Πίστη στο πλάνο και απαγορεύεται ο εφησυχασμός

    Και για τον «εξάστερο» και για την αρμάδα του Ιβάν, ο δρόμος είναι ένας. Γράφει ο Νίκος Μποζιονέλος

    Όπως δεν… έλεγαν τίποτε οι δύο ήττες, σε Σούπερ Καπ (με κάτω τα χέρια και επονείδιστη εμφάνιση) και Euroleague (στην παράταση, όπου… νέκρωσε) από τον Ολυμπιακό, έτσι δεν… λέει και τόσα το διπλό στο… εξοχικό του ΣΕΦ. Θεωρητικά. Διότι η σεζόν έχει ακόμη πολύ, μα πολύ, δρόμο.

    Ωστόσο, πρακτικά, η νίκη στο Φάληρο «είπε» πάρα πολλά. Ο Ερτζίν Αταμάν έμαθε γρήγορα από τα λάθη του στα εν λόγω ματς, άλλαξε την άμυνα, απέτρεψε τους παίκτες του από πολλά αψυχολόγητα σουτ τα οποία εκβίαζαν και αστοχούσαν, έβαλε τον Μήτογλου σε τρεις διαφορετικές θέσεις και «έκοψε» στη μέση τους ψηλούς του Ολυμπιακού.

    Ειδικά το σχήμα με τον Χουάντσο τριάρι, τεσσάρι τον (καταπληκτικό, σε όλα του) Μήτογλου και σέντερ τον Λεσόρ, απέδωσε τα μάλλα. Ίσως, ίσως λέω, η εν λόγω απόδοση του Ισπανού οδηγήσει όχι σε μεταγραφή καθαρού τριαριού αλλά σε… δυοαροτριάρι. Και προφανώς ο Παναθηναϊκός ψάχνει για άσο μιας και ο Βιλντόζα έχει απογοητεύσει ως τώρα.

    Ωστόσο, θα επιμείνω: για όσους παρακολουθούν ευρωπαϊκό μπάσκετ, οι ομάδες του Αταμάν συνήθως φτάνουν στο peak από Φεβρουάριο και μετά. Θα έρθουν και ήττες, ειδικά στην Ευρώπη, θα έρθουν και αποτυχίες. Ένα πρέπει να παραμείνει: η πίστη στο πλάνο και τον προπονητή. Ήδη δείχνει να βρίσκει την άκρη.

    Όπως την ίδια πίστη πρέπει να δείξει, ο κόσμος κυρίως, στη φετινή «μετάλλαξη» του (ποδοσφαιρικού) Παναθηναϊκού από μια ομάδα που κοιτούσε την άμυνα, σε ένα «μοντέλο» που κοιτάει να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Οι φετινές επιθετικές επιδόσεις και οι… πεντάρες που μοιράζει, αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Όπως και ότι η εν λόγω τακτική δεν αποδίδει στα ντέρμπι (και στην Ευρώπη, ως είδαμε με τη Ρεν). Πέρυσι ο Παναθηναϊκός είχε πάρει σε ολόκληρο το πρωτάθλημα μόνο εννέα νίκες με διαφορά μεγαλύτερη του ενός γκολ. Πέτυχε περισσότερα από 2 γκολ μόλις δύο φορές σε 26 ματς της κανονικής περιόδου! Φέτος, μετράει ήδη πέντε νίκες με περισσότερα από δύο γκολ. Δεν είναι σύμπτωση. Είναι απόδειξη.

    Σπουδαίο πράμα πάντως να διαθέτεις μεγάλο ρόστερ και να μπορείς να κάνεις rotation, να μπορείς να ξεπερνάς τραυματισμούς και τιμωρίες… αναίμακτα. Το πρόγραμμα του Παναθηναϊκού δεν… στρώνει: Λαμία έξω και Κηφισιά μέσα με ματς-σάντουιτς στη Βρετάνη ενάντια στη Ρεν (που θα κρίνει εν πολλοίς την πρόκριση), μετά τους νεοφώτιστους έχει διαδοχικά τον Αρη στη Θεσσαλονίκη, τη Βιγιαρεάλ στην Ισπανία και τον ΟΦΗ μέσα, προτού υποδεχθεί για το Κύπελλο τον Ολυμπιακό στις αρχές Δεκεμβρίου.

    Χρειάζεται εγρήγορση, απαγορεύεται ο εφησυχασμός. Και σκηνικά τύπου Αράο και Μλαντένοβιτς δείχνουν κ@ύλα για μπάλα, όχι εσωτερικά προβλήματα.

    ΥΓ1. Αυτό το «και άλλες καταστάσεις» του Αταμάν, τι ήταν τελικά;

    ΥΓ2. Δεν είναι μόνο ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς που ακόμη «χτίζει» μια ομάδα. Είναι, κακά τα ψέματα, και ο Ραζβάν Λουτσέσκου: άλλο ΠΑΟΚ, που έτρωγε σίδερα, είδαμε στη Λεωφόρο, άλλο με την ΑΕΚ που δεν έκανε ούτε φάση.

    ΥΓ3. Η ΑΕΚ έχει το know how να παίρνει τέτοια ματς εντός, τύπου ΠΑΟΚ, χτυπώντας στην κόντρα. Ο Παναθηναϊκός της… χρωστά ένα διπλό εκεί. Με τον δικό του τρόπο.

    ΥΓ4. Ο Ολυμπιακός έχει πραγματικά στρώσει ως ομάδα, χάρη στον εξαιρετικό του προπονητή. Του οποίου όμως την ταυτότητα πήρε ο Ιβάν στο Φάληρο, όσο παίχτηκε αγώνας…

    ΥΓ5. Μηδενισμός, 0-3 το ντέρμπι και αφαίρεση 1 βαθμού. Ό,τι λέει ο νόμος κύριοι. Dura lex, sed lex.

    ΥΓ6. Επέστρεψα στο Twitter, κλικ εδώ και θα με βρεις.

    ΥΓ7. Αν είσαι socialιστής, τα λέμε κι από το Facebook, το Instagram αλλά και το κανάλι μου στο Telegram.

    0 0 Ψήφοι
    Article Rating
    Subscribe
    Notify of
    guest
    0 Comments
    Inline Feedbacks
    Δείτε όλα τα ασχόλια