Σίνγκλετον: «Αν εγώ και ο Τζέιμς μέναμε, θα παίρναμε την Euroleague»

    Ο Κρις Σίνγκλετον μιλήσε στο SDNA από το Μαϊάμι για την πορεία του στον Παναθηναϊκό και την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό.

    – Νικ Καλάθης, Σέιν Λάρκιν, Μάικ Τζέιμς: ποιον θα έπαιρνες στην ομάδα σου και θα έχτιζες γύρω του; Έχεις υπάρξει συμπαίκτης και των τριών. 

    «Νομίζω πως θα πήγαινα στον Σέιν, εξαιτίας όσων έκανε αυτή τη σεζόν. Είχε μία από τις καλύτερες χρονιές στη διοργάνωση και η σεζόν δεν ολοκληρώθηκε καν. Τόσο τρελή ήταν η πορεία του. Θα διάλεγα τον Σέιν, πιστεύω πως είναι πιο αποτελεσματικός».

    – Κρατάς ακόμα επαφές με τον Νικ Καλάθη και με τους τότε συμπαίκτες σου στον Παναθηναϊκό; Πόσο ισχυρό ήταν το «δέσιμο» που είχατε; 

    «Το “δέσιμο” ήταν απίστευτο. Από την πρώτη μέρα θεωρούσαμε ο ένας τον άλλον αδελφό. Ήμασταν δεμένοι, προχωρούσαμε όλοι μαζί. Ήταν μια εξαιρετική κατάσταση. Όμως, η ομάδα δεν κέρδισε στην Ευρώπη. Ίσως ήταν αυτός ο λόγος που χωριστήκαμε. Κάποιους από αυτούς τους παίκτες θα τους αποκαλώ για πάντα αδέλφια μου».

    – Η σκέψη ενός Final Four με τον Παναθηναϊκό σε κρατάει ακόμα ξύπνιο τα βράδια; 

    «Ναι, το σκέφτομαι. Είχαμε τα πάντα. Όμως, δεν κερδίσαμε. Όχι μόνο δεν κερδίσαμε, αλλά για την ακρίβεια χάσαμε από τις ομάδες που τελικά πήραν τον τίτλο, τη Φενέρμπαχτσε και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτό λέει πολλά για το πώς παίζαμε. Ήμασταν εκεί, όμως ηττηθήκαμε από μια ομάδα που τότε ήταν καλύτερη».

    – Αν είχατε μείνει στον Παναθηναϊκό το 2018 εσύ και ο Μάικ Τζέιμς, νομίζεις πως η ομάδα θα κατάφερνε να γυρνούσε στα Final Four;

    «Ναι, πιστεύω πως αν μέναμε μαζί το 2018, θα είχαμε μεγάλες πιθανότητες να πάρουμε τον τίτλο. Φυσικά, το πρώτο πράγμα είναι να προκριθείς στο Final Four. Όμως, λέω πως θα είχαμε πολλές ελπίδες γιατί οι ομάδες που κατακτούν τον τίτλο είναι αυτές που είναι ενωμένες το μεγαλύτερο διάστημα. Η ομάδα που παραμένει ενωμένη και ίδια για το μεγαλύτερο διάστημα είναι εκείνη που κατακτά και το τρόπαιο. Αυτές οι ομάδες πηγαίνουν σε πολλά Final Four».

    – Σου λείπει αυτό το συναίσθημα της σταθερότητας στην καριέρα σου, με δεδομένες τις αλλαγές των ομάδων που έχεις κάνει τα τελευταία χρόνια; Θα ήθελες να βρεις μια ομάδα που θα μπορούσες να αποκαλέσεις «σπίτι» σου;

    «Θα το ήθελα πολύ. Θα ήθελα να βρω ένα μέρος, στο οποίο θα έμενα για πάντα. Όμως, πρέπει να ταιριάζουν τα “θέλω” και οι στόχοι μας. Στην Μπαρτσελόνα πέρυσι ένιωσα πως ο οργανισμός δεν έκανε όσα έπρεπε για εμάς, για να μας βάλει σε μια θέση που θα κερδίζουμε. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα. Φέτος στην Εφές είχαμε στόχο την νίκη. Θέλαμε να κερδίζουμε. Όλοι το ήξεραν αυτό. Ήμασταν διατεθειμένοι να κάνουμε τα πάντα, θέλαμε να δουλέψουμε. Αυτό το έβλεπες κάθε μέρα. Σε μια τέτοια ομάδα θέλω να είμαι μέλος. Θα μου άρεσε να γυρίσω στην Εφές και να κάνω το ίδιο». 

    – Από την αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό τι θυμάσαι πιο έντονα;

    «Η πιο έντονη στιγμή είναι το Game 5 των τελικών στην πρώτη σεζόν μου. Το ματς δεν τελείωσε, πήγαμε στα αποδυτήρια και πανηγυρίζαμε. Μετά επιστρέψαμε στο παρκέ και παίξαμε τα τελευταία πέντε λεπτά. Ήταν μια τρελή κατάσταση, οι οπαδοί του Ολυμπιακού είχαν αποχωρήσει από το γήπεδο. Αμέσως μετά πήγαμε στο ΟΑΚΑ, μας περίμεναν 20.000 οπαδοί μας. Θα το θυμάμαι για πάντα. Πήραμε έναν τίτλο με μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης».

    – Ύστερα από αυτή την αντιπαλότητα, θα σκεφτόσουν ποτέ να πας να παίξεις Ολυμπιακό;

    «Δεν το νομίζω. Έχω καλή σχέση με τον Μπαρτζώκα. Δεν έχω πρόβλημα με τον Ολυμπιακό. Όμως, ειλικρινά, δεν νομίζω να πήγαινα».

    – Πόσο ξεχωριστό είναι το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός σε σχέση με το Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης και το Αναντολού Εφές – Φενέρμπαχτσε;

    «Από μπασκετικής πλευράς, το Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός είναι το πιο έντονο, το παλαβό. Όμως, στο ποδόσφαιρο πρέπει να διαλέξεις το Μπαρτσελόνα – Ρεάλ Μαδρίτης

    sofa offers
    Translate »