Η… αρχή του τέλους του ποδοσφαιρικού τμήματος {;}

Η 13η Απρίλη αποτελεί αναμφισβήτητα μία μέρα-ορόσημο για τον Παναθηναϊκό, αποτελεί μία ημέρα που άλλαξε ο ρους της ιστορίας του ποδοσφαιρικού τμήματος του «τριφυλλιού». Γράφει ο Αρτέμης Αγριτάκης.

Για το αν το περιβόητο συλλαλητήριο του… «μακρινού», πλέον, 2008 ήταν «ευχή» ή «κατάρα» δε μπω στη διαδικασία να το αναλύσω. Δε θα μπω στη διαδικασία να κριτικάρω ούτε την μία ούτε την άλλη πλευρά. Σέβομαι απόλυτα και τον κόσμο που κατέβηκε (για τους δικούς του λόγους) στο δρόμο και τον κόσμο που βρίσκεται εναντίον της ενέργειας αυτής.

Δεν είναι αυτός ο σκοπός και η ουσία του άρθρου άλλωστε. Πάμε όμως να δούμε μαζί με ΓΕΓΟΝΟΤΑ τα οποία έχουν «στιγματίσει» την Παναθηναϊκή ιστορία μετά την 13η Απριλίου του 2008. Ας αρχίσουμε κάνοντας έναν μίνι «απολογισμό» που έχει να κάνει με την… τροπαιοθήκη του συλλόγου από το 2008. Ένα πρωτάθλημα (2010), δύο Κύπελλα Ελλάδος (2010, 2014), δύο παρουσίες στη φάση των «16» στην Ευρώπη (Τσάμπιονς Λίγκ 2008-09, Γιουρόπα Λίγκ 2009-10). Είναι αυτός απολογισμός για τον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας; Σαφώς και ΟΧΙ! Δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης.

Το πρόβλημα, όμως, φίλοι μου δεν είναι μονάχα η τροπαιοθήκη του συλλόγου. Είναι (και) η ευρωπαϊκή «ανυπαρξία» από το 2012 και μετά, είναι το… «δικαίωμα» που έχει δώσει ο Παναθηναϊκός σαν ομάδα όχι μόνο να μην είναι «σίγουρες» οι νίκες σε αντιπάλους επιπέδου Λαμίας, ΠΑΣ Γιάννινα, Αστέρα Τρίπολης κλπ (με όλο το σεβασμό σε αυτά τα κλάμπ) αλλά να κάνουν και νταηλίκια στον μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας (πρόσφατο παράδειγμα ο Παπαδόπουλος του Αστέρα στο 2-2 της Τρίπολης). Όλα αυτά δείχνουν ότι ο σύλλογος αρχίζει σιγά-σιγά, δειλά-δειλά και συρρικνώνεται. Πράγμα το οποίο πρέπει (δε ξέρω με ποιον τρόπο) να αλλάξει ΑΜΕΣΑ!
Θα μου πείτε τώρα «Οι Βαρδινογιάννηδες ήταν τέλειοι;». Σαφέστατα και ΟΧΙ! Σαφέστατα έχουν κάνει λάθη και άστοχες επιλογές τις οποίες μπορούμε να αναλύσουμε ότι ώρα θέλετε. Εξ’ άλλου κανένας προπονητής, κανένας πρόεδρος, κανένας παράγοντας δεν είναι ούτε τέλειος ούτε αλάνθαστος. Γνωστό αυτό.

Παρόλα αυτά είναι γεγονός ότι αφενός ο σύλλογος δεν ήταν περίγελος στην Ευρώπη (μην επεκταθώ, γνωρίζετε τις «πράσινες» πορείες στην Ευρώπη) και αφετέρου υπήρχε μεγαλύτερος σεβασμός στην ομάδα από τις λεγόμενες «μικρομεσαίες» ομάδες. Τώρα όσον αφορά το παρασκηνιακό-εξωαγωνιστικό κομμάτι αυτό το αφήνω στη κρίση του καθενός. Άλλοι θεωρούν ότι έπρεπε οι Βαρδινογιάννηδες να «προστατέψουν» την ομάδα με κάθε τρόπο, ενώ άλλοι θεωρούν ότι, ορθά (κατ’ αυτούς) δεν μπλέχτηκαν με το παρακράτος και τους ξεμπρόστιαζαν στην Ευρώπη. Και οι δύο θεωρίες έχουν βάση και λογική αλλά (όπως είπα και παραπάνω) δεν είναι της παρούσης η ανάλυση τους.
Όπως και να έχει ευχή όλων είναι η ομάδα να βρει μία δυνατή, σταθερή διοίκηση που να την οδηγήσει ξανά στο επίπεδο που της αξίζει και της αρμόζει. Είτε ο πρόεδρος αυτός λέγεται Βαρδινογιάννης, είτε Πατέρας, είτε Γιαννακόπουλος, είτε οτιδήποτε άλλο.

Υ.Γ Ερώτημα-απορία: Αφού κατέβηκαν 40.000 εκείνο το μεσημέρι στο Πεδίον του Άρεως δε θα έπρεπε τώρα να βρίσκονται οι… δεκαπλάσιοι στους δρόμους προκειμένου να ξεφύγει ο σύλλογος από αυτή την μαρμάγκα και αυτή τη μιζέρια;

Υ.Γ 2 Σωτήρη Πανταλέων σε ευχαριστούμε για όλα! Για πάντα θα ‘σαι ένας από εμάς.

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.