• Monday, October 21, 2019

Ώρα Βοτανικού… ώρα Παναθηναικού!

Οι στιγμές στην διάρκεια της ιστορίας ενός συλλόγου, είναι όλα εκείνα τα ψηφιδωτά πού ομορφαίνουν ή δημιουργούν σκιές στο διηνεκές του χρόνου. Γράφει ο Βασίλης Ντούτσης.

Η ιστορία του γηπέδου του Παναθηναικού ή καλύτερα των γηπέδων του Παναθηναικού εμπεριέχουν πολλές τέτοιες στιγμές ενίοτε όμορφες, ενίοτε άσχημες. Άς ξεκινήσουμε όμως από την ουσία του πράγματος. Γιατί φτάσαμε στο 2019 και κρίνεται επιτακτική η ανάγκη της δημιουργίας της Παναθηναικής πολιτείας στον Βοτανικό, σε σημείο πού να εγκαλείται ακόμα και η ίδια η βιωσιμότητα του συλλόγου;

Πολύ απλά γιατί η στέγαση των ερασιτεχνικών τμημάτων στο γήπεδο της Λεωφόρου ή ακόμα και κάποιων τμημάτων πού περιφέρονται ώς αθίγγανοι στο απαρχειωμένο κλειστό της κυψέλης ή στο αφιλόξενο ΜΕΤΣ, είναι εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες ακατάλληλα για πρωταθλητισμό. Kαι δυστυχώς η γιγάντωση του αιώνιου αντιπάλου αυτές ακριβώς τις δύο δεκαετίες ακόμα και σε αθλήματα πού ο ΟΣΦΠ απλά παλαιότερα δεν υπήρχε έχουν μικρύνει πολύ την ψαλίδα στους συνολικούς τίτλους, σε σημείο να γίνεται αντικείμενο χλεύης από τους Ολυμπιακούς ο στίχος του ύμνου μας, πρωταθλητή σε όλα τα σπορ παντοτινέ.

Αλλά άς γυρίσουμε στο μακρινό 1958 όταν ο Γιώργος Οικονομίδης έγραψε τους συγκεκριμένους στίχους θέλοντας έτσι να τιμήσει τα 50χρόνα του συλλόγου. Τότε ναί όντως ο Παναθηναικός κατακτούσε τα περισσότερα πρωταθλήματα στα περισσότερα σπορ. Έχετε αναρωτηθεί όμως γιατί συνέβαινε αυτό; Γιατί πολύ απλά τότε η Λεωφόρος πληρούσε επαρκώς τις ανάγκες των τμημάτων του συλλόγου, γιατί ήταν για τα δεδομένα της εποχής ένα σύγχρονο γήπεδο όχι μόνο το ποδοσφαιρικό γήπεδο αλλά ακόμα και αυτός ο τάφος του ινδού ή ακόμα και οι υπόλοιποι χώροι πού στέγαζαν την πυγμαχία, την κολύμβηση και άλλα αθλήματα.

Πηγαίνοντας πολλές φορές προσωπικά στο γήπεδο της Λεωφόρου και βλέποντας το πόσο παλιό είναι, και επιστρέφοντας έπειτα στον Πειραιά όπου διαμένω και αναγκαστικά παιρνώντας από το υπερσύγχρονο Γεώργιος Καραισκάκης με έπιανε μια μελαγχολία, ίσως και οργή ίσως και ενδόμυχη ζήλια, για το πόσο διδακτικό πρέπει να είναι για εμάς τους Παναθηναϊκούς, η ενότητα πού διέπει τους ανθρώπους που διοικούν ή ακόμα και τον απλό κόσμο του Ολυμπιακού.

Κατάφεραν μέσα σε 20 χρόνια να κάνουν ότι δεν κάναμε εμείς πολύ περισσότερα χρόνια. Σε μια ακτίνα 5 χιλιομέτρων περιμετρικά στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά στεγάζουν όλα τους τα τμήματα, και οι συνέπειες είναι από όλους φανερές αφού σαρώνουν τους τίτλους παντού έστω και με αγορασμένα ΑΦΜ.Η ουσία είναι ότι δεν λογαριάζουν τίποτα μπροστά στο καλό του συλλόγου τους. Και αυτό πρέπει να γίνει σημαία μας επιτέλους και για εμάς τους Παναθηναικούς, επιφανείς ή μή επιφανείς, άν και εμένα προσωπικά οι όροι αυτοί είναι εντελώς αδόκιμοι, αφού θεωρώ όλους τους φιλάθλους του Παναθηναικού, επιφανείς. Όσον αφορά τους λεφτάδες Παναθηναικούς ή ακόμα και τους πολιτικούς θα αναφερθώ με συγκλονιστικά στοιχεία στην συνέχεια των άρθρων μου αυτών. Γιατί όπως μου έλεγε και ο μακαρίτης ο Τάσος ο Στεφάνου όταν ήταν καυτή η πατάτα μόνο οι Γιαννακόπουλοι και οι Βαρδινογιάννηδες καθάριζαν την μπουγάδα. Εγώ για τους δεύτερους θα εστιάσω στα τεράστια λάθη τους σε όλη αυτήν την ιστορία του Βοτανικού…

Βασίλης Ντούτσης

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.