χωρίς πολλή σκέψη, ο πρόωρος αποκλεισμός από το Κύπελλο Ελλάδας. Ο Ατρόμητος που προέκυψε στα προημιτελικά έφυγε με το 0-0 από τη Λεωφόρο στο πρώτο παιχνίδι και αυτομάτως έπαιρνε το πάνω χέρι στη δεύτερη αναμέτρηση. Στην ουσία, το πρώτο λάθος του Παναθηναϊκού είναι πως δεν κέρδισε τον πρώτο αγώνα, προκειμένου να βάλει δύσκολα στην ομάδα του Δέλλα. Το δεύτερο και επίσης σημαντικό λάθος είναι η μέτρια διαχείριση του επαναληπτικού αγώνα. Θυμίζω πως αν ο Παναθηναϊκός ισοφάριζε, θα προκρινόταν, καθώς θα είχε σκοράρει εκτός έδρας. Η ισοφάριση, όμως, δεν ήρθε ποτέ και ο Παναθηναϊκός έμεινε εκτός Κυπέλλου, μοιράζοντας απογοήτευση και εκνευρισμό.

Επίσης, ο Παναθηναϊκός έχει μπει στραβά στα φετινά πλέι οφ. Τα πλέι οφ είναι μια διοργάνωση ανεπιθύμητη για τον Παναθηναϊκό, καθώς ο στόχος είναι, προφανώς, το πρωτάθλημα, αλλά όλες τις προηγούμενες χρονιές, τουλάχιστον, μπορούσε να τερματίζει στην κορυφή αυτού του μίνι πρωταθλήματος. Φέτος, ξεκίνησε με δύο ισοπαλίες και νοιώθει τις ανάσες των ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και ενδεχομένως και του Πανιωνίου ιδιαιτέρως απειλητικές. Το καλό σε αυτήν την ιστορία είναι το γεγονός ότι μένουν ακόμα τέσσερις αγωνιστικές, μέχρι τη δύση της διοργάνωσης. Αυτό σημαίνει ότι το ”τριφύλλι” με σωστή διαχείριση προλαβαίνει να ανατρέψει υπέρ του την κατάσταση και να τερματίσει ξανά στην κορυφή, η οποία οδηγεί στην προκριματική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ. Φτάνει, βέβαια, να το θέλει πολύ και να δείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει.

Ανακεφαλαιώνοντας, αυτό που χρειάζεται στον Παναθηναϊκό είναι μια συνολική αναπροσαρμογή. Κάποιοι οφείλουν την τωρινή κατάσταση της ομάδας στη συνεχόμενη ατυχία, αλλά από ένα σημείο και μετά δεν μπορεί να φταίει μόνο αυτό. Μένει να δούμε αν η έλευση του Ζιλμπέρτο Σίλβα, ως νέου τεχνικού διευθυντή του συλλόγου φέρει την πολυπόθητη και αναγκαία ευφορία ή ένα νέο κύκλο ”γκρίνιας” και απογοητεύσεων.

Ο Απόστολος Μπουραντώνης γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου του 1995. Αγαπά πολύ το ποδόσφαιρο. Σπουδάζει στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από παλιά το όνειρό του ήταν να ασχοληθεί με την αθλητική δημοσιογραφία και αυτό τον οδήγησε στο prasinoforos.gr.