• Thursday, August 22, 2019

Μια ομάδα δίχως ταβάνι που άλλαξε πολλά!

Οι μέρες μπορεί να είναι γιορτινές, ωστόσο η δράση δεν σταματάει ποτέ. Ο Παναθηναϊκός δίνει συνεχόμενα παιχνίδια ακόμα και λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου, με αποτέλεσμα να τεστάρετε συνεχώς. Απ’ όλη αυτή την πορεία μέχρι στιγμής το αποτέλεσμα που βγαίνει για μένα είναι ότι οι «πράσινοι» διαθέτουν μια ομάδα που με τις αλλαγές που έγιναν, δεν έχει ταβάνι. Γράφει στο Prasinoforos.gr ο Δημήτρης Δημόπουλος.

Μιας και έχουμε καιρό να τα πούμε, καθώς δεν έχω γράψει κάτι, νομίζω ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε σιγά-σιγά να αναλύουμε λίγο το κεφάλαιο του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Μια ομάδα που φέτος διέπεται από ηρεμία, σωστό προγραμματισμό και πλάνο για τη δύσκολη συνέχεια. Ένα σύνολο παιχτών που με την παρουσία του Τσάβι Πασκουάλ έχει ανεβάσει απόδοση και σίγουρα αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να ορίσουμε μέχρι που μπορεί να φτάσει ο φετινός Παναθηναϊκός. Είναι άκρως ελπιδοφόρο και θετικό ότι η ΚΑΕ Παναθηναϊκός προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί γύρω από την ομάδα με αποτέλεσμα να την κάνει ακόμα καλύτερη. Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, ο Παναθηναϊκός άλλαξε πολλά από τον αρχικό του σχεδιασμό και πλέον βρίσκεται στην πρώτη τετράδα της Euroleague.

Όπως έχουμε πει αρκετές φορές από το καλοκαίρι κιόλας, η ομάδα ήταν αποφασισμένη να δηλώσει παρών με ηχηρές μεταγραφές από το… πάνω ράφι. Οι περισσότεροι παίχτες που ήρθαν μόνο τυχαίοι ή άγνωστοι δεν ήταν και είχαν ως μοναδικό στόχο να αλλάξουν την κατάσταση που έχει δομηθεί τα τελευταία χρόνια σε Ελλάδα και Ευρώπη για το σύλλογο. Ποια είναι αυτή; Χαμένο πρωτάθλημα τα τελευταία δύο χρόνια και απουσία από το Final 4 τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Φυσικά όμως η ομάδα πέρασε από διάφορες τρικυμίες μέχρι να ισορροπήσει και να πορευτεί με ηρεμία στη δύσκολη και γεμάτη απαιτήσεις χρονιά. Η βαριά ήττα στο ΣΕΦ, ο κορμός που δεν υπήρχε, ο τραυματισμός του Μάικ Τζέιμς αλλά και η παράλληλη απομάκρυνση του Αργύρη Πεδουλάκη από τον πάγκο της ομάδας ήταν δυνατά χτυπήματα για τον Παναθηναϊκό που μόνο ηρεμία δεν του πρόσφεραν. Ωστόσο οι μεγάλες ομάδες που έχουν σοβαρές διοικήσεις, φροντίζουν να ξεπερνούν τα προβλήματα και να συνεχίζουν δυναμικά. Αυτό έκανε και ο Παναθηναϊκός.

Αρχικά η μεγαλύτερη μεταγραφή του τριφυλλιού ήταν ο Τσάβι Πασκουάλ. Κακά τα ψέματα ο συγκεκριμένος προπονητής ήταν ο καλύτερος διαθέσιμος προπονητής όταν ο σύλλογος βγήκε στην αγορά για να αναζητήσει νέο coach. Βέβαια και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και για τον Πασκουάλ ήταν ότι καλύτερο να έρθει στον Παναθηναϊκό, καθώς θεωρείται από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης και σίγουρα και ο ίδιος κοιτάζει την καριέρα του. Έτσι, οι δύο πλευρές συμφώνησαν και η συνεργασία ξεκίνησε. Από τη στιγμή που ήρθε στην ομάδα ο Τσάβι Πασκουάλ, η απόδοση του Παναθηναϊκού έχει ανέβει αρκετά. Ωστόσο η ομάδα χρειάζεται ακόμα δουλειά για να μπορέσει να παίρνει μεγάλες νίκες εκτός έδρας στην Euroleague. Νίκες που θα την οδηγήσουν μέσα στην τετράδα. Τα μηνύματα βέβαια μπορούμε να πούμε ότι είναι άκρως θετικά και υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό. Ας τα πάρουμε λίγο με την σειρά.

Νικ Καλάθης

Ο παίχτης-κλειδί του Παναθηναϊκού. Ο απόλυτος ηγέτης και μαέστρος που απορρόφησε τη σκληρή κριτική και πλέον δίνει τις δικές του απαντήσεις. Πάνω-κάτω ο Καλάθης σε μερικούς δεν βούλωσε τα στόματα, απλά τους επιβεβαίωσε. Ήμουν προσωπικά μέσα σ’ αυτούς που έλεγαν (από πέρυσι κιόλας) ότι ο Νικ θα πρέπει να αλλάξει φιλοσοφία στο παιχνίδι του. Είναι ένας πολύτιμος παίχτης που κάνει ένα σωρό δουλειές πολύ καλά. Όμως εγκλωβιζόταν σε πράγματα που δεν είναι το φόρτε του και επειδή είναι παίχτης ψυχολογίας στη συνέχεια χανόταν.

Η ανοδική πορεία του Καλάθη οφείλεται σε τεράστιο, για να μην πω ολοκληρωτικό βαθμό στον Τσάβι Πασκουάλ. Ο Καταλανός προπονητής έκανε τον Νικ πιο επιθετικό και πλέον ο αρχηγός του Παναθηναϊκού χρησιμοποιείται σωστά. Από την Μπάμπεργκ και μετά που παρακολουθώ τον Παναθηναϊκό του Πασκουάλ, βλέπω έναν Καλάθη πολύ πιο δυναμικό σε σχέση με πριν. Έναν παίχτη που διεισδύει προς την ρακέτα αρκετά συχνά και που παίζει πολύ με το μυαλό του. Με λίγα λόγια θα διαβάζει άψογα τις φάσεις και όταν πρέπει ή θα εκτελέσει ή θα δημιουργήσει για τους συμπαίχτες του. Αυτό επί Πεδουλάκη δεν το βλέπαμε.

Μάικ Τζέιμς

Δεύτερος παίχτης-κλειδί για τον φετινό Παναθηναϊκό. Προσωπικά από τις κορυφαίες κινήσεις του συλλόγου το καλοκαίρι. Η ομάδα τον στερήθηκε για δύο ολόκληρους μήνες λόγω μιας ανοησίας που έκανε και τραυματίστηκε. Ο Τζέιμς όμως δηλώνει παρών και πλέον βρίσκει σιγά-σιγά τον εαυτό του και δίνει στοιχεία που λείπουν από τον Παναθηναϊκό. Για μένα ο Αμερικανός guard είναι ο καλύτερος παίχτης που διαθέτει το τριφύλλι στο coast to coast. Διαθέτει απίστευτα γρήγορα πόδια και το ξεπέταγμα του είναι τρομερό. Μπορεί μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα να διανύσει όλο το γήπεδο και να τελειώσει τη φάση.

Γενικότερα ο Τζέιμς είναι ένας παίχτης ρυθμού. Κυρίως από την επίθεση βρίσκει ρυθμό και μπορεί να προσφέρει και στην άμυνα. Είναι ένα πραγματικό μηχανάκι που μπορεί να σκοράρει με κάθε τρόπο από οποιαδήποτε απόσταση και από εκεί και πέρα έχει την ικανότητα να παίζει άμυνα πάνω στην μπάλα. Η συγκεκριμένη άμυνα είναι πάρα πολύ καλή, διότι πέρα από το γεγονός του ότι μπορεί να χάσει την μπάλα ο αντίπαλος guard, παράλληλα τον κουράζει αρκετά μέχρι να κατεβάσει την μπάλα από την μια πλευρά του κέντρου στην άλλη. Ανάλογη άμυνα μπορούμε να δούμε και από τον Καλάθη αλλά θεωρώ πιο ευέλικτο τον Τζέιμς. Τέλος, ο Αμερικανός είναι φωτιά και στο transition game, ενώ μπορεί να αλλάξει το ρυθμό του παιχνιδιού με μόνο μια ενέργειά του.

Κέι Σι Ρίβερς

Για μένα η δεύτερη (έτσι όπως έχει εξελιχθεί) σημαντικότερη μεταγραφή του τριφυλλιού. Ο Ρίβερς αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό για δύο κύριους λόγους. Αρχικά για το σουτ του έξω από την γραμμή των 6,75, καθώς είναι τρομερός σουτέρ και από εκεί και πέρα για την άμυνα που μπορεί να παίξει λόγω της δύναμής του και των αρκετά μακριών χεριών του. Ουσιαστικά ο Αμερικανός είναι περισσότερο shooting guard και σε ειδικές συνθήκες γίνεται small forward. Ωστόσο όπου κι αν έχει παίξει φέτος (κυρίως τριάρι) ανταποκρίνεται άψογα.

Ο Ρίβερς έχει αλλάξει στον Παναθηναϊκό και δεν είναι ο παίχτης που είχαμε συνηθίσει στην Ρεάλ Μαδρίτης. Δηλαδή στη «Βασίλισσα» ο Αμερικανός ήταν ένας απλός ρολίστας που έμπαινε μέσα στο παρκέ και βοηθούσε την ομάδα του να πάρει το παιχνίδι με τα στοιχεία που αναφέραμε παραπάνω. Στον Παναθηναϊκό αντίθετα έχει εξελιχθεί σ’ έναν εντελώς διαφορετικό παίχτη, διότι είναι πολύ σημαντικός για το σύλλογο και όχι απλός ρολίστας. Κυρίως με τις επιθετικές του αρετές βοηθάει σημαντικά το τριφύλλι. Από εκεί και πέρα και αμυντικά ανταποκρίνεται αρκετά καλά.

Κρις Σίνγκλετον

Κατά την προσωπική μου άποψη είναι η καλύτερη φετινή μεταγραφή του τριφυλλιού. Ένας παίχτης που πέρυσι με την Λοκομοτίβ Κουμπάν πήγε στο Final 4 και έπειτα έκανε… πλάκα στο πρωτάθλημα της Κίνας. Ο Σίνγκλετον αποκτήθηκε από τον Παναθηναϊκό για να δυναμώσει σημαντικά την frontline του. Ο Αμερικανός μπορεί να παίξει τόσο ως power forward όσο και ως center με την φυσική του θέση για μένα να είναι αυτή του power forward.

Από εκεί και πέρα παρά το γεγονός ότι είχε σκορπίσει λίγα ερωτηματικά για το αν λόγω Κίνας κουραστεί ή όχι, ο ίδιος φρόντισε να απαντήσει μέσα στο γήπεδο. Είναι ο παίχτης που βγάζει μαζί με τον Γκιστ (μέχρι να τραυματιστεί) την μεγαλύτερη ενέργεια στο παρκέ σε άμυνα και επίθεση. Πραγματικά ο Σίνγκλετον φέτος είναι απίστευτος και κάνει τα πάντα. Μπορεί να σκοράρει είτε κάτω από την ρακέτα είτε έξω από την γραμμή του τριπόντου και παράλληλα μπορεί να μαρκάρει τους guard σε switch defence (άμυνα που αλλάζουν τα προσωπικά μαρκαρίσματα-έχει γρήγορα πόδια), μπορεί να κόψει τους αντιπάλους στον αέρα (είναι αλτικός) και μπορεί να μαζέψει πολλά επιθετικά ή αμυντικά ριμπάουντ. Ομολογουμένως είναι παίχτης που έλειπε από τον Παναθηναϊκό μετά την φυγή του Στεφάν Λάσμε.

Κεφάλαιο «Αλεσάντρο Τζεντίλε-Τζέιμς Γκιστ-Κένι Γκάμπριελ»

Βάση, λοιπόν, όλων των παραπάνω στοιχείων που έχουν συντελέσει στη βελτίωση της ομάδας, μπορούμε πλέον να πούμε ότι η συγκεκριμένη ομάδα δεν διαθέτει ταβάνι και μπορεί να φτάσει αρκετά ψηλά με σωστή δουλειά και οργάνωση. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι δεν έχουμε δει ακόμα πλήρης τον Παναθηναϊκό. Στις αρχές της σεζόν τραυματίστηκε ο Μάικ Τζέιμς, μετά είδαμε να τίθεται νοκ-άουτ ο Τζέιμς Γκιστ και μέσα σ’ αυτό το διάστημα ήρθαν και δύο νέες προσθήκες παιχτών. Ο λόγος γίνεται για τους Κένι Γκάμπριελ και Αλεσάντρο Τζεντίλε.

Σίγουρα οι τραυματισμοί είναι ένα κεφάλαιο, το οποίο δυστυχώς υπάρχει στον αθλητισμό και δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε. Ο Παναθηναϊκός είδε στην Μαδρίτη να χάνει έναν πολύ σημαντικό παίχτη. Ο λόγος γίνεται φυσικά για τον Τζέιμς Γκιστ, ο οποίος έπεσε θύμα των διαφημιστικών που υπάρχουν στο σημείο των βολών. Οι «πράσινοι» όσο κι αν σας ακουστεί περίεργο με τον Γκιστ θα ήταν άλλη ομάδα και δεν νομίζω ότι υπάρχει παίχτης που να μπορεί να καλύψει το κενό του. Είναι από τα κορυφαία power forward στην Ευρώπη, καθώς δίνει τρομερή ενέργεια σε άμυνα και επίθεση. Παράλληλα μπορεί να μαρκάρει με χαρακτηριστική ευκολία point και shooting guard, ενώ στην επίθεση μπορεί να χάνει λίγο στο σουτ, όμως σκοράρει με πολλούς άλλους τρόπους. Σίγουρα μια πεντάδα με Σίνγκλετον και Γκιστ στην frontline… τρομάζει!

Από εκεί και πέρα ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να καλύψει την απουσία του Γκιστ με τον Κένι Γκάμπριελ. Μια μεταγραφή που δεν μπορούμε να πούμε σε καμία περίπτωση ότι θα κάνει τη διαφορά. Νομίζω ότι ο Παναθηναϊκός δεν πήρε τον Γκάμπριελ γι’ αυτό το λόγο. Σίγουρα είναι ένας παίχτης που διαθέτει πολύ καλά στοιχεία, αλλά δεν μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής. Ο λόγος που πήρε το συγκεκριμένο παίχτη το τριφύλλι είναι περισσότερο για βάθος πάγκου και περισσότερες ποιοτικές λύσεις. Ο Γκάμπριελ δείχνει να προσαρμόζεται ακόμα και θεωρώ ότι αν ανέβει μπορεί να αποτελέσει έναν πολύ αξιόπιστο συμπληρωματικό παίχτη που θα γεμίζει την frontline των «πράσινων».

Τέλος, δεν έχουμε δει ακόμα σε σειρά παιχνιδιών (πλην ενός) τον Αλεσάντρο Τζεντίλε. Μια μεταγραφή που μπορεί να ανεβάσει πολλά επίπεδα τον Παναθηναϊκό. Ο Ιταλός σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημος παίχτης. Εγώ προσωπικά θα τον χαρακτήριζα μεταγραφή από το πάνω ράφι. Μπορεί ο Τζεντίλε να έχει ορισμένα θέματα με τον χαρακτήρα του, ωστόσο στον Παναθηναϊκό ήξεραν απόλυτα την κατάσταση και δεν νομίζω να θέλουν να δημιουργήσουν προβλήματα στα αποδυτήρια και στο κλίμα της ομάδας. Ο Τζεντίλε αγωνίζεται ως shooting guard και small forward. Περισσότερο βέβαια είναι τριάρι και για μένα διαθέτει ένα βασικό στοιχείο που λείπει στον Παναθηναϊκό. Είναι παίχτης που ξέρει και μπορεί να δημιουργήσει φάσεις για τον εαυτό του. Παίχτης που μπορεί να πάρει την ομάδα πάνω του και να της χαρίσει σημαντικά καλάθια. Θεωρώ ότι ο Τζεντίλε ήρθε εδώ για να δουλέψει και όχι απλά να κοροϊδέψει. Άλλωστε άλλο Αρμάνι και άλλο Παναθηναϊκός.

Με λίγα λόγια, λοιπόν, ο Παναθηναϊκός φέτος δείχνει να είναι βελτιωμένος σε σχέση με τις αρχές της χρονιάς. Σίγουρα η ομάδα θέλει δουλειά ακόμα και διαθέτει ορισμένα προβληματάκια, όπως είναι ο ρόλος του Νίκου Παππά που δεν έχει βρεθεί ακόμα και η έλλειψη δεύτερου οργανωτή μετά τον Νικ Καλάθη, ωστόσο το θετικό είναι ότι το τριφύλλι δεν έχει ταβάνι. Πλήρης ο Παναθηναϊκός μπορεί να δημιουργήσει άπειρα προβλήματα σε οποιοδήποτε αντίπαλο, καθώς διαθέτει αρκετή ποιότητα. Με τις προσθήκες των Γκάμπριελ-Τζεντίλε αλλά και την επιστροφή Γκιστ θα δούμε σίγουρα άλλη ομάδα. Ως τότε απλά περιμένουμε!

Υ.Γ Μήπως θα ήταν καλό να αφήσετε (ορισμένοι) τις ανακοινώσεις και να στηρίξετε την προσπάθεια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου και της ομάδας;

Υ.Γ1 Μήπως η διχόνοια κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσει να υπάρχει; Ειδικά σε αυτό το τμήμα δεν είναι ντροπή;

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Ο Δημήτρης Δημόπουλος γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1995. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει στη Μυτιλήνη στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας. Από μικρό παιδί του άρεσε το ποδόσφαιρο κι αγάπησε μια ομάδα, τον Παναθηναϊκό. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και με την αθλητική δημοσιογραφία, ένα επάγγελμα που αγαπάει πολύ αλλά που παράλληλα το θεωρεί και χόμπι. Εργάζεται ως αθλητικός συντάκτης στο cleverbet.eu, arxondasbet.com και στο postgame.gr. Πλέον βρίσκεται στη συντακτική ομάδα του prasinoforos.gr, ενός site που κάνει τα πάντα για την ενημέρωση σας γύρω από τον Παναθηναϊκό.