Συνέντευξη Α. Παπαπέτρου Β’ μέρος: «Αισθάνεσαι ευθύνη όταν παίζεις για την ομάδα που αγαπάς»!

Ο Αργύρης Παπαπέτρου παραχωρεί συνέντευξη στο Prasinoforos.gr και τον Βασίλη Ντούτση όπου μιλάει για όλους και για όλα. Διαβάστε σήμερα το Β΄μέρος της συνέντευξης.

Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης ο Αργύρης Παπαπέτρου αναφέρεται στον γιο του Ιωάννη, στην μεταγραφή του στον Ολυμπιακό και μετέπειτα στην μετακόμιση του στο ΟΑΚΑ.

Επιμέλεια: Βασίλης Ντούτσης

Β΄ΜΕΡΟΣ

Σαν πρώην παίκτης επηρέασες εσύ ο ίδιος τον Γιάννη για να πορευτεί τον ίδιο δρόμο; Ή μήπως σαν μικρό παιδί ζήλεψε την δόξα σου και αποφάσισε μόνος πώς θέλει να παίξει και αυτός μπάσκετ;

«Ναι συνήθως οι γονείς δίνουν το έναυσμα σε αυτές τις περιπτώσεις. Δηλαδή όταν έχεις μικρά παιδιά ως γονιός θες να ωθήσεις τα παιδιά σου να μάθουν κάποιες δεξιότητες. Ό,τι και να είναι αυτό είτε άθλημα είτε ξένες γλώσσες είτε μουσική. Αλλά για να μην θεωρηθεί κάτι πού θα είχα εγώ μια εγωιστική κίνηση δεν τους έγραψα πρώτα μπάσκετ και τον Γιάννη και τον Γιώργο. Τούς έγραψα πρώτα στο ποδόσφαιρο, γιατί τους άρεσε πολύ και εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να σταθώ εμπόδιο στα θέλω των παιδιών μου.

Τούς έγραψα λοιπόν σε μια μικρή ομάδα, την Φήμη Αλίμου όπου προπονητής ήταν η παλιά δόξα του Παναθηναϊκού ο Κώστας Μπατσινίλας. Ξεκίνησαν λοιπόν τα παιδιά, τους άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο, το ευχαριστιόντουσαν πολύ, πήγαινα κι εγώ και τους παρακολουθούσα. Κάποια στιγμή στην πέμπτη δημοτικού με πιάνει ο Κώστας μου λέει είναι πολύ καλοί παίκτες έχουν μέλλον αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα.

Ψηλώνουν πολύ και τα πόδια τους ήταν μεγάλα. Δηλαδή στην πέμπτη δημοτικού ο Ιωάννης φορούσε παπούτσι ενήλικα ποδοσφαιριστή να φανταστείς. Πρέπει να το δεις κι εσύ Αργύρη μου είπε σωματοδομικά και δεν είστε συμβατοί με το ποδόσφαιρο. Αυτό με προβλημάτισε πολύ αλλά δεν ήθελα να τους διακόψω απότομα από το ποδόσφαιρο. Έτσι τους έγραψα παράλληλα και στο μπάσκετ και στην πορεία όσο μεγάλωναν κατάλαβα ότι αυτό άρχισε σιγά σιγά τους άρεσε πιο πολύ και το ευχαριστιόντουσαν περισσότερο πλέον.

Το καλό ήταν ότι το ποδόσφαιρο τους βοήθησε να αποκτήσουν ισορροπία στο σώμα τους κι έτσι προσαρμόστηκαν εύκολα στο μπάσκετ και βρήκαν αμέσως συμμετοχή πού αυτό με την σειρά του, τους βοήθησε ακόμα πιο πολύ γιατί έπαιζαν και αυτό βοηθάει και την ψυχολογία και την αποδοχή, γιατί ένας πού δεν παίζει απογοητεύεται εύκολα».

Αργύρη πώς αισθάνθηκες όταν πήγε στον Ολυμπιακό;

Να σου πω, οι άνθρωποι πού ασχολούνται πολύ με το μπάσκετ, πού είναι κοντά στα είκοσι χρόνια στο άθλημα, γνώριζαν πολύ καλά πώς εγώ δεν υπήρχε περίπτωση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να επηρεάσω το παιδί μου. Τώρα ο πολύς ο κόσμος μπορεί να νομίζει πολλά, όπως εκείνο πού ακούστηκε εκείνες τις μέρες, ότι ο πατέρας του τον άφησε να πάει στον Ολυμπιακό. Η αλήθεια είναι ότι τότε ο Ιωάννης δεν είχε κανένα σκοπό να μείνει στην Ελλάδα, αποδεικνύεται άλλωστε και από το εισιτήριο επιστροφής πού είχαμε βγάλει για να γυρίσει πίσω στο κολέγιο του.

Ο Ολυμπιακός όμως πού εκείνη την εποχή καιγόταν, τού είχε φύγει ο Παπανικολάου, έκανε μια τεράστια προσπάθεια, με όρους μπάσκετ ένα ασφυκτικό πρέσσιγκ, να του αποσπάσει το ναι. Εμείς οι γονείς του ως τότε ξέραμε ότι το παιδί ετοιμάζεται να γυρίσει πίσω. Όταν είδαμε όμως ότι το κλίμα άρχιζε και αντιστρεφόταν και ότι υπήρχε πιθανότητα να μείνει και να πάει στον Ολυμπιακό, ήταν πολύ δύσκολο. Σκέψου ότι το παιδί σου είναι 19 ετών, το έχεις εμπιστευτεί να πάει από τα 15 του στην Αμερική έτσι; Όχι εδώ δίπλα.

Άρα δεν ήταν καθόλου εύκολο να τον επηρεάσεις, και θα σταθώ εδώ και θα μιλήσω ως γονέας. Πολλές φορές χρειάζεται ακόμα και σε αυτές τις ηλικίες να δείχνουμε εμπιστοσύνη στις αποφάσεις των παιδιών μας και να μην στεκόμαστε εμπόδιο, παρά να τα καθοδηγούμε. Και αυτό επιλέξαμε και εγώ και η γυναίκα μου, όσο μπορούσαμε είχαμε ανοικτά τα φτερά μας για να αποφεύγουμε τους κραδασμούς, αλλά από την στιγμή πού και τα δύο μας παιδιά επέλεξαν να ζήσουν μακριά μας, αλλά και μακριά και ο ένας από τον άλλον, εννοώ και τον Γιώργο και τον Ιωάννη, ο ένας στην Φλόριντα και ο άλλος στο Τέξας, παρόλο ότι είχαμε δυνατότητα να τους επισκεφτόμαστε συχνά και εγώ και η γυναίκα μου, και ας είχαμε και συγγενείς εκεί καταλαβαίνετε ότι ήταν αδύνατο να επηρεάσουμε εμείς τον Ιωάννη σε οποιαδήποτε απόφαση του.

Άλλωστε η απόφαση του Ιωάννη αφορούσε και την μετάβαση από την κολεγιακή-ερασιτεχνική καριέρα στην επαγγελματική. Ήταν μια απόφαση ζωής και χαίρομαι πού την πήρε ο ίδιος άσχετα εάν είχα συνδέσει το όνομα μου με τον Παναθηναϊκό, και ο Ιωάννης πήγε στο αντίπαλο στρατόπεδο. Εγώ χάρηκα γιατί το παιδί ζύγισε κάποια πράγματα και πήρε την απόφαση πού εκείνος έκρινε εκείνη την στιγμή σωστή».

Έπαιξες κάποιο ρόλο στην μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό; Προσπάθησες να του κάνεις recruit πού λένε στην Αμερική;

«Όχι όχι απλώς όταν κόπασε κάπως ο θόρυβος, και περάσει λίγο ο καιρός όλα μα όλα τα παιδιά, μπορούν πλέον να καταλάβουν τα συναισθήματα των γονιών τους. Εγώ ίσα ίσα ποτέ δεν προσπάθησα να τον επηρεάσω. Εδώ δεν τα κατάφερα στα 19 του, θα το κατάφερνα στα 24 του όταν και ήρθε στον Παναθηναϊκό; Αλλά είμαι σίγουρος ότι σ αυτήν την ηλικία όλα τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν κάποια πράγματα για τους γονείς τους περισσότερο από άλλες ηλικίες.

Δεν θα ταν δηλαδή παράλογο εγώ να ήθελα τον Γιάννη να είναι παίκτης του Παναθηναϊκού, αλλά επαναλαμβάνω πάντα την τελική απόφαση θα την είχε ο Ιωάννης. Και σημειώνω ότι ο Ιωάννης είχε και άλλες προτάσεις αλλά πιστεύω ότι ο Ιωάννης πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του, είχε υπόψιν του και την δική μου συναισθηματική κατάσταση και επιθυμία αλλά πιστεύω και ο ίδιος ήθελε να έρθει στον Παναθηναϊκό. Αλλά σημειώνω ότι για έναν επαγγελματία αθλητή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να βαραίνει στις αποφάσεις του τις επαγγελματικές, τι πιστεύει ή τι αισθάνεται η οικογένεια του. Όμως εάν κάποια στιγμή αυτά τα δύο μπορούν να συνδυαστούν τότε αυτό είναι το ιδανικό ζητούμενο».

Αργύρη έχεις δηλώσει επανειλημμένως, πώς ο Παναθηναϊκός είναι η οικογένεια σου. Πώς αισθάνθηκες την πρώτη φορά πού είδες τον Ιωάννη να αγωνίζεται με την φανέλα του Παναθηναϊκού, φορώντας μάλιστα το 10 πού τίμησες και εσύ ως παίκτης της ομάδας;

«Ναι είναι αλήθεια ότι το 10 ήταν λίγο έκπληξη για μένα, αλλά καταλαβαίνοντας στην πορεία των ψυχισμό των παιδιών μας, και ο Γιώργος το 10 φόραγε στο κολέγιο, μπόρεσα και το συνειδητοποίησα. Πόσο μάλλον πού αυτό κατέστη και στην ομάδα πού τίμησα και εγώ με τον ίδιο αριθμό. Αισθανθήκαμε ότι φτάσαμε πλέον κοντά, ότι ο δρόμος μας ενώθηκε, άλλωστε και εγώ ποτέ δεν ξέχασα τα 9 χρόνια πού ήμουν στον Παναθηναϊκό, πάντα είχα μαζί μου την οσμή των αποδυτηρίων, νιώθαμε ότι κάπως ήμασταν μακριά και επιτέλους βρεθήκαμε πάλι στο σπίτι μας.

Έτσι αισθανθήκαμε. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλές σκέψεις πάνω σε αυτά. Άλλωστε πιο πολύ αισθάνεσαι την ευθύνη να παίζεις για την ομάδα πού αγαπάς. Γιατί κακά τα ψέμματα κανείς δεν σου χαρίζεται. Πόσο μάλλον όταν αγωνίζεσαι για την ομάδα πού αγαπάς και δεν είσαι αυτός πού πρέπει τότε είναι χειρότερα τα πράγματα. Για μας δηλαδή είναι πολύ σημαντικό ο Ιωάννης όχι απλά να παίζει στον Παναθηναϊκό αλλά να είναι και αυτός πού πρέπει και δόξα τω θεώ από την αρχή της διαδρομής μέχρι τώρα πιστεύω πώς είναι αυτός πού πρέπει».

Ποια στοιχεία θεωρείτε πώς έχει κληρονομήσει ο Ιωάννης από σας και τα βλέπετε όταν αγωνίζεται;

«Νομίζω έχει πάρει την δύναμη πού είχα εγώ όταν παίζει κοντά στο καλάθι, έχει πάρει το σώμα μου αλλά εντάξει ο Γιάννης είναι πιο πλαστικός, είναι μπασκετικά πιο περιφερειακός, είναι πιο τριάρι, έχει δεξιότητες μεγαλύτερες χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κωλώνει να παίξει και τεσσάρι. Αλλά εντάξει θεωρώ ότι σαν παίκτης είναι διαφορετικός από μένα. Σημειώνω ότι στα μικρά κλιμάκια της εθνικής ο Ιωάννης έπαιζε μόνο άσσος, και έχει σημασία πού το λέω αυτό γιατί όταν ένα παιδί παίζει από τα 8-9 του έως τα 17 του άσσος, έχει άλλη εξέλιξη στην πορεία και άλλες δυνατότητες. Και να σού πώ και κάτι; Δεν είναι το σημαντικότερο να σου μοιάζει σε πολλά το παιδί σου, το σημαντικό είναι να αναπτύσσει τα δικά του θέλω.

Άλλωστε το μπάσκετ των χρόνων του Ιωάννη με το μπάσκετ της εποχής μου έχει αλλάξει πολύ, εμείς τότε κοιτάζαμε στην άμυνα να μην φτάσει η μπάλα στα χέρια του αντιπάλου γιατί θα είχαμε προβλήματα. Τώρα τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να πηδάνε πάνω από την στεφάνι. Το μπάσκετ έχει προχωρήσει και αυτό πού με ικανοποιεί είναι ότι ο Ιωάννης είναι στα πρόθυρα του αθλητικού μπάσκετ πού βλέπουμε. Κακά τα ψέμματα είναι πολύ καλύτερος από μένα αλλά αν θέλω να σημειώσω κάτι είναι ότι ο Ιωάννης πήρε την εργατικότητα μου και την προσήλωση μου στον στόχο. Και γι αυτό είμαι πολύ περήφανος και ως προπονητής γιατί πάντα μ άρεσαν οι αθλητές πού προσπαθούσαν παραπάνω ακόμα και να κάνουν αυτό πού αγαπάνε και εκτός ωραρίου. Αυτά τα κάνει ο Ιωάννης και αυτό μου αρκεί».

Περιμένεις πλέον να ακούσεις το «Παπαπέτρου οέ οέ οέ» από τον κόσμο από τον γιο σου; Για να το εξειδικεύσω λίγο μιας και μιλάμε για ένα παιδί 25 ετών. Θεωρείς ότι ο Ιωάννης μπορεί να εξελιχθεί σε ηγέτη του Παναθηναϊκού τα επόμενα 10 χρόνια;

«Κοίτα τα στοιχεία τα έχει και την προσωπικότητα την έχει. Δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις. Για μένα ο ηγέτης είναι αυτός πού εργάζεται σκληρά πού είναι ατέλειωτες ώρες στο γήπεδο, πού είναι πιο πριν εκεί από τους άλλους και πού φεύγει και αργότερα τους. Αυτό είναι ο ηγέτης να παρασέρνει και τους άλλους στα δικά του στάνταρ. Άρα νομίζω ότι με την εργατικότητα του και την προσήλωση συν την προσωπικότητα του αλλά και τα στοιχεία της προσωπικής του ζωής πού είναι ήρεμη και μετρημένη, θεωρώ ότι μπορούν κάποια στιγμή να του δώσουν αυτόν τον τίτλο. Αλλά για μένα σημασία έχει η ατέλειωτη δουλειά, να έχει όνειρα και φιλοδοξίες και αν όλα αυτά συνδυαστούν με τον ηγετικό ρόλο έχει καλώς.

Αλλά είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να προβλέψω. Αλλά το μπάσκετ έχει αλλάξει τόσο πολύ βλέπεις καθημερινά οι ομάδες πειραματίζονται ψάχνονται κοιτάν να συμπληρώσουν κομμάτια του παζλ, πού πλέον περνάει σε δεύτερη μοίρα το γεγονός εάν ένας παίκτης κοιτάει να αναλάβει ηγετικό ρόλο σε μία ομάδα. Όταν λοιπόν σκέφτεσαι θετικά είσαι αλτρουιστής τότε αυτό είναι κάτι πού έρχεται από μόνο του».

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.