Σάν Σήμερα: Γεννήθηκε και πέθανε ο σπουδαίος Μανώλης Χιώτης!

    Σαν σήμερα, 21 Μαρτίου, γεννήθηκε αλλά και έφυγε από την ζωή ο σπουδαίος Έλληνας συνθέτης Μανώλης Χιώτης.

    Ο Θεσσαλονικιός μουσικός πέρα από όσα πέτυχε στην ζωή του στο καλλιτεχνικό κομμάτι ήταν γνωστός και για την αγάπη του στην μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας, τον Παναθηναϊκό!

    Η ζωή του Μανώλη Χιώτη:

    Ο Μανώλης Χιώτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου του 1920 στην Θεσσαλονίκη αλλά τα 15 πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στο Ναύπλιο. Από μικρός είχε έφεση στην μουσική και εν αντιθέσει με τον Ζαμπέτα και τον Βαμβακάρη, δεν ήταν αυτοδίδακτος αλλά είχε σπουδάσει μουσική, αρχικά με κιθάρα κι αργότερα με ούτι.

    Όταν όμως έφτασε στην Αθήνα με την οικογένειά του και πρωτοαντίκρυσε το μπουζούκι, το ερωτεύτηκε και από τότε έγινε μόνιμος σύντροφος της ζωής του. Αρχικά συνεργάζεται με τον τραγουδιστή της αγίας τετράδας του Πειραιά, Στράτο Παγιουμτζή κι είναι εκείνος που ερμηνεύει και το πρώτο τραγούδι του Χιώτη, το περιβόητο εγώ το χρήμα δεν το λογαριάζω, το 1939.

    Ασφαλώς και τα πρώτα τραγούδια του είναι εμφανώς επηρεασμένα από την ρεμπέτικη επιρροή που εκείνα τα χρόνια κυριαρχεί σε ό,τι έχει να κάνει με την λαϊκή μας μουσική. Κατά την διάρκεια της κατοχής και του εμφυλίου ο Χιώτης πειραματίζεται αρκετά όσον αφορά την εξέλιξη του μπουζουκιού και εκείνη την περίοδο παίρνει τις οριστικές αποφάσεις που μερικά χρόνια αργότερα θα σφραγίσουν μια για πάντα την εξέλιξη του λαϊκού οργάνου.

    Ακούει μια μέρα έναν Ιταλό στρατιώτη να κρατάει κάπως κάθετα ένα είδος κιθάρας και αμέσως του έρχεται η ιδέα που θα πραγματοποιήσει το 1957. Της προσθήκης της 4ης χορδής στο μπουζούκι που θα φέρει την επανάσταση. Άλλωστε χρόνια πιστεύει ότι η 4η χορδή θα άνοιγε τις μουσικές του μπουζουκιού και θα το εμπλούτιζε και με άλλα στοιχεία διαφόρων μουσικών και θα το έκανε λαοφιλέστερο.

    Πράγματι, κατόπιν ειδικής παραγγελίας σε γνωστό Αρμένη οργανοποιό του Πειραιά κατασκευάζεται το πρώτο τετράχορδο μπουζούκι. Ο Χιώτης με το πού το πιάνει στα χέρια του μαγεύεται και από εκείνη την ώρα απογειώνεται η μουσική του έμπνευση που τον έκανε να φτάσει στο έβερεστ της καριέρας του την δεκαετία του 1960. Η απόφαση αυτή ασφαλώς πέρασε από χίλια μύρια κύματα και τον έφερε σε σύγκρουση με όλους τους παραδοσιακούς ρεμπέτες της εποχής. Όμως το νερό είχε μπεί στο αυλάκι και το ποτάμι δεν γύρναγε πίσω.

    Ο Χιώτης βρίσκεται σε μουσικό οργασμό και γράφει ασταμάτητα συνεχώς επιτυχίες που μαζί με την σύντροφο της ζωής του και βασικής αοιδούς των τραγουδιών του, Μαίρη Λίντα γίνονται το πιο διάσημο δίδυμο της εποχής. Ο Χιώτης ανοίγει το όργανο και το εμπλουτίζει με στοιχεία λάτιν, τζαζ, μπλουζ και μάμπο. Έτσι από το μικρό μου φτωχομπούζουκο του 1946 φτάνει το 1964 να γράφει το λάτιν λαϊκό «Περασμένες μου αγάπες». Την δεκαετία του 1960 λοιπόν φτάνει στο απόγειο της καριέρας του, γίνεται ο επίσημος σολίστ της ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη και καταφέρνει κάτι αδύνατον για την εποχή, να παντρέψει το μπουζούκι εντός μιας συμφωνικής ορχήστρας.

    Αυτό λαμβάνει χώρα τον Οκτώβριο του 1964 στην περίφημη παράσταση στο θέατρον Κεντρικόν όπου συναντώνται μαζί όλα τα μουσικά θηρία της εποχής. Στο πιάνο είναι Μάνος Χατζηδάκης, την ορχήστρα διευθύνει ο Μίκης Θεοδωράκης, σολίστ είναι ο Μανώλης Χιώτης, ενώ τραγουδούν ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Μαρινέλλα ,ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και η Μαίρη Λίντα. Έτσι ο Χιώτης κατορθώνει μέσα σε λίγα χρόνια, να πάρει το μπουζούκι από τους λασπωμένους τεκέδες του λιμανιού και να το κάνει αγαπημένο όργανο της καλής αθηναϊκής κοινωνίας.

    Η δημοφιλία του όμως του ανοίγει και την πόρτα του εξωτερικού. Έτσι το 1964 κάνει ταξίδι στις Ηνωμένες πολιτείες όπου εμφανίζεται σε κέντρο που βρίσκεται σε όμορο δρόμο με το κέντρο που τραγουδάει κι ο περίφημος Αμερικανός κιθαρίστας, Τζίμι Χέντριξ. Ο Χέντριξ ακούει τους περίεργους για εκείνον ήχους που βγαίνουν από εκείνο που αυτός αποκαλεί μπαζούκας, και σπεύδει αμέσως να ακούσει τον περίεργο Έλληνα. Εκεί μαγεύεται από τους ήχους του Χιώτη αλλά κυρίως αυτό που του κινεί περισσότερο την περιέργεια είναι η ταχύτητα με την οποία κατεβάζει τα χέρια του πάνω στα τάστα ο Χιώτης, αλλά και η καθαρότητα των ήχων καθώς σπάνια ξέφευγαν από το μπουζούκι του Χιώτη φάλτσες νότες.

    Μάλιστα ένα χρόνο μετά σε συνέντευξη του σε μεγάλο περιοδικό στην παράκληση του δημοσιογράφου ότι αυτός είναι ο μεγαλύτερος κιθαρίστας όλων των εποχών, θα διακόψει τον δημοσιογράφο,και θα τονίσει στον έκπληκτο δημοσιογράφο ότι ο κορυφαίος κιθαρίστας όλων των εποχών είναι ένας Έλληνας και τον λένε Μανώλη Χιώτη. Το 1965 ο Χιώτης περνάει και την πόρτα του Λευκού Οίκου, καθώς γίνεται ο επίσημος μουσικός, δηλωμένος από το ελληνικό υπουργείο εξωτερικών, που καλείται να παίξει προκειμένου να τιμήσει εκ μέρους της Ελλάδας ,τα γενέθλια του τότε Αμερικανού προέδρου, Λίντον Τζόνσον.

    Έτσι το μικρό αυτό οργανάκι από τους τεκέδες της δεκαετίας του 1930, έφτασε 30 χρόνια μετά να περνά το κατώφλι του Λευκού Οίκου. Αυτή ήταν η προσφορά του μεγάλου Μανώλη Χιώτη στην εξέλιξη του μπουζουκιού.

    Πέθανε μόλις στα 50 του από καρδιακή ανεπάρκεια ανήμερα των γενεθλίων του στις 21 Μαρτίου του 1970.

    Υ.Γ .Παρέλειψα να τονίσω ότι ο Χιώτης ήταν και εκείνος που έκανε το μπουζούκι και ηλεκτρονικό όργανο.

    sofa offers
    Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.
    Loading...
    Translate »