Χεζόνια για Πέτροβιτς: «Ήταν ο αρχηγός των αρχηγών – Μακάρι να ζούσε και να τον έπρηζα για προπονήσεις»

Ο Μάριο Χεζόνια μίλησε στο Gazzetta για τον Ντράζεν Πέτροβιτς, το πώς επηρέασε τον ίδιο και το μπάσκετ στην Κροατία και τονίζει το πόσο θα ήθελε να μπορούσε να δουλέψει μαζί με τον θρύλο του μπάσκετ, ο οποίος έχασε τη ζωή του πριν 28 χρόνια…

Αναλυτικά όσα είπε ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού:

Για το πόσο τον επηρέασε ο Ντράζεν Πέτροβιτς:

«Ο Ντράζεν ήταν ένας από τους καλύτερους μπασκετμπολίστες όλων των εποχών. Τι να πεις για εκείνον… Ήταν ο αρχηγός των αρχηγών! Υπήρχαν πολλοί καλοί και ταλαντούχοι παίκτες, αλλά απ’ όσο γνωρίζω, από τις ιστορίες που έχω ακούσει, από τα όσα μου έχει πει ο αδερφός του, είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός πραγματικού ηγέτη. Ήταν μοναδικός. Έχει μείνει στις καρδιές πολλών ανθρώπων, ειδικά στην γενιά των γονιών μου ή όλων όσων των είδαν να παίζει. Για μένα αποτελεί μεγάλη έμπνευση, παρά το γεγονός ότι δεν τον πρόλαβα. Όμως απ’ όσα έχω δει στο youtube, ήταν τεράστιος παίκτης».

Για την επιρροή του Ντράζεν:

«Μην ξεχνάνε ότι ήταν από τους πρώτους Ευρωπαίους που έπαιξαν στο ΝΒΑ, ενώ στην Ευρώπη είχε κερδίσει σχεδόν τα πάντα με την Σιμπένκα, την Τσιμπόνα και τη Ρεάλ. Η Κροατία φτιάχνει τώρα νέους παίκτες, αλλά τότε υπήρχε επίσης και η Γιουγκοπλάστικα Σπλιτ. Ομάδες που κυριαρχούσαν. Και ήταν μέλος αυτών των ομάδων. Ήταν αρχηγός. Ηγέτης. Ήταν τεράστιος για την Κροατία. Τώρα για παράδειγμα περιμένουν από τον Παναθηναϊκό να κερδίζει τα πάντα. Και αυτό διότι έτσι γίνεται με τις μεγάλες ομάδες. Τότε συνέβαινε το αντίστοιχο με τον Ντράζεν. Κουβαλούσε μια χώρα. Ήταν πηγή έμπνευσης για όλη την Κροατία. Η μεγαλύτερη αθλητική φιγούρα στην ιστορία».

Για τα παιχνίδια του Πέτροβιτς στο ΝΒΑ που έχει δει:

«Σίγουρα το μπάσκετ έχει αλλάξει και έχει εκμοντερνιστεί. Έχω δει πολλά παιχνίδια του Ντράζεν μετά το trade που έγινε και πήγε από το Πόρτλαντ στους Νετς. Πραγματικά ήταν τρελά τα όσα έκανε. Έδειχνε με τον τρόπο με τον οποίο έπαιζε ότι δούλευε πολύ. Το πώς έβγαινε από τα σκριν, το πώς σούταρε μετά από ντρίπλα, η ευστοχία του, η οξυδέρκειά του. Είχε μοναδικό ταλέντο, αλλά παράλληλα ήταν και αποτέλεσμα των επαναλήψεων. Δουλειά, δουλειά και δουλειά».

 «O Ντράζεν ήταν ο κλασσικός Ευρωπαίος σούτινγκ γκαρντ, αλλά από… διαφορετικό επίπεδο. Πολύ πιο υψηλό. Ο τρόπος που έπαιρνε τη μπάλα μετά από pindown (σ.σ. σκριν μακριά από τη μπάλα για να ελευθερωθεί ο σουτέρ) και εκτελούσε ήταν μοναδικός. Ελεύθερος σκοπευτής! Επίσης διέθετε και ένα μοναδικό ταλέντο, το οποίο τον βοήθησε ώστε να κάνει το μεγάλο βήμα και να βρεθεί από την Ευρώπη στο ΝΒΑ.»

Για το αν θα μπορούσε να κυριαρχήσει στο ΝΒΑ σήμερα:

«Δεν πιστεύω ότι θα ήταν κυριαρχικός στο τωρινό ΝΒΑ με δεδομένη την αθλητικότητα και την ταχύτητα που υπάρχει, αλλά… ας είμαστε ειλικρινείς. Όταν μιλάμε για τον Ντράζεν, τον Κούκοτς, τον Τζόρνταν, Μπάρκλεϊ, και όλους αυτούς τους παικταράδες, για κάποιον λόγο ήταν οι καλύτεροι της εποχής τους. Σίγουρα θα μπορούσαν να παίξουν και σήμερα και θα ήταν χαζό να πούμε το αντίθετο. Δεν ξέρω ωστόσο το πόσο καλοί θα ήταν. Μιλάμε για μερικούς από τους καλύτερους όλων των εποχών. Απλά το μπάσκετ είναι τελείως διαφορετικό τώρα. Σουτάρουν για πλάκα από τα 9-10 μέτρα. Είναι σούπερ αθλητικοί. Τρέχουν πάνω-κάτω χωρίς να κουράζονται.»

Για τις ιστορίες που του έλεγαν ο αδερφός του Ντράζεν και ο Κούκοτς:

«Όταν ήμασταν στο προολυμπιακό με την εθνική Κροατίας και προπονητής ήταν ο Άτσο, ο αδερφός του Ντράζεν, συνέχεια τον ρωτούσα. Και αυτόν και τον Τόνι (σ.σ. Κούκοτς) που ήταν επίσης μαζί μας. Και μου έλεγαν ότι ήταν διαφορετικός από τους άλλους. Απίστευτα δουλευταράς. Με φοβερή αντίληψη του παιχνιδιού. Με απίστευτη αφοσίωση στο παιχνίδι και στην προπόνηση. Πεινασμένος για να γίνει σπουδαίος».

Για τη νοοτροπία του Ντράζεν, η οποία του μεταδόθηκε μέσω του πατέρα του:

«Όταν είσαι σουπερσταρ μπορείς να κάνεις πράγματα και να έχεις πράγματα, τα οποία δεν μπορεί να κάνει και να έχει κάποιος άλλος. Ο πατέρας μου, μου έχει πει το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου. Όταν ήμουν στις μικρές κατηγορίες και πηγαίναμε να παίξουμε στη Ζαντάρ ή στο Σπλιτ, ερχόταν έβλεπε το παιχνίδι αλλά δεν με γύριζε εκείνος σπίτι. Πάντα μου έλεγε «πήγες με την ομάδα, θα γυρίσεις με την ομάδα». Προς σεβασμό στον Ντράζεν: ‘Κερδίζετε μαζί, χάνετε μαζί. Ζείτε μαζί, πεθαίνετε μαζί. Ότιδήποτε και αν γίνεται πρέπει να είσαι μαζί με την ομάδα. Δεν χωρίζεσαι μαζί της μέχρι να επιστρέψεις στο σπίτι’. Ως παιδί ζητάς πολλά και θες να μαθαίνεις περισσότερα. Όλα αυτά που μου είχε μεταφέρει από τον Ντράζεν, αποτυπώθηκαν μέσα μου. Στο πώς θα ηγούμαι, στο πώς θα αγωνίζομαι, στο πώς θα βλέπω το μπάσκετ».

Για τη μεταγραφή του Πέτροβιτς στον Παναθηναϊκό:

«Δεν ήξερα την ιστορία ότι θα υπέγραφε στον Παναθηναϊκό. Μου την είπαν εδώ που ήρθα! Στο μυαλό μου τον είχα πάντα ως παίκτη ΝΒΑ. Θα ήταν υπέροχο αν είχε συμβεί. Θα ήταν τρελό αν είχε συμβεί. Θα ερχόταν στο prime του. Φαντάζεσαι να είχε ερθει; Επαιζε τόσο καλά στο ΝΒΑ και θα ήταν στον Παναθηναϊκό; Θα είχε κυριαρχήσει σε ολόκληρη τη Ευρώπη, αλλά δεν δυστυχώς δεν συνέβη».

Για το τι θα έκανε αν ο Ντράζεν Πέτροβιτς ήταν ακόμα ανάμεσα μας:

«Θα τον άρπαζα όποτε μπορούσα και θα τον ενοχλούσα με ερωτήσεις. Θα ήθελα να προπονούμαι όλη την ώρα μαζί του! Ενοχλώ όμως τον αδερφό του που ήταν προπονητής μου. Φαντάσου λοιπόν πόσο πολύ θα ενοχλούσα τον Ντράζεν αν ζούσε. Θα του έπρηζα τα αρ…α για το μπάσκετ. Ήταν κάποιος με τον οποίο θα ήθελες να περνάς όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα μαζί του. Θα ήταν ένας εξαιρετικός δάσκαλος για μένα».