Η ανοδική πορεία του Παπαγιάννη (και όχι μόνο) και η 4αδα που είναι κοντά!

Ο Παναθηναϊκός έκανε το καθήκον του, έστω και δύσκολα, απέναντι στην αξιόμαχη Ζαλγκίρις και αποκόπηκε ξανά από τις ομάδες που βρίσκονται από την 7η θέση και κάτω.

Γράφει ο Βασίλης Αγριτάκης

Το παιχνίδι με την Ζαλγκίρις ήταν λίγο έως πολύ όπως το περίμενα. Ο Παναθηναϊκός όταν σοβαρεύτηκε ήταν ανώτερος από ότι ήταν πριν δύο μέρες, έλεγξε τον ρυθμό του αγώνα στο κρίσιμο σημείο και πήρε μια νίκη που στο τέλος της σεζόν μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.

Βρίσκεται πλέον στο 12-8, σε αυτό το σημείο να σημειώσω πως πέρσι μετά από 20 ματς είχε ρεκόρ 9-11, είναι 2 νίκες μπροστά από την 6η θέση και με βάση το πρόγραμμά του στο άμεσο μέλλον μπορούμε να πούμε πως πλέον κρυφοκοιτάζει Μακάμπι, ΤΣΣΚΑ και Μπαρτσελόνα που βρίσκονται από πάνω του.

Το πρόβλημα στην περιφερειακή άμυνα ήταν εμφανές και σήμερα σε σημείο μάλιστα η Ζαλγκίρις να υπερέχει τόσο πολύ που να μην μπορείς να σκεφτείς πως θα αλλάξει η κατάσταση για να μην χαθεί το ματς. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι τρεις από τους περιφερειακούς του Σάρας (Ρίβερς, Γουόκαπ, Λεκάβιτσιους) είχαν 45 πόντους. Η λύση ήρθε, έως έναν βαθμό, με την είσοδο του Ουέσλι Τζόνσον στο παρκέ.

Κατ’εμέ το βράδυ της Παρασκευής φώναξε για πρώτη φορά δυνατά, πιο δυνατά και από την ημέρα του διπλού στο Καλίνινγκραντ, ότι επιτέλους ήρθε στην Ευρώπη. Άλλαξε την ροή του αγώνα με την μεγάλη συνεισφορά του στην άμυνα, έβαλε και δύο σημαντικά σουτ που μείωσαν την διαφορά. Γενικά σήμερα έκανε σε μεγάλο βαθμό αυτά που σκεφτόντουσαν στον Παναθηναϊκό ότι μπορεί να κάνει όταν τον αποκτούσαν το καλοκαίρι.

Ταυτόχρονα είχαμε και την επιστροφή του Ράις στις πολύ καλές εμφανίσεις. About damn time που λένε και στο χωριό μου, ο Ταϊρίς είχε να εμφανιστεί από την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό. Χθες ήταν με διαφορά ο κορυφαίος του Παναθηναϊκού και ο άνθρωπος χάρη στον οποίοι οι νταμπλούχοι έμειναν κοντά στο σκορ όταν η κατάσταση δυσκόλεψε. Γενικά όταν ο Ράις είναι καλά αλλάζει όλη περιφέρεια της ομάδας!

Ο Παπαγιάννης από την άλλη συνεχίζει την σταθερή, ανοδική, πορεία του βελτιώνοντας αισθητά την εικόνα του. Πολύ σημαντικό ότι το αντιλαμβάνεται και ο κόσμος που πλέον με κάθε ευκαιρία τον χειροκροτά και τον ενθαρρύνει. Ο Παπαπέτρου από την άλλη συνεχίζει να είναι σταθερός και κομβικός ταυτόχρονα για την ομάδα. Παράλληλα δείχνει ηγετικά χαρακτηριστικά κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό για την μετά-Καλάθη εποχή. Το αναφέρω αυτό διότι ο Ιωάννης είναι μόλις 25 ετών.

Μιας και ανέφερα τον Καλάθη η ικανότητα του Νικ να κάνει double-double στα ΜΕΤΡΙΑ βράδια του είναι εξωπραγματική. Βάλτε να δείτε μια μέτρια εμφάνιση του Λάρκιν, του Γιούλ, του Ντε Κολό, του Τσάτσο ή όποιου άλλου θέλετε. Σας διαβεβαιώ πως κανείς τους δεν θα είναι ούτε καν κοντά σε αριθμούς double-double.

Υ.Γ Καλό θα ήταν να επικρατήσει ψυχραιμία με τον Πιτίνο. Ήδη μπαίνουν στην εξίσωση παίκτες που πριν λίγο καιρό δεχόντουσαν, ορθώς, δριμύτατη κριτική (βλ Παπαγιάννης, Τζόνσον). Δεν είναι μάγος, σιγά σιγά προσαρμόζεται ξανά. Εξάλλου μην ξεχνάμε πως και πέρσι του πήρε 1-1.5 μήνα να προσαρμοστεί. Η διαφορά είναι πως φέτος η ομάδα έχει 3 παραπάνω νίκες από ότι την περασμένη σεζόν στο ίδιο χρονικό σημείο.

Υ.Γ 2 Όπως διάβασα πολύ σωστά κάπου η εικόνα του πάγκου είναι ακριβώς αντίθετη από αυτήν στην αρχή της σεζόν. Μπορεί αυτό σε κάποιους να μην λέει τίποτα, σε εμένα όμως λέει πολλά.

Βρες με στο Twitter με ένα κλικ εδώ

Βρες με στο Instagram με ένα κλικ εδώ

Loading...