Συνέντευξη Χατζηορίδου στο Prasinoforos.gr 2ο μέρος: «Εγώ ζούσα μόνο για τον Παναθηναϊκό»!

    Η Λίλα Χατζηορίδου μιλάει αποκλειστικά στο Prasinoforos.gr και τον Βασίλη Ντούτση σε μία συνέντευξη που αναφέρεται σε όλους και σε όλα. Τι λέει για την πορεία της καριέρας της, την Άσπα, τα… κοψίματα στην Εθνική αλλά και για την νέα προσπάθεια που γίνεται στον Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό.

    Διαβάστε το πρώτο μέρος της συνέντευξης της Λίλας Χατζηορίδου στο Prasinoforos.gr.

    Το δεύτερο μέρος:

    Επιμέλεια: Βασίλης Ντούτσης

    Λίλα εκείνη την εποχή υπήρχε σκάουτινγκ;

    «Κοίτα εμείς εκείνη την εποχή δεν είχαμε σκάουτινγκ, ούτε με βίντεο, απλά λέγαμε μεταξύ μας δύο πράγματα. Δεν υπήρχε σκάουτινγκ με την σημερινή έννοια, δηλαδή να φανταστείς έλεγες η τάδε πάει δεξιά, η τάδε σουτάρει, η άλλη να την έχεις από κοντά να μην την αφήσεις να κάνει διείσδυση, δεν υπήρχε κάτι δηλαδή. Δύο κουβέντες και τελείωνε».

    Μήπως επειδή ο μακαρίτης ο Παύλος ο Γιαννακόπουλος είχε όλη την μάνα του λόχου είχε δώσει αρμοδιότητες σε άλλους;

    «Κοίτα ο πρόεδρος δεν μπορούσε να ερχόταν συνέχεια κάτω στον Τάφο, απλά ο άνθρωπος έδινε τα λεφτά του και άκουγε αυτούς πού τον πλησιάζανε, χωρίς να γνωρίζει ποιος λέει το σωστό και όποιος τον πλησίαζε με μεγαλύτερη μαλαγανιά (γέλια), κέρδιζε και πετύχαινε την δουλειά του. Η άποψη μου είναι αυτή. Εντάξει ο άνθρωπος πού να ξέρει τι θέλει το βόλει γυναικών, τι θέλει το βόλεϊ αντρών, τι θέλαμε εμείς. Πήγαινε ο καθένας και του έλεγε πρόεδρε θα πάρεις αυτούς ή αυτές και θα πάρεις πρωτάθλημα. Δεν ερχόταν να ρωτήσει εμένα όμως πώς θα πάρει πρωτάθλημα. Εμείς μαλώναμε με τον πρόεδρο. Και αυτός ήταν ο λόγος πού εγώ αποκόπηκα τελείως από τον χώρο μετά όταν έφυγα. Παρακολουθούσα μόνο τι έκανε ο Ντίνος, δεν ήξερα καν ποιους παίκτες έχει συμπαίκτες. Από την στιγμή πού γεννήθηκε η Ασπασία εγώ κλείδωσα, δηλαδή να φανταστείς έξι μήνες αφού είχε γεννηθεί δεν έκανα τίποτα, ασχολιόμουν μόνο με την Ασπασία, δεν έκανα προπόνηση δεν έκανα τίποτα, οπότε έκοψα τελείως από το μπάσκετ».

    Πάμε και στην Ασπασία. Πότε ξεκίνησε Λίλα;

    «Η Άσπα ξεκίνησε το 2002 ήταν 9 χρονών, πήγαινε δημοτικό ακόμα. Πήγαινε ταυτόχρονα μπάσκετ και στίβο. Ξεκίνησε από την ομάδα πού ξεκίνησα κι εγώ, στον Α.Ο Ζωγράφου. Ξέρεις για ποιόν λόγο; Ήταν δίπλα η δουλειά μου και για να πετάγομαι να την παίρνω, την πήγα εκεί, σου λέω ήταν το γήπεδο δίπλα, και της λέω θες να ξεκινήσεις μπάσκετ και μου λέει ναι».

    Με τον Ντίνο γνωριστήκατε το χρονικό διάστημα πού συνυπήρξατε ως παίκτες και οι δύο στον Παναθηναϊκό;

    «Όχι με τον Ντίνο γνωριστήκαμε το 1983, απλά ως φίλοι μην φανταστείς κάτι άλλο, ήμασταν μικροί πολύ τότε. Όλα γίνανε εκείνο το καλοκαίρι, 3 Ιουνίου γνωριστήκαμε και αυτό ήταν, το 1992 παντρευτήκαμε. Είχαμε σχέση 9 χρόνια πριν παντρευτούμε, είχαμε και λίγα on off σ’ αυτά τα 9 χρόνια. Ο Ντίνος με ακολουθούσε παντού, ήταν οπαδός μου. Αλλά κι εγώ τον ακολουθούσα σ εκείνη την χρυσή περίοδο του Παγκρατίου, είχαν φοβερή ομάδα με τον Καλαμπάκο, τον Μπακατσιά, τον Καρατζά τον Αμερικανό τον Χάρρισον, τον Γούμενο. Βέβαια ο κολλητός του Ντίνου μια ζωή ήταν ο Μπακατσιάς. Αχώριστοι από την εποχή πού γνώρισα εγώ τον Ντίνο».   

    Εγώ θυμάμαι Λίλα τότε στις πρώτες τηλεοπτικές καλύψεις της ΕΡΤ τον Ντίνο να έχει φοβερές αμυντικές επιδόσεις και να είναι πολύ γυμνασμένος αθλητής, υστερούσε λίγο στο σουτ, τον έχω βλαστημήσει ως οπαδός του Παναθηναϊκού πολλές φορές για κάποια εύκολα σουτ πού είχε χάσει. Βλέποντας τώρα την Άσπα διακρίνω ότι έχει πάρει το σώμα του και από σένα την προσποίηση και το σουτ.

    «Ναι, ακριβώς έτσι μοιράστηκαν τα γονίδια μας στην Ασπασία. Δεν ήταν ο κλασικός σουτέρ ο Ντίνος, έβαζε πόντους αλλά δεν τράβαγε το σκορ. Αλλά να ξέρεις ότι κι εκείνος τράβηξε πολλά σε εκείνον τον Παναθηναϊκό. Να έχω το άγχος το δικό μου, αλλά να έχω και το άγχος του Ντίνου, να κερδίζει ο Παναθηναϊκός και να έχει παίξει και ο ίδιος καλά. Ήταν πακέτο για μένα. Αλλά δυστυχώς ο Ντίνος έπεσε πάνω στα πέτρινα χρόνια του μπασκετικού Παναθηναϊκού στους άντρες».

    Φεύγεις Λίλα από τον Παναθηναϊκό το 1995 και πας στον Θρίαμβο Ζωγράφου.

    Ναι, έτσι ακριβώς. Πάω εκεί με προπονητή τον Μιχάλη τον Μαντζώρη. Πώς όμως; Δεν υπήρχε από πουθενά καμία πρόταση όταν έφυγα. Ήμουνα μετέωρη, δεν είχε χτυπήσει ένα τηλέφωνο γιατί τότε δεν είχαμε μάνατζερ και χαλάει τότε η μεταγραφή της Διαβολεμένου στον Θρίαμβο και έτσι πήγα εγώ, αλλά τότε ο Μαντζώρης ήθελε ένα πλέι μέικερ την Διαβολεμένου και ένα γκάρντ ξένη και τελικά πήρε άσσο ξένη και δυάρι εμένα. Έτσι έγινε η μεταγραφή, σώθηκα στο τσακ. Ξεκινάω την χρονιά κάπως μέτρια και ο Μαντζώρης φεύγει, και ένιωσα δύσκολα γιατί ήμουν επιλογή του και δεν είχα καλή απόδοση, αλλά ο επόμενος προπονητής δεν θυμάμαι πώς τον λέγανε, μου έδειξε εμπιστοσύνη γιατί ήταν και γέννημα θρέμμα του συλλόγου και αρχίζω ξανά να παίζω καταπληκτικά και να μου λέει ο Μαντζώρης μωρή γαϊδούρα (γέλια) με εμένα δεν έπαιζες τίποτα και μ’ αυτόν παίζει τέλεια. Παίζω μετά από αυτό 4 καταπληκτικές χρονιές στον Θρίαμβο και έρχεται μετά ο Μαρίνος με τον οποίο δεν μιλάω γιατί είχαμε πλακωθεί στον Παναθηναϊκό και με πιάνει ο πρόεδρος του Θριάμβου και μου λέει να σου πω, θα φέρουμε τον Μαρίνο. Εντάξει του λέω θα τα βρούμε. Και ήρθε ο Μαρίνος αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις μας και πήραμε το Κύπελλο Ελλάδας στο κλειστό του Αμαρουσίου κόντρα στον πανίσχυρο Σπόρτινγκ. Ξαναπαίξαμε και την επόμενη χρονιά τελικό αλλά χάσαμε πάλι με τον Σπόρτινγκ. 

    Εδώ θα κάνω μία σκέψη δική μου. Ο αρσενικός Γκάλης πήρε ένα κύπελλο με τον Παναθηναϊκό, τον αποκόπτω από τον Άρη, και ο θηλυκός Γκάλης εσύ πήρε επίσης ένα Κύπελλο αλλά όχι με τον Παναθηναϊκό, είναι μία ας το πούμε ποιητική αδεία δική μου (γέλια).

    «Κάπως εντάξει, λίγο τραβηγμένο αλλά ναι έχει μια βάση, με τη διαφορά ότι ο Γκάλης σάρωσε τα πρωταθλήματα με τον Άρη ενώ εγώ δεν πήρα, αλλά τουλάχιστον ήμασταν μεγάλοι σκόρερ και οι δύο».

    Σταματάς το 2000 αλλά δεν συνεχίζεις στον χώρο. Γιατί αφού ήσουν πολύ παθιασμένη με το άθλημα;

    «Κοίτα είχα λίγο μπουχτίσει συν το γεγονός της ύπαρξης της Άσπας πού μου άλλαξε όλη την φιλοσοφία, σκέψου εγώ ζούσα μόνο για τον Παναθηναϊκό και πριν για την Εθνική ομάδα. Για όλα αυτά και θέλω να σταθώ εδώ σε ένα γεγονός πού με σημάδεψε. Με κόψανε από την Εθνική ομάδα το 1990 πού ήμουν στα ντουζένια μου, όντας 24 ετών, με σημειωματάκι. Ανακοινώνεται ο Μπογατσιώτης ως προπονητής της εθνικής, ο οποίος ήταν φίλος μας. Εντάξει δεν περίμενα να παίζω στην εθνική ομάδα επειδή ήταν φίλος μας αλλά υπολόγιζα να παίξω άλλα 10 χρόνια στην Εθνική ομάδα με την αξία μου.

    Ξαφνικά παίζουμε με την Μέντ τελευταίο παιχνίδι μέσα στον Τάφο, μου ανακοινώνουν πριν το παιχνίδι, ότι δεν με έχουν πάρει στην Εθνική ομάδα και έρχεται τότε ο Μπογατσιώτης να δεί το μάτς. Γιατί τότε σίγουρα θα υπήρχαν 6-7 παίκτριες του Παναθηναϊκού στην προεπιλογή της Εθνικής και γνωρίζω ότι δεν με παίρνει, τον βλέπω στο γήπεδο και κάνω το καλύτερο μου παιχνίδι. Μετά τον βρίσκω στην Ακαδημία την Γυμναστική και δεν του μιλάω και στα πηγαδάκια έλεγε ότι η κυρία Χατζηορίδου δεν μας μιλάει και ακόμα και σήμερα του το χτυπάω, του λέω τότε πού με έκοψες από την Εθνική ομάδα. Και μου λέει εγώ Λίλα; Ενδογενείς παράγοντες της ομοσπονδίας με πίεσαν να σε κόψω.

    Ενδογενείς για την Χατζηορίδου, γιατί η Χατζηορίδου δεν ήταν γλείφτρα, όποιος προπονητής ερχόταν δωράκι, εγώ έπαιζα με την αξία μου και έπαιζα με το πείσμα μου και με τον τσαμπουκά μου. Δηλαδή για να σου δώσω να καταλάβεις. Έρχεται Πετρόπουλος στην Εθνική ομάδα και λέμε τότε όλες οι κοπέλες θεέ μου τι καταπληκτικό πού ήρθε ένας προπονητής πού ασχολούνταν με τους άντρες έρχεται σε μας. Θέλαμε καλούς προπονητές, θέλαμε ανθρώπους πού να ξέρανε, να μην κοιτάνε κώλους αλλά να κοιτάνε τον αθλητή.

    Ξεκινάμε να πάμε Θεσσαλονίκη να συναντήσουμε τις Θεσσαλονικιές γύρω στα 25 άτομα για να γνωριστούμε καλύτερα. Πάμε εμείς από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη, φαντάσου ήταν και η κοπέλα η ψηλή πού έμεινε ανάπηρη και έπαιζε στην Αγία Παρασκευή η Λαρεντζάκη. Ήτανε και η Λαρεντζάκη στην αποστολή. Διοργανώνει ο Πετρόπουλος εκεί ένα τουρνουά μεταξύ μας, για να δει ο άνθρωπος τι υλικό έχει. Πρίν ξεκινήσει το τουρνουά έχω 40 πυρετό. Έρχεται ο γιατρός και μου λέει αποκλείεται να παίξεις. Του λέω έχει έρθει ο κύριος Πετρόπουλος και πρέπει να προπονηθώ. Γιατί εγώ θέλω με την αξία να μπω όχι γιατί ήμουν πενταδάτη πέρσι αλλά εγώ πρέπει να αποδεικνύω καθημερινά ακόμα και όταν σουτάρω ελεύθερες βολές χαλαρά ότι είμαι η πρώτη. Και έτσι έκανα. Έτσι ήμουν εγώ».

    Λίλα είχες αυτό το χαρακτηριστικό των μεγάλων σκόρερ; Ήσουν ψυχρή μέσα στο γήπεδο;

    «Ναι και αυτό σε γήπεδα πού συναντούσα εχθρικές συμπεριφορές συν τον κόσμο, έστω και σε αγώνες γυναικείου πού υπήρχαν αυτοί οι 20-30 πού έβριζαν αισχρά, πού σου λέγαν να σου κοπούν τα πόδια μωρή και άλλα τέτοια. Αλλά εγώ στα τέτοια μου. Με φτύνανε και τους έβαζα τρίποντο και τους έκανα χειρονομία. Ίσα ίσα πού αυτό με γούσταρε να το κάνω με έκανε πιο bitch. Κοίτα Βασίλη αν καθόμουν να ασχοληθώ με αυτές, παίκτριες και φιλάθλους πού με βρίζανε και με χτυπάγανε δεν θα έπαιζα, θα καθόμουν σπίτι μου».

    Η Ασπασία το έχει αυτό Λίλα;

    «Όχι δεν το χει στο βαθμό πού το είχα εγώ. Προσπάθησα όταν ήταν πιο μικρή να της το περάσω. Αλλά αντιδρούσε η Ασπασία γενικά, και ως μικρή και ως έφηβη και ως τα πάντα. Πιστεύω όμως ότι κάποια από αυτά πού της έχω πει τα έχει αφομοιώσει κάπως. Αλλά η Ασπασία έχει περισσότερο τον χαρακτήρα του Ντίνου ως παίκτρια αλλά και ως προσωπικότητα. Άν η Ασπασία ήταν λίγο bitch σαν εμένα τώρα θα έπαιζε στο εξωτερικό. Γιατί είναι τρομερά αθλητικό παιδί, είναι πάρα πολύ καλός άνθρωπος και πιστεύω ό,τι της τυχαίνει άσχημο, της τυχαίνει γιατί είναι πολύ καλό παιδί, σέβεται και λοιπά. Εάν είχε τον δικό μου χαρακτήρα, με τον σωματότυπο πού έχει και τα αθλητικά της προσόντα πού τα έχει έμφυτα, γιατί αθλητικά εγώ δεν έχω σχέση με την Ασπασία, η Ασπασία είναι θηρίο εν σχέσει με ότι ήμουν εγώ».

    Πάμε και λίγο στις επικές κόντρες με την Άννυ Κωνσταντινίδου…

    «Ναι δεν είχαμε μαλώσει ποτέ, αλλά υπήρχε η κόντρα και κυρίως η κόντρα στα βλέμματα εντός του αγωνιστικού χώρου. Παρόλο ότι δεν με μάρκαρε η Άννυ ούτε εγώ γιατί υπήρχε διαφορά ύψους. Αλλά εγώ ήμουν μόνη και ο Σπόρτινγκ είχε πέντε. Να φανταστείς πάιζαν άμυνα ένας τέσσερις πάνω μου. Ο Ζευγώλης μια φορά μου λέει, έδωσα εντολή να κρεμαστεί μία πάνω σου από αριστερά, έβγαινες όντως από αριστερά με αυτήν κρεμασμένη πάνω σου και μωρή που… εσύ το έβαζες. Δεν μπορούσα να σε κόψω. Έβρισκα δηλαδή τρόπους να ξεπερνώ και τις πιο σύνθετες άμυνες. Είχα βέβαια και τις κακές μου βραδιές. Αυτό έλεγα στην Ασπασία μια φορά. Γιατί καμιά φορά πού της μιλούσα και με ένταση, γυρνάει και μου λέει δεν είμαστε όλες σαν εσένα πρώτη, να βάζουμε κάθε φορά 40 πόντους. Της απαντώ για έλα εδώ κορίτσι μου να δεις και της ανοίγω το κομπιούτερ, της βάζω σκοραρίσματα μου  και της λέω κοίτα από τον πρώτο μέχρι το 40. Μου λέει έχεις βάλει και μηδέν; Ναι της λέω έχω κάνει και μηδέν, τι είμαι εγώ κομπιούτερ; Υπήρχαν και ματς πού τα είχα σπάσει.         

    Αποσύρθηκες Λίλα δεν σκέφτηκες ποτέ την προπονητική;

    «Όχι γιατί ακόμα και σήμερα φαντάζομαι και έχω μέσα μου ακόμα την αθλήτρια, την παίκτρια, δεν μου ταιριάζει πιστεύω η προπονητική. Είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα. Εγώ ποτέ τον εαυτό μου δεν τον είδα ως προπονήτρια, και πιστεύω δεν θα το έκανα ποτέ καλά, παρόλο πού ως απόφοιτος της γυμναστικής ακαδημίας έχω ειδικότητα μπάσκετ έτσι, πού με αυτό το πτυχίο μπορώ να γίνω κατευθείαν προπονήτρια Α1».

    Πώς βλέπεις την προσπάθεια του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο τμήμα σήμερα;

    «Κάνει μεγάλη προσπάθεια και θα σού πω και ένα περιστατικό πού πιστεύω κάνει αυτήν την προσπάθεια σίγουρα καταδικασμένη σε επιτυχία. Έχω έρθει στον τάφο στον αγώνα με τα Χανιά, σε έναν αγώνα πού δεν έπαιζε κιόλας η Άσπα. Κι έχω κάτσει στην κερκίδα απέναντι από την γραμματεία. Και ξαφνικά κάθεται μπροστά μου ένας κύριος με την κόρη του. Ξαφνικά γυρνάει και με χαιρετάει. Εγώ σάστισα, γεια σας κυρία μου μου κάνει. Τού κάνω είμαι η μαμά της Άσπας. Μα τι λέτε κυρία Χατζηορίδου μου λέει ξέρετε πόσες φορές με είχε φέρει ο πατέρας μου εδώ όταν παίζατε και σας έχω θαυμάσει; Ε αυτό ήταν κατάλαβα πολλά, πού προσωπικά εγώ δεν θεωρώ ότι ήμουν κάτι το σπουδαίο…».

    Λίλα καμία δεν σε έχει ξεπεράσει ακόμα σε διάρκεια…

    «Βασίλη άλλες εποχές τότε όσον αφορά την διάρκεια. Εμείς δεσμευόμασταν τότε, με τα δελτία, σήμερα οι κοπέλες κάθε χρόνο μπορούν να παίζουν και σε άλλη ομάδα. Να σού πω όμως πιστεύω ότι ίσως η Καλέντζου με ξεπέρασε γιατί έκατσε περισσότερα χρόνια πήρε πρωταθλήματα, ήταν αρχηγός, γιατί όχι δεν έχω πρόβλημα να το πω. Και ας ήμουν εγώ πρώτη σκόρερ όλων των εποχών στην Α1 αλλά στο μπάσκετ μετράνε και άλλα πράγματα».

    Λίλα πώς βλέπεις την έλευση της Ελένης Καπογιάννη στον Παναθηναικό;

    «Κοίτα η Ελένη πού είναι και φίλη μου, καταρχάς είναι η απόλυτη επαγγελματίας, πού σημαίνει ότι με τέτοιο βιογραφικό είναι μια κοπέλα πού έχει μεγάλους στόχους, εγώ δεν μπορώ να την κρίνω γιατί δεν έχω πλήρη εικόνα του χώρου. Αλλά νομίζω αυτό πού είπα ότι είναι η απόλυτη επαγγελματίας τα καλύπτει όλα».          

    Το Prasinoforos.gr είναι ένας καινούργιος σχετικά ιστότοπος που ως στόχο του έχει την ενημέρωσή σας για θέματα που αφορούν το Παναθηναϊκό. Εδώ θα μπορείτε να δείτε πρώτοι ειδήσεις, άρθρα ιστορικά και μη, καθώς και να σχολιάσετε έχοντας ως στόχο όλοι να έρθουμε πιο κοντά δια μέσου του website μας καθώς και των Social Media με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και επιπροσθέτως ένα ακόμα άνοιγμα του "ορίζοντα" σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που όλοι αγαπάμε.