Θάνος Μικρούτσικος: «Ο γητευτής των μουσικών οριζόντων…»

Η είδηση του θανάτου του Θάνου Μικρούτσικου σήμερα το απόγευμα, ήταν μία όχι απλώς δυσάρεστη αλλά δυσβάστακτη αναγγελία θανάτου, στον μικρόκοσμο της χώρας πού περνά την κρίση της δεκαετίες τώρα.

Και λέω δεκαετίες γιατί μπορεί η οικονομική να έσκασε το 2010 αλλά η κρίση αξιών, ήθους και πολιτισμού ταλανίζουν αυτόν τον τόπο εδώ και τέσσερις δεκαετίες με ελάχιστες εξαιρέσεις. Και μια τέτοια εξαίρεση ήταν και ο Θάνος Μικρούτσικος. Και μπορεί το επώνυμο του να παρέπεμπε σε κάτι μικρό αλλά η ζωή και το έργο του ήταν όχι απλώς μεγαλούτσικα, αλλά τιτάνια. Ήταν ένας ρωμαλέος, ένας ασυμβίβαστος, μία πολυσχιδής προσωπικότητα πού με ό,τι καταπιάστηκε άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του.

Οι περισσότεροι στα αφιερώματα τους ξεκινούν από το επίσημο ξεκίνημα του, στα μέσα της δεκαετίας του 70 αλλά δεν είναι έτσι. Ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια κάπου στα μέσα της ταραγμένης δεκαετίας του 60, ο Θάνος Μικρούτσικος απασχολεί τους μουσικούς της εποχής. Μαζί με τον Διονύση Σαββόπουλο αποτελούν την παρέα του τεράστιου Μάνου Λοίζου, από τον οποίο ο Μικρούτσικος θα επηρεαστεί μουσικά περισσότερο από τον καθένα. Άλλωστε η μετέπειτα διαδρομή του, και ο τεράστιος μουσικός του πλουραλισμός, αφού καταπιάστηκε με πάρα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, αυτόν τον επηρεασμό του από την μουσική του Λοίζου καταδεικνύει.

Βέβαια από όλο αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει και η στράτευση του τότε στο εκτός νόμου εκείνη την εποχή ΚΚΕ. Έχω ξανατονίσει ότι μπορεί ο καθένας να διαφωνεί με τις θέσεις του εν λόγω κόμματος, με πρώτο τον ίδιο τον γραφόντα αυτό το κείμενο, όμως ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει την συμβολή αυτού του κόμματος, στην πολιτιστική ιστορία αυτού του τόπου. Θα χώριζα την καριέρα την επίσημη του Θάνου σε δύο κομμάτια, Αυτό από το 1975 έως το 1996 και το δεύτερο από το 1996 έως τις μέρες μας. Στο πρώτο κυριαρχεί το λεγόμενο πολιτικοποιημένο τραγούδι, κάτι όχι παράξενο άν αναλογιστούμε το κλίμα της μεταδικτατορικής Ελλάδας. Και όταν λέμε πολιτικοποιημένο εννοούμε ότι κυριαρχεί η ποίηση και η στράτευση σε τρόπο ζωής πού επίκεντρο έχει τον άνθρωπο και την ζωή του τα προβλήματα του και τον τρόπο πού ο άνθρωπος θα μπορέσει να βελτιώσει τον εαυτό του και τους άλλους, αλλά όχι υλιστικά αλλά πλατωνικά.

Στο διάστημα αυτό και αυτό ίσως αποτελεί σ αυτήν την πρώτη του μουσική περίοδο την μεγαλύτερη παρακαταθήκη, είναι πού συστήνει στον ελληνικό λαό μελοποιώντας τα ποιήματα του μεγάλου Νίκου Καββαδία μέσω του δίσκου σταθμό ο Σταυρός του Νότου αλλά και αργότερα μέσα από τις Γραμμές των Οριζόντων. Δεν λείπουν όμως και ελαφρολαικές πινελιές με τραγούδια πού δίνει στην Χαρούλα Αλεξίου και τον Μανώλη Μητσιά. Αλλά και ρόκ καταστάσεις μέσω του τεράστιου Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Βλέπετε ο Θάνος, για να χρησιμοποιήσω έναν αθλητικό όρο, ήταν όλ αράουντ παίκτης, έπαιζε σε παραπάνω από μία θέσεις, ήταν κάτι σαν τον Φάνη Χριστοδούλου της μουσικής, ή καλύτερα σαν τον αγαπημένο του ήρωα της μεγάλης ομάδας του Παναθηναϊκού της δεκαετίας του 60 του Τάκη του Λουκανίδη. Στο δεύτερο κομμάτι της τεράστιας καριέρας του κυριαρχούν δύο πράγματα, η εμβληματική του Αιώνα η Παράγκα πού ίσως χαρίζει απλόχερα στον κόσμο, την μετά την Συννεφιασμένη Κυριακή, ίσως το πιό πολυτραγουδισμένο τραγούδι των Ελλήνων την περιβόητη Ρόζα αλλά και οι μεγάλες του συναυλίες, συνεχίζοντας την παράδοση των μεγάλων συναυλιών των περασμένων δεκαετιών πού γέμιζαν στάδια και πού σήμερα λείπουν από όλους μας.

Στην δε Ρόζα ο Μικρούτσικος άλλαξε για πάντα την καριέρα του τεράστιου Δημήτρη Μητροπάνου, πού από έναν απλό λαϊκό τραγουδιστή μετάτρεψε μέσω αυτού του δίσκου, σε έναν μύθο του τραγουδιού μας. Η Ρόζα του επίσης σπουδαίου ποιητή Άλκη Αλκαίου, πού βρισκόταν στα συρτάρια της Μίνος για πάνω από 7-8 χρόνια και πού εντελώς τυχαία ανακάλυψε σκαλίζοντας τα συρτάρια, ο σπουδαίος μουσικός παραγωγός, Ηλίας Μπενέτος. Δυστυχώς φεύγοντας αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι δεν κάνουν μόνο φτωχότερη την Ελλάδα, αλλά φτωχότερο τον κόσμο μας, γιατί τέτοιες προσωπικότητες δεν ανήκουν μόνο σε μία χώρα αλλά σε όλες τις χώρες του κόσμου, όπου κατοικούν άνθρωποι,πού δεν τους νοιάζει μόνο το πορτοφόλι της τσέπης, αλλά το πορτοφόλι του μυαλού και της καρδιάς…

Αντίο Θάνο ήμουν τυχερός πού σε πρόλαβα σε συναυλίες και με ταξίδεψες… Κι ήσουν και βαμμένος Παναθηναϊκός, όπως κι ο σπουδαίος αδερφός σου ο Ανδρέας.

Κείμενο: Βασίλης Ντούτσης

Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.