Παναγιώτης Πελεκούδας: Ο πρωταθλητής που νίκησε την κατάθλιψη!

    Ο Παναγιώτης Πελεκούδας στέφθηκε πρωταθλητής με τον Παναθηναϊκό και ανανέωσε το συμβόλαιό του για άλλα δύο χρόνια. Για να τα καταφέρει, έπρεπε πρώτα να νικήσει έναν αντίπαλο μεγαλύτερο από κάθε ομάδα.

    «Να ιδρώνουμε μαζί τη φανέλα και να γελάμε παρέα». Αυτό ήταν το μήνυμα του 31χρονου κεντρικού μετά την ανακοίνωση ανανέωσης με την ομάδα βόλεϊ του Παναθηναϊκού για δύο ακόμα χρόνια. Ο Παναγιώτης Πελεκούδας ανέβηκε στην κορυφή του δικού του Έβερεστ με την «πράσινη» φανέλα, έχοντας καταφέρει να αφήσει πίσω του τυφώνες και θύελλες, που θα μπορούσαν να σταματήσουν την αναρρίχηση για πάντα.

    Η μάχη με την κατάθλιψη

    Ήταν Ιούλιος του 2019, όταν με μια συγκλονιστική ενδοσκοπική αφήγηση στην ιστοσελίδα «Athlete Stories», ο Παναγιώτης βγήκε μπροστά και μίλησε για τη μάχη του με την κατάθλιψη. Ξεκίνησε με μια κρίση πανικού στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, η οποία τον έκανε να σκεφτεί διαφορετικά τις ζαλάδες κατά την διάρκεια τις προετοιμασίας με την τότε ομάδα του, τον Ολυμπιακό.

    Οι εξετάσεις του ήταν πολύ καλές, όμως το αίσθημα του πανικού επέστρεψε το ίδιο βράδυ και συνέχισε να εμφανίζεται. Αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια, βρήκε στήριξη από τον κύκλο του και κατάλαβε πως είχε φτάσει η στιγμή να τα βάλει με τον ίδιο του τον εαυτό. Έμεινε με τον συναθλητή του, Θάνο Μαρούλη, για να μην είναι μόνος στα δύσκολα.

    Γιατί συνέβη όλο αυτό, σ’ ένα παιδί με νορμάλ ζωή, που έκανε το χόμπι του επάγγελμα; Όπως έλεγε ο ίδιος: «Μάλλον έφτασα στο σημείο που συνειδητοποίησα πως είμαι επαγγελματίας. Έπαψε να είναι το χόμπι και έπρεπε να γίνω καλύτερος. Έβαζα πίεση στον εαυτό μου, πήγαινα στο γυμναστήριο τέσσερις ώρες, έτρωγα συγκεκριμένα πράγματα, κοιμόμουν στις 9.

    Άθελά μου, έβαζα το μυαλό μου να πιεστεί τόσο πολύ. Άθελά μου προκάλεσα στον εαυτό μου άγχος. Και όταν για πρώτη φορά ένιωσα το άγχος, δεν το άντεξα». Η ζωή στον πρωταθλητισμό μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά ζητήματα που αφορούν την ψυχική υγεία. Τα ταμπού σπάνε και οι αθλητές πλέον μιλούν. Κάνοντάς το, βοηθούν κι εκείνους που ανεβαίνουν μόνοι τον προσωπικό τους Γολγοθά.

    Ο Πελεκούδας αποφάσισε να σταματήσει το βόλεϊ και στον Ολυμπιακό έκαναν αποδεκτό το αίτημά του. Τον πλήρωσαν και τον αποδέσμευσαν, για να αφιερωθεί στην καταπολέμηση της κατάθλιψης. Απέφυγε τα βαριά αντικαταθλιπτικά και έδωσε τη μάχη με τους όρους του. Δύο μήνες μετά, τον προσέγγισε η Ποσογίλνιτσα από την Αυστρία. Μίλησε με τον προπονητή και αποφάσισε να κάνει το ταξίδι, αρχικά για να συμμετέχει μόνο στις προπονήσεις. Χωρίς αμοιβή. Μόνο με τα έξοδά του καλυμμένα.

    Η παρουσία του βοήθησε τα αποδυτήρια να ενωθούν. Οι ίδιοι οι συμπαίκτες του συγκέντρωσαν χρήματα για να αλλάξει το εισιτήριό του και να μείνει σε όλους τους τελικούς πρωταθλήματος. Ένα απόγευμα, ο Ντανιέλε, ένας συμπαίκτης του τον ρώτησε τι έχει. Κι αφού του εξήγησε, έλαβε την εξοργιστική, για τη στιγμή εκείνη, απάντηση: «Τίποτα δεν έχεις». Ο διεθνής κεντρικός πήγε με τον τον Ντανιέλε στη Λιουμπλιάνα, να γνωρίσει την οικογένειά του.

    Έφτασε σε ένα σπίτι χωρίς εξώπορτα, μεγέθους όσο τα αποδυτήρια μιας ομάδας. Κάτω από το κρεβάτι είχε κεριά, καθώς λίγες μέρες πριν είχε «φύγει» ο πατέρας του. Σε οικοδομή, από ένα τούβλο στο κεφάλι. Λιτό πρωινό, μακαρόνια με τυρί για μεσημεριανό. Ένα γλειφιτζούρι που πήρε ο Παναγιώτης δώρο στη μικρή αδερφή του Ντανιέλε, έγινε η αιτία για δεκάδες «ευχαριστώ». Κατάλαβε ότι ήταν ίσως το πρώτο της ζωής της. Η εμπειρία αυτή έκανε τον Πελεκούδα να καταλάβει πολλά. Να δει τη ζωή και τη δική του καθημερινότητα αλλιώς.

    Αναγέννηση στο Βραχάτι, Κύπελλο στον ΠΑΟΚ

    Ο αθλητισμός θεωρητικά θα έπρεπε να τον βοηθάει στη μάχη με την κατάθλιψη, όμως η καθημερινή προσπάθεια να αποδεικνύει ποιος είναι κυριαρχούσε. Τον έκανε να χάσει τη μαγεία, να ξεχάσει τον λόγο που ξεκίνησε να παίζει βόλεϊ. Δεν του έφταιγε το ίδιο το άθλημα, φυσικά, αλλά η οπτική. Όταν συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί να το διαχειριστεί, κατάλαβε ότι πρέπει να το δει αλλιώς.

    Ότι μπορεί να ζήσει μια υπέροχη ζωή χτυπώντας μια μπάλα και κάνοντας πραγματικότητα το όνειρο που είχε από παιδάκι. Αποφασισμένος να ζήσει ξανά παρέα με το αγαπημένο του βόλεϊ και «μπολιασμένος» από την εμπειρία της Λιουμπλιάνας, ο διεθνής κεντρικός επέστρεψε στην ενεργό δράση με την ομάδα του Παμβοχαϊκού. Πήγε να κάνει ξανά πρωταθλητισμό, επιλέγοντας όμως μια ομάδα που οι τίτλοι δεν ήταν αυτοσκοπός.

    Αγαπήθηκε πολύ από την τοπική κοινωνία και άρχισε να εκπέμπει ξανά λάμψη, αλλά σε μικρότερο κοινό. Αυτό του άρεσε πολύ. Στην πορεία κατάλαβε. Αν δεν πήγαινε στο Βραχάτι, ίσως η σχέση αγάπης με το βόλεϊ να μην είχε αποκατασταθεί ποτέ, ίσως δεν ξανάπαιζε. Ήταν ξανά σίγουρος ότι παίζει επαγγελματικά λόγω αυτής ακριβώς της αγάπης κι όχι για τις απολαβές ή τη δόξα.

    Ήταν το πρώτο, σημαντικό βήμα για να αλλάξει τη φιλοσοφία του. Περνώντας όσο το δυνατόν περισσότερη ώρα στο γήπεδο για τη χαρά του παιχνιδιού, γνώρισε τον μικρό Στέλιο, ένα παιδάκι επτά χρονών.

    Κάποια στιγμή, ο Στέλιος του είπε ότι είναι ο καλύτερος κολλητός ενός επτάχρονου. Αυτό έκανε τον Παναγιώτη να θέλει να βελτιώνεται όλο και περισσότερο, ώστε να βγει MVP. Η επιθυμία του έγινε πράξη. Και μετά τη βράβευση, είπε στον μικρό πως «τώρα ήρθε η ώρα ο κολλητός σου να πάρει πρωτάθλημα». Η μετάβασή του στον ΠΑΟΚ είχε ακριβώς αυτό τον στόχο. Και μπορεί να μην πήρε πρωτάθλημα στο πρώτο αυτό ταξίδι, όμως βοήθησε τον Δικέφαλο του Βορρά να στεφθεί Κυπελλούχος Ελλάδας.

    Παράλληλα, πέρασε στο επόμενη επίπεδο πίεσης. Αυτό του πρωταθλητισμού, του αποτελέσματος που έχει σημασία σε κάθε αγώνα. Ήταν πλέον έτοιμος. Άντεξε όλη την διαδρομή, διασκεδάζοντας μάλιστα τη ζωή του και βιώνοντας το όνειρο που ήταν ακόμα ζωντανό: Η μετατροπή του αγαπημένου του χόμπι σε επάγγελμα.

    Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της Θεσσαλονίκης, τον βοήθησε να συνεχίσει να βελτιώνεται στη διαχείριση του προβλήματός του. Όπως λέει κι ο ίδιος, είναι «μια πολύ ωραία πόλη για οποιονδήποτε έχει κάποιο ψυχολογικό νόσημα. Μια πόλη που σου επιτρέπει να ηρεμήσεις». Ο κόσμος του ΠΑΟΚ τον αγκάλιασε και παρότι ήταν απόλυτα ικανοποιημένος από την ομάδα και τις συνθήκες, αποφάσισε να κατηφορίσει ξανά προς την πρωτεύουσα, μιας και ο νους του πια ταξίδευε σε κάτι μεγάλο.

    Η ώρα του πρωταθλητή!

    Με μία λέξη: Παναθηναϊκός. Ο ιστορικός σύλλογος δεν διένυε τις καλύτερες μέρες της ιστορίας του, όμως για τον Πελεκούδα ήταν μια πρόκληση ζωής.

    Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου στο koutipandoras.gr.

    sofa offers
    Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.
    Loading...
    Translate »