Κάβουρας στο Prasinoforos.gr: «Τεράστιο λάθος η αντικατάσταση του Γιώργου Δώνη στον Παναθηναϊκό»

    Αντίθετος στην απομάκρυνση του Γιώργου Δώνη από τον Παναθηναϊκό ο παλαίμαχος επιθετικός του «τριφυλλιού» Δήμος Κάβουρας. Δεν ξεχνά και το πέρασμά του από τον πάγκο της Εθνικής γυναικών ποδοσφαίρου. 

    Για το «διαζύγιο» του Παναθηναϊκού με τον Γιώργο Δώνη, το ένδοξο παρελθόν στο «τριφύλλι» και τις εντυπώσεις του από το γυναικείο ποδόσφαιρο μίλησε ο παλαίμαχος επιθετικός των «πράσινων», Δήμος Κάβουρας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Prasinoforos.gr και τον Παναγιώτη Ιωάννου. Παράλληλα, σχολίασε την εκπληκτική πορεία του ΟΦΗ και την εικόνα που παρουσιάζει η «Γαλανόλευκη» στους άντρες. Τέλος, έπλεξε το εγκώμιο δύο ξεχωριστών μορφών στο ποδόσφαιρό μας, του Γιάτσεκ Γκμοχ και του Ευγένιου Γκέραρντ.

    Έχει χυθεί πολύ μελάνι για την περιβόητη απόφαση του Παναθηναϊκού να διακόψει τη συνεργασία του με τον Γιώργο Δώνη, μία εξέλιξη με την οποία, όπως παραδέχεται ο παλαίμαχος φορ του «τριφυλλιού» Δήμος Κάβουρας, δεν συμφωνεί, ενώ ταυτόχρονα αναφέρεται και σε πολλά άλλα πράγματα.

    Επιμέλεια: Παναγιώτης Ιωάννου

    Ενώ ξεκινήσατε την πορεία σας από το ποδόσφαιρο, ασχοληθήκατε για τρία χρόνια με το στίβο, μάλιστα υπήρξατε μέλος και της Εθνικής ομάδας, προτού επιστρέψετε στο ποδόσφαιρο. Πώς προέκυψε αυτό; Γιατί εντέλει σας κέρδισε το ποδόσφαιρο;

    «Ποδόσφαιρο έπαιζα από τα 14 μου, από μικρή ηλικία, εδώ στη Χίο. Στην πορεία, έπειτα από κάποια διάκριση που είχα σε σχολικούς αγώνες, με έπεισε ο γυμναστής μου, ο κύριος Κοκκινάκης, να ασχοληθώ με το στίβο. Είχα μια αρκετά καλή πορεία για τρία χρόνια στην Εθνική ομάδα Εφήβων και Αντρών. Από εκεί και πέρα όμως, ένας σοβαρός τραυματισμός στην ποδοκνημική ήταν η αρχή για να σταματήσω το στίβο και να ξαναρχίσω το ποδόσφαιρο».

    Από τον Κανάρη Νενήτων και το ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό. Πόσο δύσκολο είναι για έναν αθλητή να μπορέσει να διαχειριστεί τις προσδοκίες και την πίεση;

    «Είναι γεγονός ότι την περίοδο που έφυγα από τον Κανάρη για τον Παναθηναϊκό δεν ήμουν έτοιμος εκατό τοις εκατό για να σηκώσω το βάρος της φανέλας από την πρώτη στιγμή. Βέβαια, η θέλησή μου σε συνδυασμό με τη διάθεσή μου να προσαρμοστώ γρήγορα με βοήθησαν να πείσω τον προπονητή μου τον Γιάτσεκ Γκμοχ να με εμπιστευτεί.  Νομίζω ότι πήρα τις ευκαιρίες μου και προσέφερα στην ομάδα ό,τι καλύτερο μπορούσα».

    Περιγράψτε μου το χρονικό της μεταγραφής.

    «Υπήρχαν δύο άνθρωποι που αγαπούσαν τον Παναθηναϊκό, ο Ισίδωρος Κούβελος και ο Γιώργος Φρακιόπουλος, οι οποίοι βρίσκονταν τότε στη διοίκηση του Αργοναύτη. Αυτοί με είχαν δει όταν παίξαμε αντίπαλοι με τον Αργοναύτη και με πρότειναν στον Παναθηναϊκό. Έπεσα στη συγκυρία τότε να κάνει την ανανέωση ο Παναθηναϊκός με τον Γιάτσεκ Γκμοχ, ύστερα και από εισήγηση του Μίμη Δομάζου που δοκίμασε αρκετούς νέους παίκτες στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας για ένα διάστημα τριών εβδομάδων».

    Θα πρέπει να έμοιαζε σαν όνειρο να είστε από τη μια στιγμή στην άλλη συμπαίκτες με τον Άνθιμο Καψή, τον Κυράστα, τον Δημήτρη Σαραβάκο, τον Χουάν Ραμόν Ρότσα, τον Ζάετς και τους υπόλοιπους.

    Από τη στιγμή που βρέθηκα στον Παναθηναϊκό, χωρίς να είμαι ποδοσφαιρικά ώριμος ακόμα, όλοι αυτοί οι παίκτες ήταν σχολείο για μένα, αληθινοί δάσκαλοι κυρίως όσον αφορά στη νοοτροπία τους. Ήταν άπαντες επαγγελματίες, μεγάλα ονόματα, ήταν εξαιρετικοί άνθρωποι και έχω την καλύτερη ανάμνηση από όλους, γιατί εκείνοι στήριξαν και βοήθησαν την προσπάθειά μου. Ειλικρινά ένας αθλητής από μια ομάδα Δ’ Εθνικής στον Παναθηναϊκό είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσει, αν δεν απολαμβάνει την υποστήριξη αυτών των μεγάλων παικτών.

    Στους «πράσινους» βρήκατε ως προπονητή έναν άνθρωπο που έγραψε τη δική του ιστορία στην Ελλάδα, τον Γιάτσεκ Γκμοχ. Τι αποκομίσατε από τη συνεργασία μαζί του; Πώς ήταν σαν άνθρωπος;

    «Ο Γιάτσεκ ήταν εξαιρετικός προπονητής και απίστευτος άνθρωπος, με τρομερή διάθεση. Είχε πάρα πολύ καλό χιούμορ, δημιουργούσε εξαιρετικές συνθήκες και ένα φοβερό κλίμα μέσα στην ομάδα. Αυτό υπήρξε ένα στοιχείο, το οποίο την έκανε πάρα πολύ ανταγωνιστική.  Είχαμε διάθεση και όρεξη να τα δώσουμε όλα στην προπόνηση και κατόπιν αυτός να επιλέξει τους πιο φορμαρισμένους, αυτούς που τη συγκεκριμένη στιγμή θα μπορούσαν να κάνουν τη δουλειά».

    «θα μεταφέραμε ένα τεράστιο βάρος στη Λίβερπουλ»

    Το 1985 ο Παναθηναϊκός φτάνει μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μα εντέλει μένει εκτός συνέχειας από τη Λίβερπουλ. Μολονότι στο πρώτο ματς στην Αγγλία λυγίσατε με σκορ 4-0, υπάρχει ακόμα η αίσθηση του «τι θα γινόταν αν» ο επόπτης Μπλάκενσταιν στο 0-0 δεν είχε ακυρώσει το πεντακάθαρο γκολ του Ρότσα; Ότι σας στέρησε μια μεγάλη ευκαιρία δηλαδή;

    «Παρά το ότι είχαμε ένα φρικιαστικό πρώτο ημίωρο, στο οποίο η Λίβερπουλ μας είχε μέσα στην περιοχή και μας έκανε πολλές ευκαιρίες, όταν ισορροπήσαμε από το 30’ και μετά, η ομάδα στην πρώτη καλή ευκαιρία που δημιούργησε έβαλε γκολ που ήταν πραγματικά πεντακάθαρο. Είναι σίγουρο ότι εάν έμπαινε το γκολ στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο, δεν θα έφτανε το σκορ στο 4-0.

    Αναμφίβολα θα μπορούσε να ήταν καλύτερο, διότι θα μεταφέραμε ένα τεράστιο βάρος στην αντίπαλη ομάδα. Το σύνολο είχε αυτοπεποίθηση και πολλές ικανότητες για να διεκδικήσει πράγματα, αν και η Λίβερπουλ τη δεδομένη στιγμή αποτελούσε την πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ευρώπης».

    Στο «Άνφιλντ» μπήκατε στο παιχνίδι ως αλλαγή; Πώς νιώσατε, όταν πατήσατε το χορτάρι;

    «Ήμουν έτοιμος για αυτό το παιχνίδι και περίμενα την ευκαιρία. Ένιωσα ανατριχίλα στο πρώτο μισάωρο του αγώνα, όταν είδα πώς οι παίκτες αυτής της ομάδας βρίσκονταν μεταξύ τους «με κλειστά μάτια», πόσο εκπαιδευμένοι και συντονισμένοι ήταν. Στον αντίποδα, τη στιγμή που μπαίνεις στην αναμέτρηση, στοχεύεις στο να δώσεις τον καλύτερό σου εαυτό. Χωρίς αμφιβολία δεν επρόκειτο για το ιδανικό χρονικό σημείο, μιας και χάναμε με σκορ 3-0, συνεπώς οι πιθανότητες για να αλλάξει κάτι, ήταν ελάχιστες. Σε κάθε περίπτωση, υπήρξε για μένα μια εμπειρία ζωής να αγωνιστώ σε ένα εμβληματικό γήπεδο δίπλα σε τεράστιους ποδοσφαιριστές και μπροστά σε φοβερό κόσμο».

    «Ακολουθήθηκε μια άλλου είδους λογική»

    Έχοντας ζήσει ένδοξες στιγμές με την πράσινη φανέλα, συμπεριλαμβανομένων και δύο νταμπλ, τι πιστεύετε ότι ευθύνεται για το ότι ο Παναθηναϊκός δεν διανύει αντίστοιχη περίοδο; Συμφωνείτε με την απομάκρυνση του Γιώργου Δώνη; Αν και ακόμα δεν υπάρχει επίσημο δείγμα γραφής του αντικαταστάτη του, Ντάνι Πογιάτος, θεωρείται ότι μπορεί να πετύχει;

    «Νομίζω ότι η αντικατάσταση του Γιώργου Δώνη ήταν τεράστιο λάθος. Δυστυχώς στην Ελλάδα και εν προκειμένω στον Παναθηναϊκό δεν έχουμε υπομονή και δεν κάνουνε αυτό που πρέπει για να στήσουμε μια ομάδα και σε βάθος δύο-τριών ετών να ζητήσουμε αποτελέσματα. Πιστεύω ότι ο Δώνης έκανε μια φοβερή δουλειά και έδωσε χρόνο σε πάρα πολλά νέα παιδιά, τα οποία προσέφεραν πολλά πράγματα. Εντούτοις, τη στιγμή που αυτά τα παιδιά την επόμενη χρονιά θα ήταν έτοιμα να δώσουν ακόμα περισσότερα, δημιουργείται μια μεγάλη ταραχή στην ομάδα και ακολουθείται μια άλλου είδους λογική. Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να κρίνουμε το νέο προπονητή. Στην πορεία θα δούμε αν είναι σε θέση να συνεχίσει το έργο του Γιώργου Δώνη». 

    «Ο κόσμος έχει φύγει από τα γήπεδα, επειδή δεν αγωνίζονται Έλληνες παίκτες»

    Σας πικραίνει το γεγονός ότι στην εποχή σας αγωνίζονταν αρκετοί  Έλληνες ποδοσφαιριστές στο βασικό σχήμα των ομάδων και λίγοι αξιόλογοι ξένοι παίκτες, ενώ τώρα στην πλειονότητα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο;

    «Θαρρώ, για αυτό το λόγο έχει φύγει ο κόσμος από τα γήπεδα. Πλέον, συνήθως οι γηγενείς παίκτες που αγωνίζονται είναι πάρα πολύ λίγοι. Συγκυριακά βλέπουμε ορισμένες ομάδες, όπως ο Παναθηναϊκός με τον Αναστασίου και τον Δώνη, όπως ο Πανιώνιος, ο οποίος μια τριετία είχε πολλά νέα παιδιά. Δυστυχώς, οι ελληνικοί σύλλογοι που δίνουν ευκαιρίες σε νεαρούς Έλληνες ποδοσφαιριστές είναι ελάχιστοι, μολονότι υπάρχουν πολλοί που πληρούν τις προδιαγραφές για να παίζουν. Παρά το ότι η κρίση άφηνε κάποιες ελπίδες ότι θα επιστρέψει ξανά η λογική της χρησιμοποίησης γηγενών ποδοσφαιριστών, εντούτοις δεν βλέπουμε να γίνεται κάτι ιδιαίτερο».

    Αν μπορούσατε να γυρίσετε με ένα μαγικό τρόπο το χρόνο πίσω και να ξαναπαίξετε ένα ματς, ποιο θα ήταν αυτό;

    «Τη σεζόν 1985-1986, όταν αγωνιζόμουν στον Παναθηναϊκό, το ματς με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ μέσα στην Τούμπα, στο πλαίσιο της έβδομης αγωνιστικής του πρωταθλήματος, ευχαρίστως θα το ξαναέπαιζα (σ.σ. το «τριφύλλι» είχε επικρατήσει με σκορ 1-0 χάρη σε δικό του γκολ). Κόντρα στο «Δικέφαλο του Βορρά», ανεξαρτήτως του σε ποια ομάδα έπαιζα, έκανα πολύ καλά ματς. Εκείνο ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο για μένα, γιατί σηματοδότησε την καλή πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα».

    Μετέπειτα στον ΟΦΗ συνυπάρξατε με τον Ευγένιο Γκέραρντ, έναν άνθρωπο που αγαπήθηκε όσο ελάχιστοι από το ελληνικό κοινό. Τι θυμάστε από εκείνον;

    «Ο Γκέραρντ ήταν ένας από τους δύο καλύτερους προπονητές που συνεργάστηκα μαζί με τον Γιάτσεκ Γκομχ. Εξαιρετικός επαγγελματίας, πάρα πολύ καλός άνθρωπος.

    Για τα δεδομένα της εποχής έκανε πάρα πολύ καλή δουλειά, κατά την οποία το ποδόσφαιρο βρισκόταν ακόμα πίσω σε πολλούς τομείς. Στη τακτική, στη σωστή εκπαίδευση της ομάδας με μπάλα, στο παιχνίδι σε μικρούς χώρους, στην εκπαίδευση στην τεχνική, δηλαδή σε πράγματα που έλειπαν τότε από το άθλημα.

    Ο κύριος Γκέραρντ ήταν ένας άνθρωπος που η πορεία του απέδειξε πόσο μεγάλη ικανότητα είχε στο να εξελίσσει παίκτες μικρούς σε ηλικία, όπως για παράδειγμα τον Μαχλά και τον Αλεξούδη, οι οποίοι όταν ήμουν στον ΟΦΗ είχαν έρθει στους Κρητικούς στα 18 τους, φανερώνοντας αμέσως μέσα σε ένα καλό σύνολο τι μπορούν να πετύχουν. Θεωρώ ότι όλοι οι παίκτες που καθοδήγησε ο Γκέραρντ έχουν να λένε τα καλύτερα. Δεν νομίζω ότι θα βρεθεί ένας άνθρωπος που να έχει να πει άσχημα πράγματα για εκείνον».

    Από το φάουλ του Ναμπί στο τελευταίο λεπτό απέναντι στον Πλατανιά Χανίων που έσωσε μια κατηγορία πέρυσι, ως την σπουδαία φετινή πορεία με το άκρως επιθετικό ποδόσφαιρο και την επιστροφή στην Ευρώπη για τους «μελανόλευκους» έπειτα από 20 χρόνια. Θα ήθελα να μου κάνετε ένα σχόλιο για το πώς είδατε τη φετινή προσπάθεια της ομάδας και αν μπορεί να είναι αισιόδοξη για την επικείμενη ευρωπαϊκή της περιπέτεια;

     «Ήταν μια πάρα πολύ ευχάριστη έκπληξη αυτή η διαδρομή του ΟΦΗ, λόγω του ότι ηγούνταν ένας νεαρός προπονητής, ο οποίος ουσιαστικά τώρα ξεκινούσε την καριέρα του και έδωσε πάρα πολλά πράγματα στους Κρητικούς. Έπαιξε πολύ ελκυστικό ποδόσφαιρο, ποιοτικό, επιθετικό, με πολύ καλό passing game και συνάμα ωραίο. Εύχομαι αυτή η προσπάθεια να έχει συνέχεια, να παραμείνει ο προπονητής, να τον στηρίξει η διοίκηση, διότι θεωρώ ότι ανεξάρτητα από τις όποιες δυσκολίες μπορεί να περνάει ένας σύλλογος, απαραίτητο στοιχείο είναι να στηρίζεται ο προπονητής».

    Είστε ένας ποδοσφαιριστής που είχατε την τιμή να αγωνιστείτε με το εθνόσημο στο στήθος, οπότε η γνώμη σας σίγουρα έχει βαρύτητα. Τι πήγε στραβά τα προηγούμενα χρόνια; Πιστεύετε ότι το ελπιδοφόρο ξεκίνημα με τον Ολλανδό τεχνικό Φαν Σχιπ μπορεί να έχει ανάλογη συνέχεια;

    «Μετά την πετυχημένη διαδρομή που διέγραψε η Εθνική ομάδα για σχεδόν μια δεκαετία, είχε να αντιμετωπίσει αλλαγές πολλών ποδοσφαιριστών-σημείων αναφοράς. Οι προπονητές που πέρασαν από την ομάδα δεν μπήκαν μέσα στη φιλοσοφία και στο πνεύμα που έπρεπε, για να δώσουν κάτι περισσότερο. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή νομίζω ότι έχουμε έναν προπονητή, ο οποίος μας έδειξε ότι μπορούμε να δούμε κάτι τελείως διαφορετικό και καλύτερο από αυτά που έχουμε παρακολουθήσει μέχρι τώρα. Θέλω να πιστεύω ότι το ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας θα έχει την ανάλογη συνέχεια».

    «Να αντιμετωπίσουν το γυναικείο ποδόσφαιρο ισότιμα με το αντρικό»

    Ύστερα από την απόσυρσή σας από την ενεργό δράση, εργαστήκατε ως προπονητής σε διάφορες ομάδες. Μεταξύ άλλων αναλάβατε τα ηνία και της εθνικής ομάδας γυναικών από τον Οκτώβριο του 2014 μέχρι το καλοκαίρι του 2018. Τι εντυπώσεις αποκομίσατε από αυτή την εμπειρία; Ποιοι είναι οι λόγοι που δεν υπάρχει προβολή στο άθλημα στην Ελλάδα; Μήπως οι Έλληνες φίλαθλοι πρέπει να αλλάξουν στάση;

    «Η εμπειρία μου από το γυναικείο ποδόσφαιρο υπήρξε πάρα πολύ καλή. Έχοντας μια πολύ μικρή δεξαμενή που μπορούσα να κάνω επιλογές, γιατί το ελληνικό πρωτάθλημα έχει λίγες ομάδες που διαθέτουν παίκτριες σε άρτιο επίπεδο, κατάφερα μέσα στα πρώτα δύο χρόνια και έφτιαξα μια πάρα πολύ δυνατή εικοσάδα, η οποία θεωρώ ότι ανέβηκε ένα επίπεδο τουλάχιστον σε ποιότητα και σε απόδοση. Ως προς το δεύτερο σκέλος της ερώτησης έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία τρία-τέσσερα χρόνια ολοένα και περισσότερες κοπέλες μπαίνουν στο άθλημα.

    Το πρόβλημα που εξακολουθεί να υφίσταται στην Ελλάδα έγκειται στο ότι ακόμα δεν το έχουν «αγκαλιάσει» όσοι ασχολούνται με το ανδρικό ποδόσφαιρο, ώστε να έχει μια στήριξη που αφορά σε πολλά στοιχεία, παραδείγματος χάρη στην προπόνηση των κοριτσιών και στο να το αντιμετωπίσουν ισότιμα με το αντρικό».           

    Βρισκόμαστε πλέον σε ένα καλύτερο επίπεδο σε σχέση με το παρελθόν; Είναι ένα θετικό σημάδι ότι ορισμένες αθλήτριες παίζουν στο εξωτερικό όπως για παράδειγμα η Κόγκουλη, η οποία αφού διέγραψε σημαντική πορεία στην Ιταλία, μετακόμισε πρόσφατα από την Ταβανιάκο (σ.σ. γυναικεία ομάδα της Ουντινέζε) στην ουγγρική Ντιόσγκιορι Μίσκολτς;

    «Φυσικά είναι ένα θετικό σημάδι, γιατί αρκετά κορίτσια από τη θητεία τη δική μου είχαν ξεκινήσει και έβγαιναν εκτός συνόρων. Η Κόγκουλη ήταν από τότε που ήμουν εγώ. Υπήρχαν τουλάχιστον τέσσερα-πέντε κορίτσια που δοκίμαζαν την τύχη τους εκτός των τειχών και τώρα είναι ακόμα περισσότερα. Είναι σίγουρο ότι πρέπει να «ψηθούν» στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, διότι δεν είναι εύκολο μέσα σε ένα-δύο χρόνια να κερδίσουν αυτό που χρειάζεται, προκειμένου να εξελιχθούν, δίνοντας το κάτι παραπάνω στην Εθνική».

    sofa offers
    Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.
    Loading...
    Translate »